#01:32

Asla anlamlandıramadığım şeylerden biri yakın geçmişteki bir postunu rb yapan blog. Amacın ne kardeşim gördük ya, yıllar önce paylaştığın bir şeyi rb yapsan anlarız ama üç gün önce paylaştığın postu rblemenin tek amacı etkileşimdir böyle tipler benden uzak dursun

ben cidden çok uğraştım çok değer verdim ama bir gün aynı değeri görecek miyim bilmiyorum.. O kadar uzak geliyor ki artık bu duygular. Küçük bir parça kaldı kalbimi çizip duruyor o da çıksa vazgeçicem bitiricem herşeyi ama çıkmıyor artık zevk alamaz oldum boşluğu izlemek istiyorum sürekli geçmiyor ya geçmiyor neden böyle oldu ki çok ümitlenmiştim halbuki çok canım yanıyor ya çok fazla..

Okuduğum kitapta yine birileri dost oldular ve yine birileri üzülecek gibi...

Gece çöküyor odaya, makyajını siliyorsun soluk tenin ve morarmış gözaltlarınla baş başa kalıyorsun, boğazında kuru bir öksürük ciğerini parçalıyor duyuyorsun.sonra utanmadan üzerine bir sigara yakıyorsun ve güneşin doğumunu bekliyorsun.

Gördüğüm her şey içi boş bir şeyden ibaret olmaya başladı. Yola bakıyorum, sadece yol görüyorum. Denize, binalara bakıyorum, sadece deniz ve bina görüyorum. Kim boşalttı bu kavramların içini?

"bir tabut düşün içinde ben içimde sen..."