Rambling (in D minor)

----- Original E-Mail -----

From: me

To: [email protected] 

Date: May 2, 2018 10:00:00 AM 

Subject: Your experience - Share your feedback

Message : Hi! I had a wonderful experience with Tripsta so far! About 6 months ago I stopped using your service because you accidentally charged me more money than you should and when I pointed this out to the Tripsta employee via email, I never heard back from you. So, I stopped using Tripsta. The last few days, I'm trying to unsubscribe from your annoying emails about "It s been a while since we last saw you." etc. All I get when I click on unsubscribe button, is a 404 to which you wonderfully attached a "Aw.. you seem to be lost!" tagline. No I wasn't, YOU were. So yeah, an amazing experience with Tripsta indeed.

On 3 May 2018, at 22:51, Tripsta Passenger Service Center <[email protected]> wrote:

Dear Sir or Madam,

Thank you for contacting the tripsta Passenger Service Center. 

We have to apologies if your experience with our company was not as fulfilling as you would have expected it to be, but also at the highest quality as we would like to offer to any of our customers. 

Furthermore, we  also have to ensure you that we are continuously improving our services and that we have taken your remarks into consideration.We also want to welcome you to our website for any flight booking needs you may have in the future and hope that this situation will not be repeated.

For urgent inquiries please contact our call center. Our passenger service center operates 24 hours a day.

Thanks again for choosing tripsta. If you need anything else, please feel free to let us know. My colleagues and I are always happy to assist you!

Best regards,

Alexandra ....  Passenger Service Center

From: me Subject: Re: Your experience - Share your feedback  Date: 3 May 2018 at 23:14:44 EEST To: Tripsta Passenger Service Center <[email protected]> Dear Alexandra, thank you for replying to me with such humble and personalized words. I already feel that I am part of the Tripsta family once again! 

I am happy to contact Tripsta via phone once again to ask for my 2 euros back and explain to various confused Tripsta empoyees that I get a 404 when I try to unsuscribe from your emailing list, since it’s clearly too much of a trouble to resolve this through this new thing called “The Internet”. 

Ντριν, ντριιννννν.

- Καλησπέρα, ονομάζομαι Πούλος Παπαδόπουλος και τηλεφωνώ από τα κεντρικά της Cosmote, πώς αισθάνεστε σήμερα;

- Φάε σκατά.

- Χα χα χα, σας ευχαριστώ αγαπητέ μου κύριε. Σήμερα είναι η τυχερή σας μέρα μιας και η Cosmote προσφέρει αποκλειστικά για εσάς και για το περιορισμένο χρονικό διάστημα της αιωνιότητας, ένα μοναδικό πακέτο με 3 εκατομμύρια λεπτά χρόνο ομιλίας, 1 pitabyte internet και άπειρα sms, μέχρι να πάθουν κράμπα τα δαχτυλάκια σας, τι έχετε να πείτε για αυτό;

- Φάε σκατά.

- Χαίρομαι που το ακούω. Θα μπορούσατε ίσως να μου πείτε ποια τηλεφωνική εταιρεία σας έχει καβατζώσει και δεν λέτε να ξεκούνησετε;

 - Φάε σκατά.

- Χμμμ, καταλαβαίνω. Εσείς πόσα λεπτά ομιλίας καταναλώνετε τον μήνα; Είστε σε συμβόλαιο, σε καρτοσυμβόλαιο ή απλά φτωχομπινές του whatsup; Το ξέρετε ότι μπορείτε να μειώσετε τον λογαριασμό του κινητού σας κατά 0,01% απλά και γρήγορα; Το μόνο που θα ήθελα να μου πείτε είναι ποια εταιρεία σας εκμεταλλεύεται επί της παρούσης; Πείτε μου σας παρακαλώ αγαπητέ μου κύριε.. Τι στο καλό, μάγια σας έχουν κάνει οι κακιασμένοι; Το ξέρετε ότι η Cosmote σας παρέχει και επιδότηση 5 ευρώ για το νέο Nokia 3210; Τι έχετε να πείτε για αυτό; Ε; Ε; Άσε, ξέρω....

Blacklist (ανανεώνεται συνεχώς)

Cosmote:

6973158699

2108198400

6973158666

6973158601

6973158608

2311807100

6973158685

6973158608

6973158688

Wind:

2118801700

2311807250

6933917561

6933918605

6933918600

Forthnet / Nova:

6933907132

6933919200

2142147245

2111035700

6933919401

Εθνική Ασφαλιστική:

2109302434

Vodafone:

2130393120

2111034224

Spam Αγνώστης Ταυτότητας:

69731224027

2130187248

6973158369

2170001507

2182181559

Η "The Hateful Eight" αποτελεί την 8η ταινία του Tarantino, αλλά αυτό το ξέρετε ήδη αφού δεν μας αφήνουν να το ξεχάσουμε ούτε τα σποτάκια της ταινίας, αλλά ούτε και το φθηνό λογοπαίγνιο σε κάποιες από τις αφίσες που μας φέρνει στην μνήμη low-budget ταινίες τρόμου που θεώρησαν πρωτότυπη ιδέα την αντικατάσταση φράσης με ομόηχο αριθμό.

Αν ξεπεράσουμε το παραπάνω μαρκετίστικο τρόπο για να μας πούνε οι συντελεστές "αφού είδατε τις προηγούμενες 7 ταινίες του Tarantino, δείτε και την 8η - μην μας κάνετε τους δύσκολους", ο δεύτερος λόγος για τον οποίον έχει γίνει ιδιαίτερο ντόρος για την ταινία (κυρίως στην Αμερική), είναι το ότι γυρίστηκε σε φιλμ 70mm.

Η επιλογή του Tarantino να γυρίσει την 8η ταινία του σε 70mm φιλμ, μπορεί να ενταχθεί στο γενικότερο trend που επικρατεί ίσως τα τελευταία 3-4 χρόνια, που θα το ονομάσω WSOINA  εκ του "what's old, is new again". Στο πλαίσιο του WSOINA λοιπόν, βλέπουμε τις πωλήσεις του βινυλίου να εκτοξεύονται, τις φωτογραφικές μηχανές με φιλμ να επανέρχονται σιγά-σιγά στα συρτάρια μας (βλ. Lomography), την Kodak (ναι, την Kodak που πτώχευσε) να επανακυκλοφορεί την θρυλική Super 8 Κάμερα και το μόνο που μπορώ να ελπίζω για το μέλλον είναι να μην επανέλθει στην μόδα και η περμανάντ.

Ας προσπαθήσουμε όμως να αποβάλλουμε από το μυαλό μας εικόνες της Tina Turner να λικνίζεται με μία ντισκόμπαλα πάνω από την χαίτη της αλλά και του Tarantino ως γερό-χίπστερ που αποφάσισε το 2016 να ρίξει γροθιά στο κατεστημένο του ψηφιακού και ας εστιάσουμε στην "τεχνολογία" των 70mm η οποία, μην σας ξεγελάει, είναι σχεδόν τόσο παλιά όσο και του παραδοσιακού φιλμ 35mm στο οποίο γυρίστηκε η συντριπτική πλειοψηφία των ταινιών μέχρι και το 2007 περίπου.

Μα, τι είναι αυτό το 70mm φιλμ τέλος πάντων; Είναι πολύ εύκολο, άκου να δεις. Όποιος σε ρωτήσει σχετικά, θα του απαντήσεις πουλώντας μούρη ότι είναι ένα φιλμ διπλάσιων διαστάσεων από το παραδοσιακό 35mm και δεν θα έχεις άδικο. Bigger is better. Μεγαλύτερο φιλμ -> μεγαλύτερη εικόνα -> καλύτερη ποιότητα εικόνας σε μεγάλο πανί.

Θέλεις να μου πεις ότι είναι καλύτερο και από την καινούρια μου 4Κ τηλεόραση; Αυτό που θα σου πω θα σε σοκάρει τώρα, αλλά αν θέλεις να μετρήσεις την ποιότητα μίας εικόνας σε pixels, η αναλογική τεχνολογία κάνει πραγματικά σκόνη την ψηφιακή σε αυτό το τομέα. Να μην στα λέω εγώ όμως, κοίτα τα μικρά γράμματα στην παρακάτω εικόνα που εξηγεί τα διαφορετικά φορμάτς στα οποία κυκλοφόρησε το Interstellar:

Ναι, καλά διαβάζεις φίλε μου. Ακόμα και το παραδοσιακό 35mm φιλμ έχει πολλά περισσότερα pixels από την σούπερ-ντούπερ καινούρια σου 4K τηλεόραση!

Kαι τι διαφορά έχει το Interstellar από το The Hateful Eight; Λοιπόν, το πράγμα είναι λίγο μπερδεμένο. Εν ολίγοις, το Interstellar (όπως και άλλες σύγχρονες ταινίες) γυρίστηκε σε IMAX κάμερες και μπορεί να προβάλλεται σε αντίστοιχους IMAX σινεμάδες (καμία σχέση με την VMAX αίθουσα του δικού μας Village). Οι IMAX κάμερες χρησιμοποιούν συγκεκριμένου τύπου, αναλογικό 70mm IMAX φιλμ αλλά οι προβολείς IMAX είναι 70mm ψηφιακοί. Δηλαδή, αναλογική κινηματογράφηση, ψηφιακή προβολή. Πως ακούς δηλαδή τα αγαπημένα σου «παλιά» άλμπουμ (ηχογραφημένα σε αναλογικό στούντιο) σε CD; Κάτι τέτοιο.

Στους περισσότερους κινηματογράφους IMAX όμως προβάλλονται και «παραδοσιακές» ταινίες 35mm στις οποίες έχει γίνει upscale στα 70mm. Σκέψου κάτι σαν τις μη-3d ταινίες που λόγω μοδώς τις μετατρέψανε αργότερα σε 3d, αλλά με λιγότερο τραγικά αποτελέσματα.

Ο Tarantino ΔΕΝ γύρισε σε IMAX και μάλιστα έχει κάνει μία τεράστια καμπάνια στην Αμερική για να κάνουν ειδική προβολή στο Hateful Eight σε παραδοσιακούς αναλογικούς 70mm προβολείς, οι οποίοι πλέον υπέρ-σπανίζουν. Έκλεισε συμφωνία λοιπόν με 100 περίπου κινηματογράφους στην Αμερική και μετρημένους στα δάχτυλα αντίστοιχους στην Ευρώπη για να απολαύσουν το Hateful Eight όπως το οραματίστηκε ο ίδιος. Σαν να ακούς δηλαδή υψηλής ποιότητας αναλογική ηχογράφηση, μέσω βινυλίου σε υψηλής ποιότητας πικάπ. Pure Analog.

Πολύ μπερδεμένα μας τα λες… Καλώς ή κακώς, είναι μπερδεμένα. Διότι τα φορμάτ μπορεί να αλλάζουν συχνά, αλλά τα νεότερα δεν είναι απαραίτητα καλύτερα από τα πιο παλιά γι’ αυτό και δεν υπάρχει απόλυτη επικράτηση και ο κάθε σκηνοθέτης έχει τις προτιμήσεις του.

Αυτό το 2.76:1 είναι καλό; Δηλαδή, καλύτερο από το 16:9 που ξέρω εγώ; Θα μπορούσαμε να μιλάμε για ώρες για τα λεγόμενα aspect ratios και παρόλο που θα το ήθελα πολύ, ας μείνουμε στα βασικά. Το 2.76:1 είναι απλά το πιο wide από τις widest screens που έχεις δει ποτέ στην ζωή σου (υπάρχει και το 4:1 αλλά είναι πιο σπάνιο και από χρυσό αγαλματάκι στον Di Caprio). Το 2.76:1 είναι ένα ratio που χρησιμοποιείται πολύ σπάνια, αλλά προσφέρει στον θεατή του κινηματογράφου μία μοναδική εμπειρία ευρείας οθόνης που τεχνικά επιτυγχάνεται από τον λεγόμενο anamorphic φακό, έναντι του παραδοσιακού σφαιρικού. Αλλά μην ακούς εμένα, απλά ρίξε ένα αναμόρφικ βλέφαρο στις φωτογραφίες που μιλάνε από μόνες τους:

Και αφού είναι τόσο φοβερό και τρομερό αυτό το 70mm, 1.76:1, γιατί δεν χρησιμοποιείται πιο συχνά; Καταρχάς, αυτή η ερώτηση κρύβει μέσα της τον σπόρο για να ξεσπάσει ένας ακόμα λεκτικός πόλεμος για το αναλογικό και το ψηφιακό, αλλά επειδή είμαι σίγουρος ότι ο 3ος παγκόσμιος θα ξεκινήσει για μικρότερη αφορμή, το σταματάω εδώ. Αν όμως με βασάνιζαν να απαντήσω με μία και μόνο λέξη, αυτή θα ήταν: Κόστος. Κόστος στο φιλμ, κόστος καμερών, κόστος προβολών, κόστος διανομής, κόστος του μοντάζ, κόστος backup κ.ο.κ. Απ’ όπου και να το πιάσεις, το φιλμ κοστίζει περισσότερο από το ψηφιακό και το 70mm φιλμ κοστίζει ΠΟΛΥ περισσότερο, ενώ και οι αναλογικοί προβολείς των 70mm κοστίζουν επίσης ΠΟΛΥ περισσότερο τόσο από τους αναλογικούς όσο και από τους ψηφιακούς προβολείς 35mm. Ας μην το κουράζουμε. Το φιλμ θέλει λεφτά και χρόνο για την επεξεργασία του. Την αρχή της «επανάστασης» την έκανε ο George Lucas με το κακομούτσουνο Star Wars Episode II, η οποία ήταν η πρώτη υπερπαραγωγή γυρισμένη εξ’ ολοκλήρου σε ψηφιακές κάμερες και από τότε το Hollywood αποφάσισε: Quantity over Quality.

Καλά όλα αυτά, εγώ πού θα απολαύσω το Hateful Eight σε όλο του το μεγαλείο; Έχω bad news και badder news. Τα bad news είναι ότι αν θες σινεμά, καλύτερα να κλείσεις εισιτήριο για εξωτερικό διότι Ελλάδα, den exoyme kardia moy αναλογικούς 70mm προβολείς (δεν έχουμε καν IMAX είπαμε) και αμφιβάλλω αν θα αποκτήσουμε ποτέ, εκτός και αν αναστηθεί η μόδα για τα καλά, κάτι μάλλον απίθανο.

