Gyuliçkimi

İnsanlar aceleyle sever, fakat boş vakitlerinde nefret ederler.

“yaşamınızda kendinizi bulmak için birilerini kaybetmek zorunda kalabilirsiniz.”

“Ben birisinden çok fazla hoşlandım mı onun adını hiç kimseye söylemem. Onun kimliğinden bir parçayı başkasına teslim etmek gibi gelir bu bana. Gizli kapaklılığı sever oldum zamanla. Çağdaş yaşamı gözümüzde gizemli, büyülü kılabilecek tek şey bu gibi geliyor bana. Gizli tutarsan en sıradan şey bile tatlı, zevkli olabiliyor.”

“sonra, sohbetin alevi yavaş yavaş söndü yine, yüzler yavaş yavaş soldu, bakışlar dağılmaya, heceler uzamaya başladı.”

“İnsanoğlu güzelliğe böylesine hayran kalabiliyorsa, bu savaş ne, bu birbirlerini yeme, aşağılama, bu akan suya, uçan kuşa, yaprağın üstüne konmuş kelebeğe düşmanlık niye?”

“…Bunu ben istedim. Boşluğu ben istedim, kaybetme korkusu yüzünden hiçbir şeye bağlanmamak.. Boşluğu ben seçtim.. Kaybetmek yerine, hiçbir şeyi seçtim.”

“Suçlamak, anlamaktan daha kolaydır. Çünkü anlarsan, değişmen gerekir.”

“Çünkü kendim olamazsam onların olmamı istedikleri biri oluyorum ama onların olmamı istedikleri insana hiç katlanamıyorum ve onların olmamı istedikleri o dayanılmaz kişi olacağıma hiçbir şey olmayayım ya da hiç olmayayım daha iyi diye düşünüyorum.”