#23.07

Ama sana da susmayı ve ağlamayı öğretiler, sana yaşmayı kendi gözlerinden öğretiler be çocuk! Ne diyebilirim ki; artık ölenler dönmez, geceler bitmez ve sen çocuk artık gülemezsin. Herşey bitti ve ben sonda tek başıma duruyorum öylece... Aslında o kadar da yalnız sayılmam yaralı ruhum, çırpınan hayallerim ve ölmekte olan benliğim var içimde. Ne kadar da kalabalığız değil mi çocuk? Bak yanlız değiliz işte! Değil mi? Ben yanlız değilim, bu sonda. Yanımda sen varsın, geçmişten kalan, hayallerim var, geleceğimi yaşattan, ruhum, en acınası parçam, küçük umutlarım ve bastırılmış kahkahalarım var. Bak dedim sana biz çok kalabalığız öyle ki dolu doluyuz, her noktamız da çocuk. Biz yanlız değiliz bak! hemen şurada hiç gitmeyen kötü anılar duruyor. Bak! burada intihar eden gözyaşlarımız var. Bak! ha battı ha batacak güneşimiz var, gecemiz var, fırtınamız var, biz varız çocuk. Biz yok olmaya mahkûm bir varlığın en derin yaralarıyız sayımız çok ve zamanımız daralıyor her birimiz ölüme gün kala yaşıyoruz çocuk, yaşıyoruz.

AND

Happy 18th Birthday to My Chemical Romance's first album