Τα badder news (worse ντε), είναι ότι ούτε στο σπίτι σου, στο dvd σου, στο blue-ray σου, στο γκουχου-τορρεντ-γκουχου σου, δεν θα δεις καμία φοβερή διαφορά. Αν έχεις καλό «μάτι» και αν γίνει καλή ψηφιοποίηση του αρχικού φιλμ, τότε ίσως να καταλάβεις την ανωτερότητα του αναλογικού. Σίγουρα όμως δεν θα ενθουσιαστείς με το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της οθόνης σου θα καταλαμβάνεται από μαύρες μπάρες, δεν πάει να έχεις και την πιο widescreen τηλεόραση του κόσμου.

Είδα το Hateful Eight και μου άρεσε η εικόνα του! Πες μου και άλλες ταινίες 70mm! Αν ψαχτείς σχετικά, μάλλον θα μπερδευτείς γιατί συχνά ο κόσμος συγχέει τις αναλογικές λήψεις 70mm (πχ Ultra Panavision) με τις ψηφιακές 70mm (ΙΜΑΧ). Αλλά επειδή με ρώτησες: Lawrence of Arabia, The Sound of Music, Baraka, Samsara, 2001: A Space Odyssey, Ben Hur, The Master κλπ, είναι μερικές από τις ελάχιστες ομολογουμένως ταινίες που έχουν γυριστεί σε αναλογικό 70mm (Ultra Panavision, Super Panavion κλπ).

Μήπως όλα αυτά είναι απλά διαφημιστικά τρικ για να σηκωθεί ο κόσμος από τον καναπέ του και να πληρώσει σινεμά; Κοίτα. Και ναι και όχι. Το τρίπτυχο του καλού σεναρίου & σκηνοθεσίας & ηθοποιίας πάντα θα υπερτερεί και θα αντέχει στον χρόνο πολύ περισσότερο από απλά μία εφετζίδικη ταινία που διαφημίζεται για τους λάθους λόγους. Από την εμφάνιση της τηλεόρασης όμως και μετά, οι παραγωγοί ταινιών πάντα προσπαθούσαν να βρουν νέους τρόπους για να επαναφέρουν τον θεατή στον κινηματογράφο, όπως ενδεικτικά έγινε με τις παρακάτω καινοτομίες: τις widescreen ταινίες, το 3d, το Dolby Surround / Digital / Atmos, το IMAX, κοντός ψαλμός το virtual reality κλπ. Το The Hateful Eight αμφιβάλλω να σας πω την αλήθεια αν θα επαναφέρει καμία μόδα των 70mm φιλμ αλλά δεν μπορώ να παραβλέψω κιόλας το γεγονός ότι όπως έγραψα και στην αρχή, περισσότερο ντόρος έγινε για την κινηματογράφησή της παρά για την ταινία αυτή καθαυτή, άρα κατιτίς marketing συνιστά και αυτό.

Τελικά, λέει τίποτα η ταινία ή μόνο μεταξωτές κορδέλες; Δεν έχω ιδέα, δεν την έχω δει ακόμα, για πείτε μου…

 Διαβάστε περισσότερα:

http://coolmaterial.com/feature/5-reasons-you-should-see-the-hateful-8-in-70mm/

http://variety.com/2015/film/in-contention/hateful-eight-cinematography-70mm-ultra-panavision-1201655779/

http://www.newstalk.com/Why-is-there-so-much-fuss-over-The-Hateful-Eight-and-70mm-film

http://www.eoshd.com/2015/11/not-just-vinyl-for-hipsters-the-return-of-ultra-panavision-70-film-is-back-with-a-vengeance-and-tarantino-has-a-behind-the-scenes-look-for-us/

http://decider.com/2015/12/15/what-is-70mm-film-the-hateful-eight/

Ας τον ονομάσουμε Άρη. Γνώρισα τον Άρη στην τρυφερή ηλικία των 12, την εποχή ακόμα που η ηλικία των 12 είχε κάποια σχέση με το Rio Mare και σερβίρονταν με την άκρη ενός μαρουλιού. Η εποχή της φλωριάς θα μπορούσες να την ονομάσεις, όπου κανείς δεν έψαχνε το “αυτό” του Κέρουακ (μάταιες προσπάθειες anyway), και ακόμα δεν είχε ανακαλυφθεί ο γραπτός τρόπος επικοινωνίας και έτσι οι 12χρονοι κρατούσαν μέσα τους τις σκέψεις τους περιμένοντας την ανακάλυψη του sms για να τις εκφράσουν.

Μα πραγματικά, τι σόι ξενέρωτη εισαγωγή είναι αυτή για ένα blog σαν το αυτό το blog; Wait for it.

Η αλήθεια είναι ότι δεν γνώρισα ποτέ τον Άρη. Κανείς δεν γνώρισε ποτέ τον Άρη. Ο Άρης ήταν κακός σχεδόν σε οτιδήποτε και αν έκανε. Πλην του σχεδόν όμως, ήταν και μέτριος που και που. Διάολε όμως, ήταν μεγάλος σκηνοθέτης. Σκηνοθέτησε την ζωή του με τέτοια μαεστρία που θα τον ζήλευε τόσο ο Μπαγκς Μπάνυ σαν μαέστρος, όσο και ο Κιούμπρικ σαν σκηνοθέτης.

Χωρίς να έχω απτές αποδείξεις, πιστεύω ότι τα (12 - 1 λεπτό) πρώτα χρόνια της ζωής του, έγραφε το σενάριο του υπόλοιπου προσδόκιμου (τουτέστιν, 80,63 χρόνια - 12 χρόνια + 1 λεπτό), όπου ο μοναδικός ηθοποιός θα ήταν ο ίδιος, ενώ όλοι οι άλλοι που θα είχαν την τυχοατυχία να βρεθούν στον δρόμο του θα έμεναν απλοί κομπάρσοι.

Και όταν λέμε όλοι, εννοούμε όλοι. Wait for it.

Ποτέ δεν γνώρισα τον Άρη. Άλλοτε περνάγαμε ξυστά και ανταλλάζαμε δυο κουβέντες ίσως, μία για τους καλλιτέχνες που μόλις είχαμε ανακαλύψει και πιστεύαμε ότι ήμασταν οι μοναδικοί στον κόσμο που είχαν αυτή την μοναδική ευκαιρία μοναδικότητας. Η δεύτερη κουβέντα είχε ίσως να κάνει με κάτι αστείο στην τάξη, από αυτά που γελάς 2 δεύτερα και τα θυμάσαι μια ζωή. Άλλοτε όμως περνούσαμε βράδια ολόκληρα κουβεντιάζοντας συνήθως για το αλλήθωρο βλέμμα του πελαργού, για την σκοτεινή μεριά του φεγγαριού και για το απέναντι μισάνοιχτο παράθυρο της γειτόνισσας. Ώρες ατέλειωτες και αξημέρωτες και όμως δεν γνώρισα ποτέ τον Άρη.

Κανείς δεν γνώρισε ποτέ τον Άρη, παρά μόνο την σκιά του ηθοποιού που είχε διαμορφώσει η επιθυμία του να γίνει ένας μικρός μύθος που θα αναγνωριζόταν μετά θάνατον. Για τον οποίο θάνατο προσευχόταν καθημερινώς μετά το βούρτσισμα των δοντιών του και πριν φιλήσει τις ροκσταρικες αφίσες του.

Wait for it.

Ο Άρης μεγάλωσε φυσικά, όπως συμβαίνει πάντα σε όλους τους Άρηδες του κόσμου, εκτός από αυτούς που έχουν πρόβλημα αυξητικής ορμόνης, ή απλά οριακά εξαιρετικά κοντούς -πλην φυσιολογικούς- γονείς. Που και που, ένα χαμόγελο πρόδιδε την ανθρώπινη καταγωγή του και έκανε τα αδύνατα δυνατά να το πνίξει με την γλώσσα κολλημένη στον ουρανίσκο (γιάϊκ) μην τυχόν και χάσει το απίστευτο κουλνες.

Όπως όλα τα κούλνες εφηβοσπυριάρικα πιτσιρομέγαλα στον κόσμο, έτσι και ο Άρης είχε πολλούς ακόλουθους, followers πως το λένε. Πολλοί τον λάτρευαν, κάποιοι τον μισούσαν. Αλλά φίλε μου, υπήρχε. Ολιγομίλητος, σοβαρός, και πάντα σκεπτικός, τόσο που σε έκανε να νομίζεις ότι έψαχνε λύση για το τετραγώνισμα του κύκλου ενώ στην πραγματικότητα απλά περίμενε κάποια ουρανοκατέβατη κουτσουλιά να προσγειωθεί στο fly-jacket για να είναι πιο αουθέντικ βρωμό-κουλ δικέ μου.

Μέσα στην μετριότητά του κατάφερνε και την έβγαζε πάντα καθαρή, ένα μάθημα ζωής που ο θεός και ο αλλάχ σπάζοντας πλάκα μαζί μου φροντίζουν να μου το υπενθυμίζουν καθημερινώς - θενκς φορ νάθινγκ γκαντ. Ο Άρης λοιπόν ήταν τόσο έξυπνος όσο χρειαζόταν για να γίνει καλός ηθοποιός και τόσο χαζός που κατάφερνε να ήταν πάντα το κέντρο της προσοχής κάνοντας απολύτως τίποτα (εκτός και αν θεωρήσουμε κατόρθωμα το κέντρισμα του fly-jacket με τον πισινό του περιστεριού στα 30 μέτρα ύψος - οκ, I’ll take it). Μία προσοχή που θα λεγες ότι ποτέ δεν την επιδίωξε, αλλά κάνεις τόσο λάθος φίλε μου. Τι ουσία έχει να είσαι ηθοποιός αν είναι να απαγγέλλεις Βάνα Μπάρμπα στον καθρέφτη σου; Και ο πιο άσχημος, ο πιο ντροπαλός, ο πιο χαμηλοβλεπούσος ηθοποιός θέλει το κοινό του.

Δεν θέλει ένα κοινό να τον ζητοκραυγάζει. Τα σιχαίνονται αυτά οι Άρηδες σχεδόν όσο και οι Βαναμπαρμπάρηδες. Δεν θέλει να δίνει αυτόγραφα, προτιμά να φτύνει πάνω σε αυτά ως ένδειξη ανωτερότητας και μετά να τα βάζει στα κρυφά στην τσέπη του και στην κατάψυξη για διατήρηση του DNA. Δεν θέλει ούτε θαυμαστές, ούτε έργα άλλων να κάνει εκεί τον ηθοποιό. Θέλει μόνο τους ακόλουθους του, ήσυχους,  λιγομίλητους, ξύπνιους και πονηρούς αλλά πρόσεξε: πότε όσο ο ίδιος.

Wait for it.

Τον Άρη τον είδα τελευταία φορά στα 19 του. Δεν είχε πετύχει τίποτα σπουδαίο στην μέχρι τότε ζωή του, παρόλο που την έβαζε πάντα καθαρή. Και αν δεν πετύχεις τουλάχιστον 2,5 σπουδαίους στόχους μέχρι τα 19 σου, αλήθεια πότε σκέφτεσαι να το κάνεις; Αλλά από την άλλη, οι πιο σπουδαίοι στόχοι που πετυχαίνει κάποιος την ζωή του, είναι αυτοί που δεν μπορείς να εκφράσεις με λόγια και σίγουρα όχι με αντικείμενα.

Ο Άρης από αντικείμενα δεν είχε παράπονο. Έπεφτε παραδάκι από ψηλά και το έβγαζε το ψωμί του. Και όσο από λόγια, αυτά όπως είπαμε ήταν μετρημένα. Παρόλο λοιπόν την έλλειψη αποδείξεων, κάτι μου έλεγε πως δεν είχε πετύχει τίποτα σπουδαίο στην μέχρι τότε ζωή του. Και είχε μόλις άλλα 4 χρόνια μπροστά του πριν σταματήσει να ενδιαφέρεται για στόχους παρά μόνο για το πρόγραμμα της τηλεόρασης και την συχνότητα των δρομολογίων στο μετρό.

Στα 19 του. Μία μοναχική σκιά του λαμπερού έφηβου άβατάρ του, τότε που έμοιαζε πιο ενδιαφέρον χαρακτήρας μόνο επειδή περιτριγυρίζονταν από πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες από τον ίδιο. Τότε που σε μία πιο-κλισέ-πεθαίνεις παρομοίωση θα λέγαμε, ότι απλά αντανακλούσε το φως των ακολούθων του, όπως η λίμνη τιτιτάκα σε μία moonless νύχτα κάτω από ένα πελώριο μαύρο σεντόνι, αυτό της Μαρούσκα. (ADVERTISEMENT: Τα πάντα για την Μαρούσκα, εδώ: http://stefanosk27.tumblr.com/post/90175595673/siroflex)

Τον είδα στα 19 του, τυχαία, μόνο του, να ασφυκτιά προσπαθώντας να κρύψει την χαρά του που είδε γνώριμο πρόσωπο μην τυχόν και χάσει το κούλνες. Τον είδα να κλείνει το μάτι από μακρυά σε μία τόση σπάνια φιλική έκφραση του γήινου χαρακτήρα του, την οποία τόσα χρόνια προσπαθούσε να καταπνίξει ακουμπώντας την γλώσσα του στον ουρανίσκο (μπλιάχ) σαν τα αυθόρμητα χαμόγελα που έριχνε που και που και πρόδιδαν το σκεπτικό shit-high-and-look-the-sky προφίλ του.

Αποφασίσαμε να θυμηθούμε τα παλιά, εννοώντας 6 μηνών παλιά, αφού οι μήνες για έναν έφηβο είναι χρόνια για έναν ενήλικο, με τον ίδιο τρόπο που οι μήνες για έναν έφηβο είναι ημέρες για ένα παιδί.

