#07092023

Du bist die wundervollste Frau und stärkste Persönlichkeit, welche ich jemals kennenlernen durfte. Ich liebe dich. Ich vermisse dich.

(via GIPHY) Prince William visits AFC Bournemouth for Homelessness Talks.

THE PRINCE DIARIES ♚

7 SEPTEMBER 2023 || BOURNEMOUTH : PRET A MANGER

The Prince of Wales visited Bournemouth where he visited organizations who are engaged in providing support to the 'Homewards' Program.

He visited Pret A Manger which was announced as one of the nine 'Homewards Activators'. During the visit he learnt about how the chain's Pret Foundation is expanding its 'Rising Stars' programme to support people experiencing or at risk of homelessness into jobs at its stores.

The Pret Foundation donates the unsold freshly-made food at the end of every day to those who need it most, and also offers financial grants to grassroots charities. It also aims to help break the cycle of homelessness by providing support, training and employment through the Rising Stars programme.

William met and spoke to a group of employees who have been supported through the programme and helped them with preparing sandwiches in the kitchen.

[Instagram: everyone_woo]

"Strolling with a camera"

My fave thing to do with pep lately - my happy place, if you will. Set up the splash pad and water table in the yard, bring some drinks and maybe ice cream, set up our chairs, and play. Aaand keep my ears open for approaching bears. 😅

Seems as though the worst of the nausea is over (for now at least) and I’m so grateful. These final weeks of pregnancy are already so hard on the body - it’s very pleasing to at least be able to eat meals without feeling like puking all the time. Little things.

I’m starting to think about maybe just taking the weeks off work once I hit the 38-week mark. Both my first and second boys came in week 38, just a day apart from one another, so I’m kinda convinced this little dude will do the same. Why not, right? And if not, my OB wants to induce once I hit week 39. So, either way, at least I won’t have to worry about going late.

This tiny baby is the most active out of my 3, that’s for sure. Sometimes I swear he’s trying to tunnel out of my belly button.

The house we’re buying for MIL to live in? They had to do some work on the septic and the seller agreed to pay for it, so that’s still on track. We’re supposed to close tomorrow, Monday, and it seems like way too tight of a timeline since they were still wrapping up repairs Friday. Either way, should be soon. MIL stayed with us for two nights this past week and it was fine. She goes above and beyond to not impose, so much so that it kinda makes me feel uncomfortable. Like, if both me and B are sitting on the couch watching tv with her, she won’t join us on the couch and sits on the floor “just in case we want to stretch out.” I’m glad she’s considerate, but I also want her to be able to be comfortable at our house. Hopefully we strike that balance eventually.

Tatildeyken kalkılmayan erken saatlerde kalkıp, yarım saat boyunca tempolu yürüyüş rotamızda terimizi attıktan sonra kendimizi serin deniz suyuna bırakırız.

Bu ilk etapta serinledikten ve dinlendikten sonra kumsala 20 adım mesafede bulunan doğal kaynak su havuzuna atarız kendimizi. Bu havuz termal bir havuz. Öyle garip bir özelliği var ki, havuzun sıcaklığı çok değişken. Yani, ayak ve bacaklar çok sıcak -banyo suyu gibi- sırt bölgesi çivi gibi soğuk. Ve havuzun içinde hareket ettikçe de sıcaklıkların oranı ve bölgeleri değişiyor. Ayrıca bu havuzda 70-80 cm uzunluğunda balıklar da var. Su çok berrak olduğu için geçen gün bacağımın yanından bir parlaklık geçince fark ettim balıkları.

Bu havuzun döküldüğü daha sığ bir havuz daha var. Hem şelale gibi küçük bir masaj suyu var, hem de vücuttaki ölü derileri yiyen balıklar :) İlk başta çok huylandırsa da alışınca suya yatırıyorlar :))

Burada yeterince oyalandıktan sonra, rutinimiz gereği aynı yürüyüş rotamızdan eve geldik ve dinlenme faslı.

Genelde bundan sonra programlı hareket ederiz. Bir gün öncesinden ertesi günün programını yaparız. Hangi koylara gideceğimizi, ziyaret edeceğimiz noktaları hatta alacağımız hediyelik eşyalara kadar elimden geldiğince programlarım. Uyduğumuz günler çoğunluk olmakla birlikte bazen spontane gelişen durumlar da oluşuyor. Yalan yok, ani gelişen durumlar da çok iyi geliyor bize.

Bugün dinlenmeye çektik kendimizi. Dünkü deniz fenerinde gün batırma serüveni biraz hırpalamış bizi :) Zaten saat 14:00 de online toplantım için hazırlık yapmam gerekiyordu. Hem dinlendim hem hazırlık yaptım. Online toplantıda kamera açık olabilir düşüncesiyle toplantıya uygun bir üst ayarladım. Pandeminin bize kazandırdığı kombinimle, yani altta şort üstte yakalı bir t-shirt ile toplantıya başlama planım vardı. Toplantıya alınmayı beklerken kameramı kapatıp etrafı kolaçan etmek istedim. Eğer kameralar açık değilse ben de hiç açmayacak, ferah ferah toplantımı yapacaktım. Yok, eğer kameralar açıksa hiç bozuntuya vermeden kameramı açıp, terlemeyi göze alarak toplantıya başlarım diye düşünürken toplantıya alındım. Kameraların kapalı olmasını görmemle rahatlamam bir oldu :) Türk kahvem, ve sodamla toplantıya başladık.

Tahminimden uzun süren toplantı bittiğinde kendimi denize atmayı düşündüm toplantı sırasında. Biter bitmez de denize doğru yol aldım. Hiç beklemiyordum bu kadar sıcak suyu. Hayalimde, sıcaktan bunalmış vücut sıcaklığımı denizin serin suyuyla dengeleyecektim ama hayallerim suya düştü. Neyse bunu bulduğuma şükür diyerek anın tadını çıkarmaya çalıştım.

Akşam yemeği için meşhur Zekeriya Sofrasını deneyimledik. 2 haftadır sulu yemek yemeyi özlemişiz. Yemekleri gayet güzeldi.

Datça sanki her geçen gün daha da kalabalıklaşıyor. Önümüzdeki sene karşılaşacağım kalabalıktan korkmaya başladım.