#160526

'iz bırakmanın anlamını düşünüyorum kaç gündür. bi insan, bi insana nasıl iz bırakır, niçin iz bırakır. bi kelime, bin geceyi nasıl acıtır, nasıl sızlatır. iz’in anlamı kimde saklıdır; bırakan da mı, sahibinde mi. benim izlerim hep sözleri sahte insanlardan yadigâr. kelimelerimi harcadığım her insana yüklediğim değerden değersizleşmişim. hep iç dünyayı umursadım, dışa kapattım gözlerimi. ama izlerimin sahibi hep dışa yönelik insanlardan ibaretmiş, anladım. kelimelerin değerini bilmeyen insanların kelimelerine güvendiğimden yara almış, incinmişim. inancımı, inandığım yerden kırmaları hep bundanmış meğer. iz bırakmanın güzel anlamları da vardır elbette ama bendeki izler hep kanayan yaralarımdan ibaretmiş. fark ettim. sözlerimi esirgemem ben. aklım dilimdedir. dilim, gönlümle birdir. bi kere, bilmeden bi sözle birini rencide etmiştim. ben kendi izimin sızısını gecelerce çektim. o ise gitti. gitmesi değil, samimi özrümü kabul etmeyişi izimi büyüttü, dağ yaptı. kabullendim. izler çok acımasızmış, öğrendim. söz vermeyin dedim hep. söz benim için senettir. namustur dedim. anlamadılar. yalan sözlere inandırdılar. ben kandım. kanamayı seçtim. anladım. izleri ağır oldu. güvenimden vurdular. vuruldum. iz bıraktı. izler hep kaldı. toparlayamadım kendimi. toparlayamıyorum belki de. bilmiyorum, gerçeklerim izlerimden ibaretmiş. ben senin izin oldum mu hiç. iz bıraktım mı ruhuna. ruhun, ruhumu hissedip sızladı mı. gelmedin. yoksun. ama en büyük izlerim sana ait Bilinmezliğim. yokluğuna ait. hayaline. umuduna. inancına. tatmadığım tenine. sarmadığım ruhuna. uzanamadığım ellerine. ait. âh. düşünüyorum. düşünmekten yorgun düşüyorum. ama hep düşünüyorum.