(Εδώ είναι μία καλή ευκαιρία να τονίσουμε ότι, όλες αυτές τις φορές που πιστεύετε πως κάποιες προτάσεις σε αυτό το ΜΠΛΟΓΚ δεν βγάζουν κανένα νόημα, εεεεε, βγάζουν. Απλά βαριέστε να τις διαβάσετε αργά και προσεκτικά. Χαχα, χοχο και χιχι).

Τελικά δεν θυμηθήκαμε τίποτα παλιό, και ύστερα από λιγότερο μίας ώρας ατζαμίδικης συζήτησης στο βαρετό του ο-θεός-και-ο-αλλάχ-να-το-κάνει-σπίτι, αποφάσισε πως αρκετά είχε κοινωνικοποιηθεί για μια ημέρα και σφύριξε την λήξη της βραδιάς. Ποτέ δεν γνώρισα τον Άρη, ποτέ δεν γνώρισε εμένα, ποτέ δεν γνώρισε κανέναν.

Αλλά πέρασαν 4 χρόνια και άλλα 4 και άλλα 4… Δεν τον ξαναείδα αλλά άκουγα που και που νέα του. Τα νέα ήταν γραφικά αναμενόμενα. Οι ακόλουθοι κάνανε unfollow, οι ροκστάριδες στις αφίσες ξεθώριασαν και τα χάπια κάψανε και την τελευταία κουλνες νότα στον πεντάγραμμο χαρακτήρα του Άρη. Δεν πέτυχε τίποτα σπουδαίο γιατί ποτέ δεν ήθελε πραγματικά να πετύχει κάτι σπουδαίο εκτός από το να ανοίγει τα μπυροκούτια με τον φρονιμίτη του.

Και καθώς περνουσαν λοιπόν οι τετραετίες, φτάσαμε στην εποχή που άρχισαν να ξεθωριάζουν οι στόχοι για σπουδαία πράγματα - από αυτά που δεν περιγράφονται ούτε με λόγια, ούτε με αντικείμενα. Τα σπουδαία δεν ήρθαν ποτέ, αλλά να’ σου ο Ανέστης (ας τον πούμε Ανέστη), σαν την μετεμψύχωση του Άρη να έχει ξεθάψει ακριβώς το ίδιο σενάριο και προσπαθώντας να παίξει το ίδιο έργο σε μία κοινωνία όμως που δεν κάνει πλέον φόλοου σε ψευτοσκεπτικούς αντιφιλόδοξους καρυωτάκιδες ενώ τα fly jackets δεν τα βρίσκεις πια ούτε σε μουσεία. Σε μια κοινωνία που προτιμά να βλέπει τα είδωλά της, μικρά και μεγάλα να καταρρέουν σαν τους δίδυμους πύργους και μετά να ισχυρίζονται την ύπαρξη συνομωσίας για την δημιουργία υστεροφημίας (τόσο για τα είδωλα, όσο και για τους πύργους). Να τσακίζονται στις ατυχίες της ζωής και να τους κρυφοκοιτάζουμε χαμογελώντας κρυφά και ύπουλα που δεν πέσαμε και εμείς στην ίδια λακούβα, παρόλο που πέφτουμε σε άλλες και μετά συχτιρίζουμε και το κράτος για την ανικανότητά του να βουλώσει τις λακούβες. Να τους θαυμάζουμε μόλις για λίγο και στην συνέχεια να ψάχνουμε λόγους να τους μειώσουμε γιατί κατά βάθος τους ζηλεύουμε που δεν μπορέσαμε ποτέ να τους φτάσουμε.

Σε μία κοινωνία που ο καθένας έχει πλέον, όχι 15 λεπτά φήμης, αλλά άπειρο χρόνο υπέρ-φήμης, δεν αφήνουμε από κανέναν να μας κλέψει ούτε δευτερόλεπτο από αυτή. Σε μία κοινωνία ρε αδερφέ, που γίναμε όλοι σταρ στην θέση των σταρ και ο κόσμος γυρνάει γύρω από εμάς, τα ποθητά λάικς και ταγκς, το μεγάλο στόμα και τα μικρά αυτιά, εκεί που το ego, το super ego και το yper-id μπουρδουκλώνονται σε μία κοσμική ψαρόσουπα, εκεί που χαιρόμαστε να σνομπάρουμε τον Σίγκμουντ, όπως σνομπάρουμε τον κάθε Σίγκμουντ, τον κάθε Άρη και τον κάθε Ανέστη διότι κανείς τους δεν γράφει πιο έξυπνο συνδυασμό 160 χαρακτήρων από εμάς.

Κάτι μου λέει ότι έχουμε γίνει όλοι Άρηδες.

Όλα τα άρθρα μου, εδώ: http://stefanosk27.tumblr.com/

Το παρόν κείμενο αποδεικνύει περίτρανα την εμφανέστατη ανικανότητά μου να παραμείνω φόκουσντ σε ένα συγκεκριμένο θέμα.Τι αξία θα είχε αυτή η ζωή τέλοςπάντων αν δεν είχαμε λόγους να γκρινιάζουμε. Απλά κοιτάξτε τα ποσοστά αυτοκτονιών στην Σουηδία και τον αριθμό των συγγραφέων crime investigation που έχουν ξεπηδήσει σαν τους Goldbuyers στο ellada. Η γκρίνια είναι μία αξία τόσο υποτιμημένη σχεδόν όσο και η τεμπελιά. Αυτό το κείμενο λοιπόν ξεκίνησε να μιλάει για..

...τους συμβουλάτορες και τους μέντορες. Για τα τσιτάτα, τις ομιλίες εμψύχωσης και τα cliches με τον γαλλικό τόνο στο e. Για τα σλόγκαν και τα quotes που συνοδεύουν φωτογραφίες με σκιές ανθρώπων να αγναντεύουν το ανύπαρκτο πέλαγος, καπνούς από τσιγάρα πάνω από μελαγχολικά πρόσωπα που στήθηκαν για να αναδείξουν το προβληματισμένο / σκεπτόμενο προφίλ τους και vizokola με λεζάντες του στυλ den-ime-to-paixnidi-soy, ή/και nobody's wife.

Πάνω απ' όλα όμως ας βάλουμε τα ηλιοβασιλέματα και τις παραλίες με σλόγκαν σε Tahoma 24 βγαλμένα από την κιμαδομηχανή των εμετοερωτιάρικων (b)holly-woodιανών εφηβοκοριτσίστικων ταινιών που τελειώνουν ακριβώς στο κατάλληλο σημείο της ψυχικής ανάτασης - στο happy ending ντε, διάρκειας 2 λεπτών (και μετά αρχίζει η παντόφλα).

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με οτιδήποτε έχει σκοπό να προκαλέσει γέλιο, ακόμα και αν τις περισσότερες φορές αποτυχαίνει παταγωδώς. Μην μου βάζεις όμως τον Αϊνστάιν να λέει πως ο Θεός δεν παίζει ζάρια για να μου αποδείξεις πως ο άνθρωπος δεν ήταν το αποτέλεσμα συγκυριών στην κοσμική σούπα της εξέλιξης, διότι αγράμματε ο κακομοίρης εννοούσε εντελώς άλλο πράγμα και τελικά αποδείχτηκε εντελώς λάθος. Sorry αλλά τελικά όπως το εννοούσε ο Αϊνστάιν, ο Θεός ΠΑΙΖΕΙ ζάρια. Αποδεδειγμένα.

Μην μου λες πως κάθε ταξίδι ξεκινάει με το πρώτο βήμα και μου βάζεις και την ξυπόλητη στην παραλία με το σάντουιτς στο χέρι, διότι η παραλία όπως και η ζωή, είναι γεμάτη πέτρες και την βλέπω στο μισό βήμα να σαβουριάζεται και να πάει ντουγρού για τα επείγοντα και φτου-άντε πάλι από την αρχή.

Και μην τολμήσεις να μου ξανά-αναφέρεις πως οι τρελοί που νομίζουν ότι θα αλλάξουν τον κόσμο είναι τελικά αυτοί που το καταφέρνουν γιατί έχουμε ήδη πολλούς τρελούς που έχουν αλλάξει τον κόσμο και δεν υπάρχει λόγος να παίρνουν ιδέες και οι υπόλοιποι. Άστους να ονειρεύονται στα παιδικά τους δωμάτια με τις τριτοράιχ αφίσες τους, τα στρατιωτάκια τους και τα εγχειρίδια εμψύχωσης για μία καριέρα στο νήματα-moving του πλανήτη.

Αλλά εντάξ', έτσι και ξαναδιαβάσω ατάκες κοέλιο για σύμπαντα που συνωμοτούν και τα συναφή, I swear to dice-playing God, θα του στείλω τα άπαντα του Μέρφυ με τους νόμους του και μία προσωπική μου wishlist από τον Κωτσόβολο μπας και μου την κάνει δώρο και με αποδείξει λάθος.

Για να μην μιλήσω - όχι, θα μιλήσω, για τις πατριωτικές μπούρδες (ο τόνος σε όλα τα φωνήεντα σε αρχαϊκό στυλ) με τον Καραϊσκάκη στο φόντο χεράκι-χεράκι με τον Σωκράτη, τον Λιακόπουλο και τον Κασιδιάρη και με μία τεράστια λεζάντα μπροστά να λέει "Έλληνας δεν γίνεσαι, γεννιέσαι". Σωστό, όσο και να προσπαθήσουν οι υπόλοιποι, δεν θα φτάσουν ποτέ την ανόθευτη γενιά μας η οποία προστατεύονταν εδώ και χιλιετίες από το Κοινό Της Ελ-Σιών και τους El-Night Templars από τυχόν αιμομιξίες με ξένους κανίβαλους. Τι είπατε; Φυσικά και κατέκλεψε την ιστορία μας ο Εβραίος (στην-πυρά,στην-πυρά) Νταν Φον Μπράουν για τον Κώδικα Ντα-Βίντσι και τον καταδικάζουμε και αυτόν για πνευματικά δικαιώματα στις σχετικές λεζάντες μαζί φυσικά με τα Κατοχικά Δάνεια, τα μάρμαρα του Παρθενώνα, την Κλεμμένη Θεωρία της Σχετικότητας και την Πατέντα του Φραπέ.

Αλλά ξεφύγαμε η αλήθεια είναι (σας είχα προειδοποιήσει), πάντα το παθαίνω όταν σκέφτομαι ότι όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο θεωρούνε τον εαυτό τους γενετικά ανώτερο επειδή γεννήθηκαν εκεί που γεννήθηκαν καθώς και την θρησκεία τους την μοναδική ορθή, διότι και πάλι γεννήθηκαν εκεί που γεννήθηκαν. I have news for you: Κάνετε ΟΛΟΙ λάθος. Εκτός από τους έλληνες φυσικά. Εμείς είμαστε ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ γενετικά ανώτεροι αφού το DNA μας είναι το μοναδικό στον κόσμο που αναγνωρίζεται χωρίς μετατροπή σε δυαδικό σύστημα από τους υπολογιστές.

Η διαδικασία έχει ως εξής: 1) Καταρχάς πρέπει να μείνεις νηστικός για 40 ημέρες. Μόνο αγίασμα επιτρέπεται να πιεις. Αυτό για να καθαρίσει το σώμα σου από τις τροφές που είναι μολυσμένες από τους αεροψεκασμούς που μας κάνουν καθημερινά οι εβραίοι και οι συριζαίοι. Τον αγιασμό δεν τον ακουμπάει τίποτα.

2) Πρέπει να ολοκληρώσεις με την τεχνική του speed reading (που προήρθε από μυστικιστικά χειρόγραφα του Σωκράτη), την ανάγνωση όλης της βιβλιογραφίας Πλεύρη και Λιακόπουλου σε 21,25 ώρες. Ο αριθμός δεν είναι φυσικά τυχαίος, προκύπτει αν διαιρέσεις τον αριθμό των μαθητών του Ιησού με τον αριθμό χρωμοσωμάτων που έχει το ελληνικό DNA και στο αποτέλεσμα προσθέσεις τον αριθμό των βουλευτών που είχε η Χρυσή Αυγή κατά την εκλογή τους. Τα πάντα "κουμπώνουν" μεταξύ τους, θεϊκό isn't it?

3) Αφότου λοιπόν έχεις γίνει σαν τον Όσιο Ονούφριο (τυχαίο; όχι βέβαια) και τα μάτια σου έχουν κάνει πουλάκια από το διάβασμα, στην συνέχεια θα πρέπει να ολοκληρώσεις την κακόμοιρη μεταμόρφωσή σου σε βρωμομετανάστη, αρπάζοντας παλιόρουχα από την ανακύκλωση της γειτονιάς σου. Σαν άπλυτος, βρομιάρης και ανορεξικός που είσαι τώρα πλέον, θα πρέπει να εισβάλεις στα κρυφά σαν τον Πίτερ Σέλλερς σε ένα αυτοσχέδιο τζαμί και να το βάλεις φωτιά χρησιμοποιώντας το άγιο φως από το Πάσχα του 2004 - χρονολογία ορόσημο για τον ελληνικό πολιτισμό, τότε που αγιοποιήθηκαν η Αγία Παπαρίζου, ο Άγιος Χαριστέας  και η Αγία Τσουμελέκα. Όλα δένουν μεταξύ τους τόσο όμορφα, isn't it?

4) Έχεις φτάσει σχεδόν στο τέλος αυτής της δοκιμασίας, το μόνο που σου μένει πλέον είναι να εισχωρήσεις στα άδυτα του ελληνικού Βατικανού και να εντοπίσεις τον τάφο του Άγιου Χριστόδουλου, τέως Αρχιεπίσκοπου. Ανατριχιαστικό ναι, αλλά πρέπει να γίνει. Όταν λοιπόν θα φτάσεις εκεί (εννοείται ότι θα έχεις πάει μπουσουλώντας από την Ακρόπολη μέχρι τον τάφο), θα πρέπει να πλησιάσεις τον Άγιο και να του ζητήσεις συγχώρεση για τις αμαρτίες σου. Κάτι θα έχεις κάνει, δεν μπορεί. Μία τυρόπιτα την Σαρακοστή, ένα λοξοκοίτασμα ομορφούλας πλην όμως άπλυτης κομμουνίστριας, ένα βιβλίο του Λιακόπουλου που άφησες την μέση - ξέρεις εσύ τώρα.. Αν έχεις ακολουθήσει ορθώς την διαδικασία έως τώρα, ο Άγιος Χριστόδουλος θα σε συγχωρήσει, θα σε δεχτεί όπως είσαι (με σκουλαρίκια, τζιβάνες, κλπ) και θα κάνει τα χέρια σου να ματώσουν ως ένδειξη συγχώρεσης.

