#üzer

Hayat ne kadar garip. Önce umarsızca üzer sonra acımasızca mutlu eder.

Yara bandı çeker gibi çektin gittin.Ne hissetmem gerektiğini kavrama sürecim biraz vaktimi aldı doğrusu. Aralıklarla, bir süre bir şeyler hissetmem gerekip gerekmediğini bile idrak edemedim. Olmaz bizden biliyorum ama herkesten soyutladığım yanlız saatlerimde "neden ki?" sorusunu duvarlarıma yüzlerce kez çarptırmadan da kendimi alikoyamiyorum. Yarın, ondan sonra ki gün ve daha da sonrası... Tıpkı dün olduğu gibi onlarda da umrumda değilmiş çok da düşünüyormuş gibi davranacağım, çünkü herhangi bir canlının, herhangi bir duygu belirtimi görmeği ihtimali ya da bir şeyler hissedebiliyor olduğunun farkına varmasından it gibi korkuyorum. Üzüntünmü de şaka gibi yansitiyorum. Hiçbir fikrim yok ama sanırım artık aramıza mesafelerin girmesi gerekecek kadar uzaksın bana.

sabah dersim var ama kafamda yarının yemek menüsü belli olduğu için şikayet etmediğim bir gece

Sabah uyandığımda akşam uyuduğumda özlediğim biri var