5) Τώρα πρέπει να δράσεις γρήγορα! Συγκεντρώνεις 3 σταγόνες αίμα σε ένα μπουκαλάκι (μία για κάθε πυλώνα του Ελληνικού Ορθόδοξου Χριστιανισμού) και κατευθύνεσαι ταχύτατα με το ελληνικό μετρό που προϋπήρχε του ευρωπαϊκού (απλά τόσα χρόνια ψάχναμε να το βρούμε κάτω από τις καφετέριες του Μοναστηριακίου) στο μουσείο όπου φυλάσσεται ο μηχανισμός των Αντικυθήρων. Πλησιάζεις λοιπόν τον πρώτο υπεραυτόματο υπολογιστή στον κόσμο και αφήνεις μία-μία τις σταγόνες από το αίμα σου να κυλήσουν στους σκουριασμένους τροχούς του.

6) Ως διά μαγείας λοιπόν, θα παρατηρήσεις ότι ο μηχανισμός θα αποκτήσει για 1/12 του δευτερολέπτου μία ερυθρή απόχρωση από το καθάριο ελληνικό αίμα σου, ΞΕΚΑΘΑΡΗ απόδειξη ότι οι Η/Υ κατανοούν άμεσα οτιδήποτε ελληνικό και μάλιστα μπορούν να επικοινωνούν μαζί σου τηλεπαθητικά. Σαν περαιτέρω απόδειξη των ανωτέρω, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων βγάζει αυτόματα selfie και την απλοντάρει στην κοινότητα του fb "Απάντηση στην Τούρκικη Ομάδα {Απάντηση στην Ελληνική Ομάδα [Απάντηση στην Τούρκικη Ομάδα που απαριθμεί 3 δις μέλη, εμείς 4 δισ μέλη] που απαριθμεί 4 δις μέλη, εμείς 5 δις μέλη} που απαριθμεί 5 δις μέλη, εμείς 6 δις μέλη".

Μαααα, όλα ταιριάζουν μεταξύ τους, isn't it?

Τώρα λοιπόν που αποδείξαμε με κοινή λογική και απλά μαθηματικά την ανωτερότητα του ελληνικού DNA καθώς και την καθαρότητά του στο πέρασμα των τελευταίων 7,5 χιλιάδων ετών, μου φαίνεται ότι άλλαξα γνώμη σχετικά με τα cliches και τα τσιτάτα πάνω από ψυχοπονιάρικες φωτογραφίες, και λέω να μεταδώσω την γνώση που αναπτύχθηκε μέσα μου τα τελευταία 30 λεπτά στοχασμού, ποστάροντας στο ελ-δίκτυο συμβουλές και πληροφορίες για την συνωμοτική συγκάλυψη τόσων ετών για τον τρόπο λειτουργίας του Μηχανισμού των Αντικυθήρων.

Από τους Εβραίους.

Και τους Μωαμεθανούς.

Και τους Αλβανούς.

Και τους Πακιστάνους.

Και τους Ρόκερφέλλερ.

Και τους Νεφελίμ.

Και από την κομμουνιστική κοινότητα του στρουμφωχωριού.

Όλα τα άρθρα μου, εδώ: http://stefanosk27.tumblr.com/

Ήρθε η στιγμή να σας αποκαλύψω ένα μεγάλο μυστικό. Μεγαλύτερο και από αυτά που κρατάει στην ντουλάπα του ο Άδοnis. Όλα τα προηγούμενα posts του "Rambling (in D minor)" γράφτηκαν απλά και μόνο για να μαζέψω followers, likes και ανυποψίαστο κοινό έτσι ώστε να σας ρίξω στην παγίδα που τόσα χρόνια σχεδίαζα!

Χα χα, χο χο και χι χι. Τώρα λοιπόν που σας έπεισα πως είμαι ένας πανάξιος μπλόγκερ, από αυτούς που ανήκουν στην μπλογκόσφαιρα για την οποία όλοι μιλάνε στην τηλεόραση αλλά κανείς δεν καταλαβαίνει τι εννοούνε, ήρθε η ώρα λοιπόν να γράψω για το μοναδικό θέμα το οποίο αξίζει να συζητηθεί και να ξεσηκώσει τις μάζες.

Για τους πωλητές του Πλαισίου.

Drrrrrrrrrrrrrrr (καθυστερημένο drum roll).

Ας φανταστούμε για μία στιγμή τον Οράτιο. Ο Οράτιος είναι ένας χαμηλών τόνων ανθρωπάκος, φυσικά λογιστής στο επάγγελμα, ετών 40, εργένης με δύο γάτες, 3 πουλιά και 48 κατσαρίδες (τις μέτρησε στο black out του '89 με την λαμπάδα του και σαν λογιστής που είναι, τις θεώρησε πάγιο στοιχείο αμετάβλητο στον χρόνο που απλά προσθέτει ανούσια αξία στον ενεργητικό του σπιτιού του). Ο Οράτιος λοιπόν, έχοντας ξεπεράσει τον φόβο του μετά από 16 χρόνια napster κλώνων και τόρεντζζζ πως αν κατεβάσει παράνομα τα ακυκλοφόρητα τραγούδια της Βουγιουκλάκη από τα Χτυποκάρδια στο Θρανίο, ΔΕΝ θα εισβάλει στο σπίτι του το πυροβολικό της Θήβας, η CIA και η Αλ Κάιντα ταυτόχρονα, το έκανε. Κατέβασε Βουγιουκλάκη.

Τι να την κάνει όμως στον Pentium 4 με τα ενσωματωμένα ηχεία 2 Watt, θέλει να την απολαύσει στο καινούριο του Χάι-Φάι που έχει και από αυτά τα σι-ντι. Αποφασίζει λοιπόν να βάλει τα καλά του, να κάνει ασφάλεια ζωής, κλοπής και απεντόμωση και να πάει να αγοράσει ένα από αυτά τα άγραφα cds. Τσεκάρει μαύρα γυαλιά μην τον αναγνωρίσει η NSA, μάλλινο ζιβάγκο με ιονιστή για να μην πάθει θερμοπληξία Αύγουστο μήνα, ξεσκονίζει σακάκι που είχε μαζέψει σκόρους από την Μεγάλη Έξοδο με το σωματείο των Λογιστών το '93 στο συντριβάνι Συντάγματος, σκαρπινέτο, καπέλο τζον γουέιν και έφυγε ντουγρού για Plaisio City.

Σιγοσφυρίζοντας τον ρυθμό του ροζ πάνθηρα λοιπόν, κατέφτασε ο Οράτιος πέντε μέτρα πριν την είσοδο του τελευταίου επιζώντα της Αθηναϊκής Silicon Valley. Τον παίρνει χαμπάρι ο σεκιουριτάς, του βγάζει το καπέλο και τον καλημερίζει λες και ήταν ο πρώτος λογιστάκος με ζιβάγκο που έβλεπε σήμερα. Κρύος ιδρώτας έλουσε τον Οράτιο, δεν θέλει πάρε δώσε με σεκιουριτάδες αλλά του ανταπέδωσε την καλημέρα διότι τον λυπήθηκε έτσι που στεκόταν ο κακομοίρης περιμένοντας τον αργό και βασανιστικό θάνατό του από ανία.

Κάνει δύο βήματα στο μαγαζί και εκεί που λες ότι γλίτωσε από τον σεκιουριτά, να 'τος με μία στοίβα από διαφημιστικά έντυπα στο χέρι να τον κυνηγάει να του τα δώσει σόνι-μου ΝΤΕ. Δεν του αρέσουν πολλά πάρε δώσε με σεκιουριτάδες του Οράτιου όπως ξανάπαμε, και πήρε τα έντυπα μπας και γλιτώσει από την παρουσία του. Και τι έντυπα. Όλα τα καλούδια. "Κατάλογος με σχολικές Τσάντες και ενσωματωμένο wi-fi", "Τα πάντα για τα τάμπλετς, τα baygon και τα Pyrox", "Οδηγός Αγοράς Μαρκαδόρων 2014 - διαλέξτε τον μαρκαδόρο που ταιριάζει στο παιδί σας", "Αλφαβητικός πεντάτομος κατάλογος με όλα τα samsung galaxy που κυκλοφορούν στην αγορά" και φυσικά το best seller "Crash Test: Turbo-X  vs Apple - ποιός κολοσσός θα επιβιώσει".

Δεν είχε χρόνο να τα διαβάσει όλα και αφού έκανε ενός λεπτού σιγή για το μισό Πάρκο Τρίτση που θυσιάστηκε για τα διαφημιστικά στα χέρια του, τα έβαλε στην μασχάλη του και προχώρησε στον λαβύρινθο της τεχνολογίας. Νιώθοντας σαν την μύγα μες στο Turbo-X γάλα, έκανε το λάθος να στρέψει το βλέμμα προς το κενό ψάχνοντας για το τμήμα των κενών cd και να 'σου δύο προνομιούχοι της γενιάς των 510,95 ευρώ (παλιοκαπιτάλες) ντυμένοι κάτι μεταξύ Santa Claus και Borat, να κάνουν 100αρι σε 3,47 δευτερόλεπτα έτοιμοι να τον μπαγλαρώσουν.

Ο κρύος ιδρώτας που είχε λούσει πριν λίγο το ζιβάγκο του Οράτιου, είχε τώρα εισχωρήσει το πλεχτό σακάκι του. "Αυτό ηταν, σκέφτηκε. Με πήραν χαμπάρι ότι έχω κατεβάσει παράνομη Βουγιουκλάκη - πάει, τα έφαγα τα ψωμιά μου, θα βγάλω την υπόλοιπη ζωή μου στην φυλάκα". Πριν προλάβει να ολοκληρώσει την σκέψη του, έχουν ήδη πλησιάσει οι wanna be κεντέρηδες και του χαμογελάνε με αυτό το spooky χαμόγελο των κολυμβητριών που κάνουν συγχρονισμένη κολύμβηση που νομίζεις ότι τις έχουν ράψει το στόμα.

"Καλημέρα σας, πως μπορούμε να βοηθήσουμε;", ρωτάνε οι Executive Customer Relation Managers με το καρούμπαλο στο κεφάλι αφού πριν 1,45 δευτερόλεπτα είχαν κουτουλήσει πάνω στην βιασύνη τους να τον προλάβουν πριν ρίξει και δεύτερο βλέμμα στον χώρο. Σάλεψε ο Οράτιος.Νόμιζε πως μπήκε σε επαρχιακό κατάστημα εσωρούχων που βλέπουν πελάτη κάθε 14 Φλεβάρη. Θέλοντας να τους ξεφορτωθεί το γρηγορότερο δυνατό, τους είπε απλά: "Εεεε, ένα κενό σι-ντι θα ήθελα".

΄"Βεβαίως αγαπητέ μου κύριε, μία στιγμή να φωνάξουμε τον Υπεύθυνο Οδηγιών Προς Το Τμήμα Γραφικής Ύλης να σας εξυπηρετήσει". "Ευχαριστώ", μουρμούρησε ο Οράτιος. "Ευχαρίστησή μας, σας ευχόμαστε μία υπέροχη Turbo-X μέρα και μία ακόμη καλύτερη νύχτα! Να'τος, ο συνάδελφος εκεί κάτω θα σας εξυπηρετήσει αμέσως"!

Βάδισε λοιπόν αργά, αργά ο Οράτιος προς τον Υπεύθυνο Οδηγιών Προς Το Τμήμα Γραφικής Ύλης και κάνοντας δύο βήματα, η άκρη του ματιού του έπεσε για ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου πάνω σε ένα φανταχτερό κινητό τηλέφωνο, από αυτά που έβλεπε όλο και πιο συχνά τελευταία στον δρόμο να τα κρατάνε κάτι άψυχα χέρια.

  "Καλημέρα σας αγαπητέ μου Κύριε, βλέπω ενδιαφέρεστε για το νέο Turbo-X Phone Platinum 3! Μα είναι καταπληκτική επιλογή, το έχω βάλει και εγώ στο μάτι (ατάκα trademark) και το έχουμε φέρει εδώ και μόλις 3 ημέρες, φρεσκότατο με Turbo-X κάμερα 3Mp, Turbo-Χ οθόνη 124χ248 και μνήμη Turbo-X-Ram 2,5 Mb!"

Σαστισμένος ο Οράτιος και μη θέλοντας να φανεί αγενής είπε να δείξει ένα πλασματικό ενδιαφέρον και ρώτησε: "Εεεε, παίζει και μουσική;" "Ένα λεπτό αγαπητέ μου κύριε, να φωνάξω τον Υπεύθυνο Ανάλυσης Τεχνικών Χαρακτηριστικών Smartphone και έρχομαι αμέσως, μην πάτε πουθενά"! Δεν προλαβαίνει να τελειώσει την πρότασή του ο ευγενής Υπεύθυνος Αναζήτησης Ακαριαίων Βλεμμάτων Ανυποψίαστων Υποψηφίων Πελατών, και να' σου άλλοι δύο περαστικοί Υπεύθυνοι Για Κάτι Άγνωστο να περνάνε δίπλα από τον Οράτιο και τον γεμίζουν με "Καλημέρα σας, αν θέλετε βοήθεια είμαστε στην διάθεσή σας" και "Γεια σας, τι κάνετε; Για ότι χρειαστείτε είμαστε ακριβώς εδώ δίπλα".

Γκντούπου, γκντούπου, γκνουπου άρχισε να ακούγεται ο χτύπος της καρδιάς του Οράτιου, που το άγχος του είχε φτάσει πλέον σε επίπεδα λεύκανσης τρίχας και πάρκινσον στα άκρα του. "Μα τι θελουν όλοι αυτοί από εμένα;; Λες να με πήραν χαμπάρι; Πρέπει να πάω να πάρω γρήγορα το κενό cd και να εξαφανιστώ από εδώ"! Έφυγε λοιπόν τρέχοντας προς τον Υπεύθυνο Οδηγιών Προς Το Τμήμα Γραφικής Ύλης να τον ρωτήσει που θα βρει αυτό που θέλει. Απέφυγε άλλα δύο "καλημέρα σας" τελευταία στιγμή που εξαιτίας του φαινομένου Ντόπλερ ακούστηκαν σαν σειρίνα ασθενοφόρου που απομακρύνεται.

-"Συγνώμη κύριε, είστε ο Υπεύθυνος Οδηγιών Προς Το Τμήμα Γραφικής Ύλης;"

-"Καλημέρα σας, πως μπορώ να σας εξυπηρετήσω";

-"Θα ήθελα παρακαλώ ένα κενό cd".

-"Βεβαίως, ελάτε μαζί μου".

Τσούκου-τσούκου λοιπόν, ο Οράτιος με τον Υπεύθυνο Οδηγιών Προς Το Τμήμα Γραφικής Ύλης ξεκίνησε το μικρό του ταξίδι προς το Τμήμα Γραφικής Ύλης. Κάτι περίεργο όμως παρατήρησε στον Turbo-X δρόμο του. Ενώ οι υπόλοιποι Υπεύθυνοι που συναντούσε τον στόλιζαν με καλημέρες, κανένας από αυτούς δεν τον ρώτησε αν χρειάζεται κάποια βοήθεια. Σαν πανέξυπνος λογιστάκος που είναι, έκανε τους απαραίτητους Turbo-X συνειρμούς και συνειδητοποίησε πως ο Υπεύθυνος ΟΠΤΤΓΥ που τον οδηγούσε, τον προστάτευε από τους υπόλοιπους Υπεύθυνους.

Γεμάτος αυτοπεποίθηση λοιπόν, ίσιωσε την κορμοστασιά του, έφτιαξε το ζιβάγκο του και καμαρωτός καμαρωτός (ένα βήμα πίσω από τον Υπευθυνούλη του) άρχισε να ανταποδίδει καλημέρες με τους υπόλοιπους Υπεύθυνους χωρίς κανένα άγχος πλέον. Μάλιστα, κάπου κάπου τους προλάβαινε κιόλας, λέγοντάς τους ΠΡΩΤΟΣ "Καλημέρα σας" προκαλώντας έτσι την συγνώμη των αφηρημένων Υπευθύνων οι οποίοι λογικά από την επόμενη μέρα θα έβγαιναν και πάλι στην Αγορά Εργασίας για την παράλειψή τους.

Ύστερα από 32 λεπτά περπάτημα και αφού είχε στεγνώσει το στόμα του και αφού η λέξη "καλημέρα" είχε χάσει πια κάθε σημασία στον εγκέφαλό του όπως χάνουν όλες οι λέξεις που τις επαναλαμβάνει κάποιος περισσότερο από 46 φορές σε 32 λεπτά, κατέφθασε επιτέλους στο Τμήμα Γραφικής Ύλης. Ααααααα, τι ανακούφιση για τον αγαπημένο μας Οράτιο και τι κρύος ιδρώτας άρχισε πάλι να τον λούζει όταν στάθηκε μπροστά από 38 σειρές διαφορετικών πακέτων και συσκευασιών κενών cd σε όλα τα σχέδια, χρώματα, μεγέθη κλπ.

Ρίχνει ένα βλέμμα στον Υπευθυνούλη του σαν πεινασμένο κουτάβι και τον ρωτάει όλο απορία ποιο απ' όλα τα cd να πάρει. Ο Υπεύθυνος Οδηγιών Προς Το Τμήμα Γραφικής Ύλης φυσικά, δεν είχε ιδέα από γραφική ύλη και προθυμοποιήθηκε να φωνάξει αμέσως τον Υπεύθυνο Συμβουλευτικής Κενών CD. Κρύος ιδρώτας άρχισε να λούζει την ασπρισμένη (πλέον) τρίχα του Οράτιου στην σκέψη ότι θα μπορούσε να μείνει 10 δευτερόλεπτα μακρυά από Υπεύθυνο και θα του την πέφτανε τα υπόλοιπα Turbo-X κοράκια-Υπεύθυνοι σαν πεινασμένοι σκύλοι. "Θα έρθω μαζί σας!!!" , φώναξε σε μία στιγμή αναλαμπής και για να μην τα πολυλογούμε, ύστερα από 13 λεπτά πήγαινε και άλλα 13 λεπτά έλα, βρέθηκε πάλι πίσω στο Τμήμα Κενών Cd, με νέο Υπεύθυνο αυτή τη φορά.

-"Θέλω να γράψω μουσική, ποιο κενό cd μου προτείνετε";

-"Ααααα, είστε πολύ τυχερός αγαπητέ μου κύριε! Έχετε να διαλέξετε από μία εξαιρετική γκάμα από μάρκες κενών cd, όλες εξίσου αξιόπιστες για την ευχαρίστησή σας όπως Turbo-X Read, Turbo-X Write, Turbo-X Read & Write, Turbo-X Re-write, Turbo-X Read & Re-write, Turbo-X Audio Cd, Turbo-X Gold Write 2, Turbo-X Platinum 4 κλπ. Επίσης μπορείτε να επιλέξετε συσκευασία Turbo-X 10 Cd, Turbo-X 20 Cd, Turbo-X 25 Cd, Turbo-X 50 Cd, Turbo-X, Turbo-X, Turbo-X, Turbo-X, Turbo-X, Turbo-X κλπ"

Το άγχος του Οράτιου που πριν από 2,5 ώρες του είχε ασπρίσει την φράντζα της χωρίστρας κοντά στην είσοδο, γύρισε τώρα ανανεωμένο χτυπώντας τον κατευθείαν στο νωτιαίο μυελό προκαλώντας του πολλά και μικρά επιληπτικά σοκ και έτσι άρχισε να κουνάει γρήγορα το κεφάλι αριστερά-δεξιά σαν να του είχε μπει μυγάκι στο ένα αυτί και σαπουνάδα στο άλλο. Αποφασισμένος να μην αφήσει σήμερα τον μάταιο αυτό κόσμο, φωνάζει γεμάτος πυγμή:

"Θα πάρω αυτό το ένα και τελευταίο κενό Cd SONY στην γωνία!". Ο Υπεύθυνος Συμβουλευτικής Κενών CD πήγε να πάθει μίνι εγκεφαλικό όταν άκουσε SONY, και άρχισε να ψευδίζει στον Οράτιο: "Μααααα, τα Turbo-X είναι πολύ καλύτερα και επίσης είναι 1cent πιο φθηνά, μήπως θέλετε να το ξανασκεφτείτε;"

"Το Sony". Λέει αποφασισμένα ο Οράτιος.

"Είστε σιγουρος; Κοιτάξτε, έρχονται και σε πολλαπλά Turbo-X χρώματα και με εφόρου ζωής εγγύηση, δωρεάν εγκατάσταση και..."

"Το SONY"!!! , τον διακόπτει ο Οράτιος.

Μη έχοντας άλλη επιλογή ο Υπεύθυνος ΣΚC, του δίνει το προϊόν που επέλεξε ο Οράτιος, φοράει ξανά το μαϊμουδίστικο χαμόγελό του, και τον ευχαριστεί για την προτίμηση του με τόσο πάθος λες και μόλις πούλησε Lamborghini.

Ο Υπεύθυνος ΣΚC απομακρύνθηκε και ο Οράτιος σχεδόν αγκάλιασε όλο χαρά το πρώτο του κενό Cd και το σήκωσε ελαφρώς στον αέρα όταν μία φωνή από το υπέρπεραν ακούστηκε "Ευχαριστούμε για την προτίμησή σας".

"Μπα, καινούριο πάλι και τούτο", μουρμούρισε ο Οράτιος και έριξε μία ματιά στην τιμή του SONY Cd του καθώς άρχισε να απομακρύνεται προς το ταμείο: 59 λεπτά του ευρώ.

Ένας Περαστικός Υπεύθυνος με ένα Tablet Turbo-X Heavier-Than-Steel 4 στο χέρι, του φώναξε όλο χαρά "Ευχαριστούμε για την προτίμησή σας" και ο Οράτιος κορδώθηκε ισιώνοντας γεμάτος αυτοπεποίθηση την μέση του. Προχωρώντας προς το ταμείο λοιπόν με το ύφος του κυρίου από την διαφήμιση στο αεροπλάνο που πετάει πρώτη θέση με 39 ευρώ, δεχόταν όλο χαρά τις ευχαριστίες όλων (μα όλων) των Υπευθύνων που έβρισκε στον δρόμο του.

Όταν λοιπόν KAI η φράση "Ευχαριστούμε για την προτίμησή σας" έχασε κάθε νόημα στο μυαλό του Οράτιου, ο κρύος ιδρώτας μετατράπηκε σε εκκρινόμενο οξύ στο στομάχι του το οποίο άρχισε να επηρεάζει όλα τα νεύρα στο κορμί του, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που συνηθίζουν να σπάνε μετά από ιδιαίτερη πίεση. Με ελιγμούς F-16 προσπαθούσε να αποφύγει τις τελευταίες 18 Υπεύθυνες Ευχαριστίες που υπολόγιζε μέχρι το ταμείο ώστε να βγει ανέπαφος από αυτό το μαρτύριο ευγένειας που ζούσε σήμερα ο κακομοίρης λογιστάκος.

Φθάνοντας επιτέλους στην Ιθάκη του και αφού κέρασε στον εαυτό του ένα ληγμένο προ τριετίας συσκευασμένο μπισκοτάκι με γέμιση άχυρου, του απεύθυνε τον λόγο η Υπεύθυνη Ταμείου χωρίς να πάρει στιγμή το βλέμμα της από το Turbo-X ταμείο της.

-"Απόδειξη ή τιμολόγιο";

-"Εεεε, απόδειξη"

-"Θέλετε τον τελευταίο κατάλογό μας με την νέα γκάμα προϊόντων Turbo-X που καλύπτει πλέον ένα φάσμα από Turbo-X σερβιέτες, Turbo-X αποσμητικό μασχάλης, Turbo-X Ελατάκι Αρωματικό Αυτοκινήτου, Turbo-X Χωρίς Λιπαρά, Turbo-X Χωρίς Γλουτένη, Turbo-X Μαγιώ Μπραζίλιαν, Turbo-X Ποδήλατο και Turbo-X Διαστημικό Λεοφωρείο;"

Πριν προλάβει να αρνηθεί ο Οράτιος, η Υπεύθυνη Ταμείου είχε χώσει ήδη τον 10τομο κατάλογο στην τσάντα του (χωρίς να του ρίξει ούτε ένα βλέμμα).

-"Είχατε καλή εξυπηρέτηση";

Το δεξί χέρι του Οράτιου κρατούσε σφιχτά την Turbo-X σακούλα με την αγορά των 59 λεπτών του ευρώ που μόλις είχε ολοκληρώσει. Το βλέμμα του πέφτει στο Turbo-X ρολόι του τοίχου και με γρήγορους λογιστικούς υπολογισμούς βγάζει αρνητικό ισοζύγιο χαμένου χρόνου στο Πλαίσιο συνολικά 80 λεπτών - όσο διαρκεί και το κενό cd που μόλις είχε αγοράσει. Με γρήγορες και λεπτές κινήσεις, ξεκολλάει το προστατευτικό Turbo-X περίβλημα πάνω από το SONY κενό cd του και ανοίγει την θήκη. Φοράει ένα χαμόγελο στα χείλη του, όχι από αυτά τα μαϊμουδίστικά ούτε από αυτά των συγχρονισμένων κολυμβητριών. Βγάζει το δισκάκι από την θήκη και το επεξεργάζεται επιδεικτικά μπροστά στην Υπεύθυνη Ταμείου για λίγα δευτερόλεπτα.

  -"Είχατε καλή εξυπηρέτηση"; Επιμένει η Υπεύθυνη χωρίς φυσικά να πάρει το βλέμμα της από τα σιμπράγκαλά της.

Τα μάτια του Οράτιου γουρλώνουν και πετάνε σπίθες καθώς τα δάχτυλά του πιέζουν με ορμή τις δύο άκρες από το δισκάκι κάνοντάς το να σπάσει στα δύο.

-"Είχατε καλή εξυπηρέτηση";

Η κοφτερή άκρη του σπασμένου δίσκου σφίγγεται όλο ορμή από την χούφτα του Οράτιου. Το βλέμμα του είναι καρφωμένο στο απλανές βλέμμα της Υπεύθυνης. Τα δύο βλέμματα δεν συναντήθηκαν ακόμη, ούτε θα συναντηθούν ποτέ.

"Είχατε καλή εξυπηρέτηση";

Το δισκάκι εξσφεντονίζεται με τέτοια ορμή που δεν θα το περίμενες ποτέ από έναν λογιστή, κατευθείαν στην Turbo-X καρωτίδα της Πρώην Υπεύθυνης η οποία λίγο πριν ξεψυχήσει, ψιθύρισε της λέξεις "Είχατε καλή..."

Ο Οράτιος με αγαλλιασμένη πλέον ψυχή και σίγουρος για τον εαυτό του ότι θα ζήσει μία ευτυχισμένη μεταθανάτια ζωή στον Παράδεισο, προχώρησε αργά - αργά προς την έξοδο, μόλις 3 μέτρα μακρυά από το Ταμείο. Ο σεκιουριτάς είχε παρακολουθήσει με μεγάλο ενδιαφέρον όλη τη σκηνή και θα είχε να την διηγείται και στα εγγόνια του μιας και ήταν το πιο συναρπαστικό γεγονός που είχε ζήσει σε ολόκληρη την καριέρα του. Φυσικά, για μισό ευρώ που βγάζει την ώρα δεν του πέρασε καν από το μυαλό να επέμβει στην κατάσταση. Δεν μπήκε καν στον κόπο να στραβώσει το χαμόγελό του, άλλωστε κάτι του έλεγε ότι δεν είχε πλέον άλλη έκφραση. 

-"Ευχαριστούμε για την προτίμησή σας", ψιθύρισε στον Οράτιο και του έχωσε στα κρυφά άλλους 16 κατάλογους στην τσάντα του.

Όλα τα άρθρα μου, εδώ: http://stefanosk27.tumblr.com/

Διαβάστε σήμερα στο "Rambling (in D minor)":

Πως μπορεί το σιφόνι ενός νιπτήρα να αντικατοπτρίζει όλους τους φόβους σου;

Τι ακριβώς εννοεί ο ποιητής δημιουργός όταν σου κλέβει τα παπούτσια στον ύπνο σου;

Και ποια είναι τέλος πάντων αυτή η Μαρούσκα;

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ, σήμερα στο "Rambling (in D minor)"!

Ας ξεκινήσουμε με την Μαρούσκα. Αυτήν την μελαχρινή γκιλφάρα με την Ιταλική φινέτσα που μπορεί πραγματικά να σου κόψει την ανάσα όταν την αντικρίσεις μέσα στα μαύρα σκοτάδια με το αέρινο πέπλο της να ανεμίζει στην άκρη των ποδιών σου. Τι σου φταίει η κυρία που αποφάσισες τελευταία στιγμή να ξεφορτωθείς την γωνία των δαντελένιων σεντονιών σου και να αποκαλύψεις τα στρουμπουλά σου ποδοδάχτυλα στον απέναντι λευκό τοίχο; Μόλις έκανες το πρώτο σου λάθος και η Ιταλίδα περιμένει τρίβοντας τα χέρια της να ολοκληρώσεις την βραδινή σου ρουτίνα στριφογυρίσματος και να σε πιάσει κυριολεκτικά στον ύπνο.

Δεν την νοιάζει εάν είσαι άντρας ή γυναίκα, μικρός ή μεγάλος, black or white, μάικλ τζάκσον ή μακόλει κάλκιν. Τι και αν φτιάχνεις 5κεφαλους στα γκόλντεν τζιμ και τους επιδεικνύεις στο δίπορτο κάμπριό σου με τα leds να ξεχειλίζουν από παντού, η Μαρούσκα είναι τρέντι γκόμενα και δεν κάνει διακρίσεις. Και αν είσαι από αυτούς τους ματσοχουλιγκανους που τους περιμένει η μαμά τους να τους μαζέψει από την Τούμπα με το zastava και ένα τζάκετ να μην κρυώσει το παιδί, πάλι η Μαρούσκα θα σε βρει. Διάολε, και αν σου αρέσει να ψιθυρίζεις τολκιανά ξωτικοτράγουδα στον ρυθμό του Λέγκολας και μαζεύεις και φιγούρες X-men, Spiderman, Superman και τα συναφή, η Μαρούσκα πάλι δεν θα σε λυπηθεί.

Και εκεί λοιπόν που ονειρεύεσαι πως μόλις έχεις κερδίσει σε auction του ebay την Τζόλι Κροφτ σε action figure, την αυθεντική μπάλα που έσταξε ο ιδρώτας του Ροναλντ(ο)-ινιο ή έστω την ζάντα των ονείρων σου ρε αδερφέ -  αποφασίζεις να κάνεις και το δεύτερο λάθος της μεταμεσονύχτιας ζωής σου: Λες να το γιορτάσεις γυρνώντας πλευρό και ονειροπολώντας προς το ταβάνι. You guessed it. Σε περιμένει το κορίτσι σου.

Σκάει ένα χαμογελάκι για να διαφημίσει το μοναδικό της αστραφτερό δοντάκι, και σου φεύγει η μαγκιά παλιοΜπάοκ! Τα ποδοδάχτυλά σου ξαφνικά αναπολούν το δαντελένιο σεντονάκι, η τρίχα στον σβέρκο ξαφνικά την είδε λουλουδικό και προσπαθεί να φωτοσυνθέσει κοιτάζοντας την πανσέληνο και κάπου εκεί σκέφτεσαι "WTF, πότε έβγαλα τρίχες ΚΑΙ στον σβέρκο";;; Αλλά η ερωμένη σου δεν σε αφήνει να ολοκληρώσεις την 1η-άντα μελαγχολία σου και ΤΣΟΥΚ! Απλώνει τα μαύρα νυχτυκάκια της στα κοκαλωμένα σου χέρια.

So far, so good παλιογατάκι, τουλάχιστον δεν έκανες πιπί ακόμα πάνω σου - που να ξερες όμως τι σε περιμένει. Η κυρία Μαρούσκα (που μεταξύ μας, άρχισες σιγά σιγά να την σέβεσαι) αποφασίζει να εκπνεύσει ανάμεσα στο μοναδικό της δόντι και... τίποτες άλλο. "Έλα μας κάνεις πλάκα βρωμοΜαρούσκα, μέσ' στα γαλλικά cliche είσαι, σε λίγο θα αρχίσεις να μας εξηγείς όλο το βρωμερό κόλπο σου σαν τους κακούς στις ταινίες που ποτέ δεν μαθαίνουν. Κόψε τώρα την πλάκα και ας δώσουμε τα χέρια. Τα χέρια. Τα χέρια γριά Μαρούσκα, που είναι τα χέρια σου";;;

ΓΚΝΤΟΥΠ! Δεν το περίμενες αυτό μικρέ μου κοιμωμένε και το πιπί άρχισε να ρέει στον Μισισιπί (και στο δαντελένιο σεντόνι σου μαζί). Αυτή η γριά για κάποιο λόγο αποφάσισε να σου κάνει C-P-R στο στήθος πιο άτσαλα όμως και από τον Τζόρτζ τον Κλούνει (ααααχχ Τζορτζζζζζ, ποια σε καβάτζωσε ρε Τζοοοορτζζζζ). "Κάτσε μαρί κυρία, μην πιέζεις να το συζητήσουμε πρώτα..." Τίποτα, τον χαβά της. Σπρώχνει και σπρώχνει και σπρώχνει και δεν μπορείς να καταλάβεις τι θέλει από την πάρτι σου (εκτός από το να σου κλέψει την τελευταία σου ανάσα).

Μετράς τον αέρα σου και σκέφτεσαι υπεροπτικά "πόσο δυνατός μπορεί να είμαι τέλος πάντων που αντέχω ακόμα. Χαλάλι και ο Γκόλντεν Τζιμ και ο Τζιμ Γουάινερ και ο Τζιμ Κάρει alltogether! Δεν θα την αφήσω να μου κλέψει την τελευταία μου ανάσα, θα της πετάξω δίχτυ από τον αραχνοκαρπό μου σαν τον φλωρο-πίτερπάρκερ (τον παλιό, ο καινούριος τα σπάει)".

Τίποτα η γριά.

"Θα της πετάξω το παπούτσι μου όπως η δημοσιογράφος στον Μπους τον τζούνιορ!"

Τίποτα η γριά.

"Ε ναι λοιπόν! Θα της πετάξω μία κλαν.."

Η γριά ξενερώνει ελαφρώς. Τίποτα η γριά.

"Θα της πετάξω το Σάμσουνγκ Galaxy S ΜΑΧ 32 ιντσών"

Τίποτα η γριά.

"Βρε τι μου είχε πει η μάνα μου... Θα της πω το πάτερ ημών!"

Η γριά γυρνάει το κεφάλι 180 μοίρες. Και μετά άλλες 180... Τίποτα η γριά. Ήρθε στα ίσια της.

"Δεν έχω άλλη επιλογή. Μου έχει μείνει λιγότερο οξυγόνο και από το κεφάλι του Ευαγγελάτου. Θα της πετάξω τις κάλτσες μου"!

Κάλτσα στον αέρα. Μαρούσκα κάνει ελαφρύ ελιγμό προς τα αριστερά. Κάλτσα ξεδιπλώνει. Μαρούσκα αποκαλύπτει μοναδικό δόντι. Κάλτσα την παίρνει ένας ελαφρύς νοτιάς και αλλάζει ρότα. Μαρούσκα ξεφυσάει από σπυριάρικη μύτη. Κάλτσα πλησιάζει Μαρούσκα. Μαρούσκα γουρλώνει μάτι. Κάλτσα ξεδιπλώνει τελείως, αποκαλύπτει εσωτερική μίνι-κάλτσα! Μαρούσκα χάνει ισορροπία! Μίνι κάλτσα σκοράρει!!

ΓΚΟΟΟΟΛΛΛΛ!!!!!!!!!!

Ο sleeping beauty μας αποφασίζει να ξανα-αναπνεύσει και κάνει ορθή γωνία με το κρεβάτι. Good news και bad news. Η Μαρούσκα είναι άφαντη, το ίδιο όμως και οι κάλτσες του. Αποφασίζει να κλείσει το ξυπνητήρι που χτυπάει στους ρυθμούς του Game Of Thrones. Το σιχάθηκε ήδη. Ζωγραφίζει σχεδιάκι στο Galaxy S Max 32 ιντσών το οικόσημο των Λάνιστερ για να σταματήσει το παλιό smart alarm να χτυπάει.

Σηκώνεται βρίζοντας την τύχη του. Ακόμα Τρίτη. Βάζει αριστερή παντόφλα. Ανοίγει παντζούρια. Βάζει δεξιά παντόφλα. Κάνει οχταράκια μέχρι τον διάδρομο και εξαράκια μέχρι την τουαλέτα. Στο μεταξύ έχει ήδη κουτουλήσει 12 φορές στους τοίχους. Κάνει πιπί και παράλληλα εύχεται να κάνει στο σωστό μέρος πιπί. Αρνείται πεισματικά να ρίξει νερό στο πρόσωπό του και αποφασίζει να ξεκινήσει από το στόμα. Βγάζει βούρτσα, την κολγκέιτ την καινούρια και αρχίζει.

Και τρίβει δόντια, τρίβει δόντια, τρίβει δόντια... Αυτή η πρωινή ρουτίνα της επαναλαμβανόμενης κίνησης της οδοντόβουρτσας, του ενισχύει την υπνηλία και εύχεται να ήταν και πάλι στο κρεβάτι.

Θυμάται το κρεβάτι. Πριν 2 λεπτά κοιμόταν. Πριν 3 λεπτά ονειρευόταν κάτι που τον έκανε να δυσφορήσει.

Μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, αποφασίζει να φτύσει την οδοντόκρεμα ενώ ακόμα προσπαθεί να θυμηθεί τι ονειρεύτηκε. Τα όνειρα χάνονται στο σιφόνι και το πώμα γράφει Siroflex.

Όλα τα άρθρα μου, εδώ: http://stefanosk27.tumblr.com/

Οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Στους έξυπνους και σε αυτούς που πιστεύουν ότι οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Για χάρη λόγου όμως, ας τους ονομάσουμε χαζούς. Για την ακρίβεια πιστεύω πως οι άνθρωποι χωρίζονται σε 256 διαβαθμίσεις του χαζού - το εξής παράδοξο όμως συμβαίνει όπου οι άξιοι των χρυσών βατόμουρων πιστεύουν ότι βρίσκονται στην κορυφή της πυραμίδας της ευφυΐας η οποία μάλιστα είναι σε προσφορά λόγω εορτών, με την ξερολίαση.

Όσο χαζό και να φαίνεται το παραπάνω μανιφέστο, είμαι σίγουρος ότι αποτυπώνει κατά 100% την αλήθεια αφού εγώ και μόνο εγώ κατέχω αυτή την γνώση της αλήθειας και ποιος θα τολμήσει να μου πει ότι η δήλωση αυτή θα με κατατάξει αυτομάτως στην πρώτη θέση της χαζό-κλίμακας στην οποία έχουν κατσικωθεί οι χαζότεροι των χαζών οι οποίοι όχι μόνο δεν έχουν ιδέα για την χαζοσύνη τους αλλά πιστεύουν επιπλέον ότι είναι και οι πιο εφευρετικοί άνθρωποι στον κόσμο.

Στις 256 λοιπόν αυτές διαβαθμίσεις ο χαζός με το γνώσει εαυτόν βρίσκεται σε σαφώς ανώτερη θέση σε σχέση με τον “χαζό-wannna-change-tha-world, και-μπορώ-διότι-οι-υπόλοιποι-είναι-χαζοί-αλλά-εγώ-da-smartest-motherfucka' "

Αρκετά χαμηλά στην κλίμακα βρίσκεται και ο κύριος iQ που καμία σχέση δεν έχει με νέο προϊόν της Apple - απλά κάποιος που είχε την φαεινή ιδέα πως μπορούσε να μετρήσει την ευφυΐα κάποιου σε μία μετρική κλίμακα (άκουσον-άκουσον) διαφορετική αυτής των 256 διαβαθμίσεων χαζο(α)μάρας. Μα πόσο χαζός μπορεί να είναι αυτός ο τυπάκος τέλος πάντων που δεκαετίες πριν ολοκληρωθεί η καταγραφή των εγκεφαλικών μας νευρώνων (διότι δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα και θα πάρει ακόμα δεκαετίες) πίστευε πως μπορεί να ερμηνεύσει την ποιότητα της εκάστοτε εγκεφαλικής λειτουργίας με 45λεπτα τεστ που καταλήγουν σε ένα μονοσήμαντο τριψήφιο αριθμό (ή διψήφιο αν είσαι παντελώς χαζός - τουτέστιν κατάχαζος).

Και τα τζιμάνια αναγνώστες αυτού του ευφυέστατου άρθρου τώρα θα σκέφτονται βάζοντας μπρος τους νευρώνες τους, πως “κάποιος σκόραρε χαμηλά και γράφει το παρόν άρθρο για ξεκάρφωμα” - like I said, τζιμάνια μην μου το παίζετε και εσείς ξερόλες ή τουλάχιστον πάρτε χαρτάκι προτεραιότητας.

Ή μήπως είναι πιο έξυπνοι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι - σοφοί και φιλόσοφοι που δεν μπήκαν καν στον κόπο να εφεύρουν 256 διαφορετικές λέξεις για όλη την κλίμακα της ανθρώπινης ευφυΐας (ή χαζομάρας, ή νόησης τέλος πάντων) και βαριεστημένα σε μία υπέρτατη στιγμή τρολαρίσματος κατέληξαν απλά στις λέξεις “έξυπνος” και “χαζός” με τις λιγοστές διαβαθμίσεις οι οποίες προέκυπταν συνδυαστικά με τις άλλες λεξούλες (που δεν θυμάμαι τώρα πως προσδιορίζονται από την ελληνική γραμματική and I’m too lazy to google it) “πολύ”, “λίγο”, “αρκετά” κλπ - (όπου κ.λ.π. = μόλις 2-3 ακόμα από δαύτες τις λεξούλες).

Give me a break αγαπητοί μου λεξοπλάστες (και εσένα κορέκτορα που θέλεις να μου το κάνεις "λευκοπλάστες") ή όπως σας λένε τέλος πάντων εσάς που μας φτιάξατε το λεξιλόγιο , έχω γνωρίσει στην ζωή μου τουλάχιστον 256 χαζούς και διάολε… έχω τουλάχιστον 256 ιστορίες να διηγηθώ για καθέναν από δαύτους (άλλες αστείες, άλλες γελοίες, οι περισσότερες όμως γεμάτες χολή, αίμα, δάκρυα και ιδρώτα - όλες οι τελευταίες εκκρινόμενες ουσίες, δικές μου - από τον αυτοτραυματισμό που μου προκαλώ όποτε ο θεός και ο αλλάχ τεστάρουν την υπομονή μου και μου εκσφενδονίζουν νέους τύπους τζιμανίων - γνωστοί και ως τζιμανο-μεταλλαγμένοι, ανθεκτικοί σε σκόνη, νερό, φωτιά και πυρηνικά όπλα.

Το θέμα το λοιπόν, δεν είναι να αναλύσουμε την λογική των βλακωδών υπάρξεων (sorry, εννοούσα χαζών - όπως θα παρατηρήσετε ήμουν πολύ προσεχτικός στις εκφράσεις μου έως τώρα διότι βλακωδώς φερόμαστε όλοι κάποια στιγμή στην ζωή μας - ή 256 φορές στην ζωή μας ρε αδερφέ, εντάξ’). Το θέμα είναι να καταλάβουμε πως παρότι το τραγούδι μιλάει για “τον ίδιο βλάκα με τα χίλια πρόσωπα”, δεν θα κατέληγα στο ίδιο εύκολο συμπέρασμα διότι ο κάθε χαζός είναι τόσο απολαυστικά ξεχωριστός που σχεδόν ανυπομονείς να σου ανοίξει το μυαλό του για να το παίξεις έξυπνος και να τον κατηγοριοποιήσεις αναλόγως (σαν νοητικά ανώτερος που είσαι) στο πολυδιάστατο διάγραμμα X-Y-Z κλπ, με τις τουλάχιστον 256 μεταβλητές όπως “ισχυρογνώμων”, “μεγαλομανής”, “εγωιστής”, “παράλογος”, “άνευ κριτικής σκέψης”, “ξερόλας”, “ανίκανος για λογικά συμπεράσματα”, “πατριώτης”, “πασοκτζής”, “νεοδημοκράτης”, “θρυλάρας”, “παναθηναιος” κ.ο.κ.

Οκέι, οκέι όλοι μας είμαστε περήφανοι κάτοχοι κάποιων από των παραπάνω χαρακτηριστικών αλλά κάποιοι άλλοι συγκεντρώνουν τόσα πολλά από δαύτα που έχω αρχίσει να τους προτείνω να δωρίσουν το σώμα τους στην επιστήμη. Το κεφάλι μπορούν απλά να το κάψουν.

Ας μην γελιόμαστε όμως, ελάχιστοι θα παραδεχτούν ότι βρίσκονται υψηλά στην κλίμακα της χαζα(ο)μάρας και αυτοί που θα το κάνουν θα έχουν την εκτίμησή μου όπως προείπα και θα κερδίσουν αυτόματα κάποιους θετικούς πόντους (ή αρνητικούς- όπως το δει κανείς).

Πλην των εκατοντάδων άλλων πραγμάτων που σιχαίνομαι σε αυτή την ζωή και δεν χάνω την ευκαιρία να τα τονίζω ολημερίς και sometimes και ολονυχτίς, βάζω στην λίστα μου σήμερα και τα εξής δύο: Το ένα είναι οι συμβουλές και το άλλο είναι τα cliche quotes (μπορείς να πεις ότι είναι και το ίδιο πράγμα).

Fuck it, δεν μπορώ να υποκύψω στον πειρασμό, θα δώσω συμβουλή:

Αγαπητοί μου χαζοί, δεν θέλω να μου αδειάσετε την γωνιά - αλήθεια - διότι θα αδειάσει κυριολεκτικά η γωνιά και θα νιώθει μοναξιές. Τουλάχιστον κάντε μας μία χάρη και παραδεχτείτε επιτέλους ότι είστε χαζοί και θα’ χετε από εμένα εξτρά 50 πόντους αξιοπρέπειας στο παιχνίδι της ζωής και μία κάρτα “Βγες από την φυλακή”.

Και τα ξενοδοχεία δικά σας, χαλάλι σας. Και ας μείνουμε οι υπόλοιποι με την Αχαρνών και την Λιοσίων.

Όλα τα άρθρα μου, εδώ: http://stefanosk27.tumblr.com/

Με το παρόν άρθρο ανοίγει ο φάκελος: Αναζήτηση Εργασίας. Πριν αρχίσετε τις μαζικές αυτοκτονίες για το κοινότυπο της υπόθεσης, ας σας προδιαθέσω ότι καμία, μα καμία συμβουλή δεν εμπεριέχεται σε αυτό το άρθρο, ούτε πιο σοφοί θα βγείτε διαβάζοντάς το αλλά ούτε και θα αυξήσετε την πιθανότητα εξεύρεσης εργασίας. Με λίγα λόγια, αυτό το άρθρο και τα υπόλοιπα που θα ακολουθήσουν δεν έχουν τίποτα απολύτως να σας προσφέρουν στην αναζήτηση της νιρβάνας σας, τουλάχιστον όμως το παραδέχεται από την αρχή και δεν σας υπόσχεται μεταξωτές κορδέλες και τα άλλα πριν τις μεταξωτές κορδέλες που δεν θυμάμαι τώρα τι είναι.

Δεν έχει δηλαδή ουδεμία σχέση με τα άλλα τα άρθρα (αυτά που σας υπόσχονται μεταξωτές κορδέλες και τα άλλα πες-τα-ντε καθώς και δια βίου εξασφάλιση καριέρας με το Α κεφαλαίο - όπου Α is for Αποτυχημένη Καριέρα).

Σε αυτό το άρθρο είχαμε σκοπό να αναλύσουμε (δηλαδή εγώ) την συνομοταξία εργοδότη "Αναζητώ υπάλληλο έως 24 ετών με 25 χρόνια προϋπηρεσία". αλλά το θέμα λογοκρίθηκε ως παρωχημένο και αν και θα έπρεπε επιτέλους κάποιος να μιλήσει σοβαρά για αυτό το θέμα, το blog "Ένα blog για την αβάσταχτη και αιώνια ελαφρότητα μίας λιακάδας ενός καθαρού μυαλού - αυτό του πελαργού με το αλλήθωρο βλέμμα"  αποφάνθηκε ότι δεν κατέχει όλως περιέργως την απαραίτητη σοβαρότητα για να βγάλει το φίδι από την τρύπα και λέει να αφήσει το συγκεκριμένο θέμα για όταν το ποσοστό ανεργίας επανέλθει στο ιδανικό 20% - δηλαδή ποτέ.

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και όντας φτωχός λοιπόν μου αρέσει να πολυλογώ και όταν πολυλογώ νιώθω σοφός και όταν θέλω να δώσω ακόμη περισσότερο κύρος στα σοφά μου πλην φτωχά λόγια, παραθέτω παραδείγματα - και φυσικά όλα τα παραδείγματα που παραθέτω είναι πραγματικά διότι "τα έγραψε κάποιος τύπος στο ίντερνετ" και μπορώ να μάλιστα να δώσω παραπάνω αξιοπιστία και σοβαρότητα στα λόγια μου ποστάροντας μία φωτογραφία μου από κάτω όπου θα ποζάρω κουστουμαρισμένος με μία τεράστια γραβάτα ανάλογη του μεγέθους του κύρους που εμπνέει ο αδιάκοπος λόγος μου.

Χτυπάει το λοιπόν το τηλέφωνο τις προάλλες από άγνωστο αριθμό και πέφτουν τα στοιχήματα σωρηδόν, να' ναι η cosmote, να' ναι η vodafone, να' ναι η ΤΙΜ-TELESTET-WIND, να 'ναι η forthnet, η, CYTA, τι μοναδική προσφορά να μου επιφυλάσσεται τάχα μου σήμερα; Έκλινα περισσότερο ως προς την vodafone να σας πω την αλήθεια, αλλά ας μην ξύσουμε παραπάνω αυτή την πληγή διότι θα φάμε όλο το άρθρο. Να το πάρει το ποτάμι λοιπόν για να μην σας κρατάω σε αγωνία ήταν εργοδότης, ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ κυρίες και κύριοι! Ζήλια ψώρα κορόιδα, όσο εγώ κοιμόμουν, η τύχη μου δούλευε διότι ο εν λόγω εργοδότης με βρήκε, δεν τον βρήκα! Βέβαια αυτό σχεδόν ποτέ δεν καταλήγει σε good news, αλλά τι good τι bad εδώ που φτάσαμε και μόνο που ακούς εργοδότη στο τηλέφωνο ετοιμάζεσαι να πάρεις την κυρία Ανθή Φύτα και να του στείλεις λουλούδια από την χαρά σου.

"Που να με βρήκε αυτός ο χρυσός άνθρωπος" σκέφτηκα, και απάντησα με ένα cooler than life ύφος σαν να ήταν η χιλιοστή πρόταση εργασίας που δεχόμουν εκείνη την ημέρα . Περίμενα λοιπόν αγωνιωδώς να ακούσω για τις απίστευτες ευκαιρίες επαγγελματικής εξέλιξης που ξεδιπλώνονταν μπροστά μου, για τον ανταγωνιστικό μισθό με τα μπόνους μου, την ιατροφαρμακευτική μου περίθαλψη, με τα όλα μου. Δώσε ΙΚΑ στον λαό και πάρ' του την ψύχη, πες μου καλέ μου άνθρωπε, πες μου τι έχεις να μου προσφέρεις;;;!

"Σας βρήκα από την χρυσή ΕΥΚΑΙΡΙΑ", μου λέει λοιπόν η φωνή από το τηλέφωνο και καθώς η σκέψη μου ξεπερνάει τον εαυτό της αναλύοντας με ρυθμό αστραπής ποιες μπορεί να είναι οι πιθανότητες ένας καλός εργοδότης να ψάχνει στο χάος των αναζητούντων εργασία αντί να τον ψάχνουν αυτοί, ξεστομίζω ένα:

"Ωωωωωωωωχχχχχχχχχχ"

"Από τον εκδοτικό οίκο με παίρνετε"; του λέω, έχοντας ακόμη στην μνήμη μου τον προηγούμενο υπέρ-εργοδότη που με παρακαλούσε να εκδώσουμε μαζί ένα βιβλίο όπου το μόνο που θα έκανα ήταν να βάλω στο εξώφυλλο του βιβλίου το όνομά μου και την ιδιότητά μου και θα πλουτίζαμε στα κέρδη μου έλεγε. Μα, του έλεγα, ποιός θα τα αγοράσει αυτά τα βιβλία που υπάρχουν τζαμπέ οι πληροφορίες στο ίντερνετ;; Δεν έχει σημασία, μου έλεγε, και ένας μόνο να τα αγοράσει κερδισμένοι θα είμαστε. Τέλος πάντων, τον ρωτάω τον τύπο υποψιασμένος "από τον εκδοτικό οίκο παίρνετε":; Όχι, μου λέει. "Καταρχήν να μιλάμε στον ενικό". Και ξανασκέφτομαι:

"Ωωωωωωωωχχχχχχχχχχ"

"Άντε για πες μου", του λέω "κύριε τάδε μου, what's the deal;;" "The deal", μου λέει ο ενικός, "είναι ότι είδαμε την αγγελία σας και αν καταλαβαίνουμε σωστά, αναζητάτε εργασία και είστε άτομο δυναμικό, επικοινωνιακό, που αγαπά τις προκλήσεις"...

"Ωωωωωωωωχχχχχχχχχχ"

..ξανα-ματασκέφτηκα. "Είμαι απ' όλα αυτά κύριε ενικέ μου, δεν αντιλέγω αλλά τι μου προσφέρετε ακριβώς εκτός από μία προφανή πρόκληση επικοινωνιακού χαρακτήρα σε ένα -φαντάζομαι- δυναμικό και συνεχώς αναπτυσσόμενο περιβάλλον με απεριόριστες προοπτικές επαγγελματικής αλλά και προσωπικής ανάπτυξης με ανταγωνιστικές παροχές, μπόνους και χαρτάκια προτεραιότητας στις ουρές του ΙΚΑ";

"Λοιπόν φίλε μου, επειδή σε βλέπω σου αρέσουν τα σταράτα λόγια, θα μπω και εγώ αμέσως στο ψητό"! Μου λέει ο κύριος ενικός. "Καταρχήν", μου λέει, "δεν μιλάμε για μισθούς 1.000 και 2.000 ευρώ"...

("Ωωωωωωωωχχχχχχχχχχ")

..."μιλάμε για ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ υψηλούς μισθούς", συνεχίζει ο ενικούλης που μεταξύ μας, άρχισα να τον συμπαθώ. "Είμαστε μία διεθνής εταιρεία", συνεχίζει, "με συνολικούς τζίρους πάνω από 30 δισσεκατομύρια ευρώ"..

Ωωωωωωωωχχχχχχχχχχ (αυτό το ωχ ήταν δυνατό και είχε μία υποψία εγκεφαλικού μέσα του)

"Πόσαααα;;;;;Τι λες ρε κύριε ενικούλη"; Του λέω. "Ποιοί είστε; η Coca Cola; Η IBM;;;" Και συνειδητοποιώντας ότι ΔΕΝ είμαστε στην δεκαετία του ΄80, προσθέτω στην λίστα μου: "η Apple; η Samsung;" "Όχι, όχι" μου λέει σχεδόν θιγμένος ο κύριος ενικούλης, "είμαστε μία εταιρεία που διανέμει προϊόντα με βάση την Aloe Vera".

Ας κάνουμε μία παρένθεση εδώ αγαπητοί μου αναγνώστες και ας θαυμάσουμε την εξαιρετική συγκυρία στην ονοματολογία της φίλης μας της Αλόε. Πόσο ποιητικό, πόσο παριζιάνικο, πόσο αέρινο ακούγεται το όνομά της... Το προφέρεις και νομίζεις πως το στόμα σου γεμίζει με εκατομμύρια αγγελάκια που κάνουν αέρα στην γλώσσα σου ΑΛΟΕ ΒΕΡΑ, Α Λ Ο Ε Ε Ε, Β Ε Ε Ε Ρ Α Α Α, Β Ε Ρ Α Α Α Α, Λ Α Μ Π Ρ Ο Υ, Β Ε Ρ Α, Β Ε Φ Α, Α Λ Ε Ξ Ι Α  Δ Ο Υ ΟΥ ΟΥ... Oκ, κάπου εδώ το μυαλό ξεφεύγει και κάνει κουλούς συνειρμούς αλλά the point is ότι φανταστείτε πόσο εύκολο είναι να κάνεις promotion σε ένα προϊόν με τόσο αέρινη ονομασία, άντε να σε δω να πουλάς κύριε ενικούλη μου τσουκνίδες, να δω τι φρούτα θα πιάσεις. Δεν πα να θεράπευε και την βλακεία η τσουκνίδα, ούτε δείγμα δεν θα πούλαγες με τέτοιο όνομα (διότι ούτως ή άλλως τον καρκίνο τον θεραπεύουν ένα εκατομμύριο άλλα σούπερφουντς που και δεν χωράει άλλος ανταγωνισμός).

Έτσι που λέτε ο ενικούλης, μου πετάει λέξεις κλειδιά όπως "δισεκατομμύρια, διεθνής εταιρεία, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ υψηλοί μιθοί, Aloe Vera κλπ" και σε χρόνο ντε-τε, αυτός ο ειδικός νευρώνας του εγκεφάλου μου που εξειδικεύεται στον εντοπισμό της απάτης επικοινωνεί με τον δεξί μου αντίχειρα που κρατούσε το κινητό από την μπροστινή πλευρά και πιέζει αυτομάτως αλλά ελαφρά και ευγενικά το κόκκινο κουμπάκι με τον κύκλο και την κάθετη γραμμούλα - ενέργεια η οποία σε όλα τα κράτη του κόσμου των οποίων οι υπήκοοι ψάχνουν το αντίδοτο για τις ένοχες απολαύσεις τους σε ένα μαγικό χαπάκι με εκχύλισμα της αλόας της βέρας, ένα πράγμα και μόνο σημαίνει:

Hang up.

Όλα τα άρθρα μου, εδώ: http://stefanosk27.tumblr.com/

Ας μιλήσουμε λίγο για τζαμπατζήδες. Δεν αναφέρομαι στους 30+αρηδες που βγάζουν ένα χιλιαρικάκι τον μήνα, ζούνε παρασιτικά με την μάνα τους και γκρινιάζουν "Άσε φίλε, δεν βγαίνω με τίποτα". Αυτοί είναι πολλοί και θα πέσουν να με φάνε λάχανο. Ούτε θα μιλήσουμε για αυτούς που βάζουν στο μάτι μία θήκη κινητού και κάνουν έρευνα αγοράς για να βρούνε την ίδια από κινέζικο e-shop όπου μαζί με τα έξοδα αποστολής (την φθηνή εννοείται, 8-15 εργάσιμων ημερών) θα γλιτώσουν 1,5 ευρώ αλλά μετά θα χαζογελάνε σαν τους παλιάτσους μπροστά στα “κορόιδα” που την ακριβοπλήρωσαν στα ελληνικά “φαρμακεία”.

Ούτε θα μιλήσουμε για τους τζαμπατζήδες που κάνουν την εξής συζήτηση με τον πωλητή ηλεκτρονικών ειδών:

-Πόσο έχει αυτή η τηλεόραση; -1.200 ευρώ -Πόσες δόσεις κάνετε; -Μέχρι 48. -Άτοκες; -Μόλις 0,5% επιτόκιο. Θα σας έρθει 24 ευρώ παραπάνω στο σύνολο. -(Ψιθυρίζοντας) Κλέφτες!

Η παραπάνω κατηγορία είναι της συνομοταξίας Πλερώνω-TV-Αξίας-Δύο-Μισθών-Και-ΑΠΑΙΤΩ-Άτοκο-Δάνειο-4-Ετών. Εκτός ανταγωνισμού.

Θα μιλήσουμε για μία τέταρτη κατηγορία τζαμπατζήδων που συγκεντρώνει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όλων των ανωτέρω στην χειρότερη μορφή τους. Τους μουσικοτζαμπατζήδες. Των οποίων η ιδεολογία έχει ως εξής:

"Αρνούμαι να πλερώσω για μουσική που κοστίζει παραπάνω από 0 ευρώ! Η μουσική πρέπει να παρέχεται δωρεάν από όλους προς όλους."

Η λέξη “ιδεολογία” δικιά τους. Βέβαια, ας λέμε του στραβού το δίκιο, η συγκεκριμένη κάστα δεν έχει κανένα πρόβλημα να πλερώσει 5 ευρώπουλα για εφημερίδα με δώρο (ΔΩΡΟ, ΔΩΡΟ - χωρίς το οποίο βέβαια η εφημερίδα είναι 2,5 ευρώ φθηνότερη αλλά ας μην το κάνουμε θέμα) ένα από αυτά τα πλαστικά δισκάκια formely known as cds το οποίο μάλλον θα το βάλλουν 0 φορές για να το ακούσουν, αλλά διάολε "CD από CDπωλείο δεν πλερώνω". Και ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως δεν έχουν κανένα μα κανένα πρόβλημα να πλερώσουν ένα ταλιράκι (από αυτά τα πενηντάευρα ντε) στην λουλουδού για να εκσφενδονίσει έναν δίσκο (καμιά σχέση με βινύλιο) στον εκσασιάζοντα ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ (συνήθως έντεχνο ή λαϊκό-καμία σχέση με τους άτεχνους δικτάτορες), αλλά διάολε “Βινύλιο από βινυλιοπωλείο δεν πλερώνω”. (Και εδώ που τα λέμε, καλά κάνεις. Long Live οι άτεχνοι δικτάτορες)!

Ο τζαμπατζής αυτής της κατηγορίας πέθανε ή μάλλον μεταμορφώθηκε στον γιουτιουμπακροατή και δεν ξεχνάει να χαμογελάει κάθε τόσο με τον μαγκαιβερτισμό του, που κατάφερε να ξεγελάσει το σύστημα και ρητορεύει με την πρώτη ευκαιρία… "Θάνατως στις διθκογραφικές ωρε! Ζήτο του ΤΖΑΜΠΑ”! Και μου μαθε να μου γκουγκλαρει και "γιου τιουμπ του εμ πι θρι" το τζιμάνι μου, και τώρα μου έχει “ΔΟΥΡΕΑΝ" μπ3ς (όπως αποκαλούμε τα τραγούδια since 1999) στο λαπτοπ του ναούμε, και μάλιστα με superior quality που έχει κόψει μόλις το 99% των συχνοτήτων που ο encoder θεωρεί άχρηστες.

Βέβαια μιλάμε για τον ίδιο τον τζαμπατζή-με-ιδεολογία που γκρινιάζει ότι "Δεν βγαίνει καλή μουσική σήμερα δικέ μου, ό,τι θέλουν μόνο μας πλασάρουν" και δεν καταλαβαίνει ο "αυτός που έχει χαμηλή νοημοσύνη ή που συμπεριφέρεται χωρίς σκέψη" (Πηγή - Βικιλεξικό) ότι είναι μέρος του προβλήματος που “δεν βγαίνει πλέον καλή μουσική δικέ μου”.

Μιλάμε για τον ίδιο "αυτός που έχει χαμηλή νοημοσύνη ή που συμπεριφέρεται χωρίς σκέψη" (Πηγή - Βικιλεξικό) με τα χίλια πρόσωπα, που ανακάλυψε τα τορεντζζζζ και τα μάτια του άστραψαν (όχι με τα κάνε-με-δική-σου λικνίζοντα gif-κωλα) αλλά με την σκέψη "χοχοχο, up your ass you filthy Virgin Megastores, αμερικανιές φονιάδες των λαών, μπουϊκοτάζ ωρε, ΜΠΟΥϊΚΟΤΑΖ!" …και κάνει κλικ και στο gif-κωλο φυσικά.

Μιλάμε για τον ίδιο "αυτός που έχει χαμηλή…. " βλάκα ντε , που θα μου ψωνίσει (και θα ψωνιστεί) το καινούριο το iphoni το 6s (με 0,1 ίντσα διαφορά από το 6) καταβάλλοντας 800 ευρώπουλα σε 160 δόσεις (διότι σήμερα δεν έχει-αλλά κάποια στιγμή που θα πάει, θα βρει - τα είπε και ο σαμαράς) αλλά ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι δεν δίνει ούτε δεκάρα σε αυτό το app του διαβόλου με τους κλέφτες να χρεώνουν 10 ευρώπουλα τα άυλα si-di s και άκουσον - άκουσον 99 λεπτά για τις εφαρμογές! Το τζιμάνι μας θα περιμένει 38 χρόνια να χακαριστεί το καινούριο του αϊ-φόνι και να κατεβάσει "ΤΖΑΜΠΑ ΟυΡΕ, ΤΖΑΜΠΑ" τις εφαρμογές, όσο για τα μπ3s, υπάρχουν πάντα οι παραπάνω επιλογές. Στους κλέφτες της iApple δεν τα δίνει πάντως!

Ας μιλήσουμε λοιπόν επιτέλους για την μουσική, που κάποτε έβγαινε από ένα χωνί, μετά βγήκε σε δίσκο, κασέτα και cd (και όλα μαζί σε πακέτο στις Χρυσές Επιτυχίες του 1992 του Mega Channel) και για να μην τα πολυλογούμε μετά ήρθε αυτός ο σατανικός ο Napster και οι κλώνοι του κάπου στο ‘99 και άφησε τις δισκογραφικές να αναρωτιούνται τι τις χτύπησε. Σου λέει, όχι ρε φίλε είναι δυνατόν να μας άφησε με τον αετό στο χέρι ένα φοιτητάκι που έφτιαξε μία πλατφόρμα διαμοιρασμού μπ3ς και το κάθε βλαμμένο να έχει ότι τραγούδι θέλει σε 20 λεπτάκια (εφόσον δεν σηκώσει η μαμά το τηλέφωνο και πέσει η σύνδεση) στον υπολογιστή του;

Έπρεπε να πάρουν το αίμα τους πίσω, δεν είχαν ιδέα όμως τι να κάνουνε αφού οι περισσότεροι δεν είχανε ιδέα από αυτά τα μηχανήματα του διαβόλου και έτσι απευθύνθηκαν στον μακαρίτη τον Στιβ και τους έφτιαξε στο άψε σβήσε το χειρότερο software που έχει φτιαχτεί ποτέ στον πλανήτη (όχι το quicktime, το άλλο) και να ‘τοι οι CEOs των Columbia, Sony BMG κλπ μαζεμένοι να χοροπηδάνε από την χαρά τους σαν τους ινδιάνους γύρω από το τοτέμ για την πρώτη στάλα βροχής που μόλις έριξε.

Και για να μην τα πολυλογούμε, την χάρτινη αυτή δεκαετία των zero’s (όνομα και πράγμα) η λέξη βινύλιο συνδέθηκε με τους νοσταλγικούς, η λέξη κασέτα με τους παλαιολιθικούς, η λέξη cd με τον καλύτερο-τρόπο-για-να-διώχνεις-πουλιά-από-το-μπαλκόνι και η λέξη digital download με το μέλλον, το μέλλον, το ΜΕΛΛΟΝ σας λέω!

Το μέλλον έχει ως εξής αγαπητοί μου κύριοι και την παρακάτω άποψη την στηρίζω φυσικά σε μηδενικό research, μηδενική διασταύρωση πληροφοριών, καμία στατιστική μελέτη και ουδεμία συνέντευξη από αναλυτές του χώρου (ποιους;) παρά μόνο στην διαίσθησή μου - πρόκειται δηλαδή για μία σύγχρονη, έγκαιρη και αντικειμενική δημοσιογραφία όπως όλες οι υπόλοιπες. Η άποψή μου λοιπόν έχει ως εξής: (Drum Roll) Drrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

"Σε πέντε χρονάκια max, όλη η μουσική του πλανήτη θα είναι διαθέσιμη εντελώς δωρεάν σε όλους - νόμιμα για κατέβασμα, εύκολα και με ταχύτητα 5g (χορηγός cosmote)”

… και φυσικά θα είναι πιο απαίσια από ποτέ. (…said the grandpa).

Ας μιλήσουμε σοβαρά για μία παράγραφο (το υπόσχομαι, μόνο για μία). Το μοντέλο που επικρατεί τα τελευταία 3 χρόνια περίπου είναι, σταδιακή άνοδος του music streaming, σταδιακή κάθοδος των νόμιμων music downloads και φυσικά τα σιντις στα αζήτητα. Και για να διαφημίσω και τους χορηγούς μου, οι βασικότεροι διαμεσολαβητές του media streaming είναι τα spotify, napster, deezer κλπ ενώ για digital downloads το itunes, το Amazon και πολλοί, πολλοί άλλοι. Με τα music streaming services έχεις στην τσέπη σου, στον υπολογιστή σου κλπ όση μουσική γουστάρεις με σταθερή μηνιαία συνδρομή 5-10 ευρώπουλα, με τα ψιλά γράμματα βέβαια πως αν κάποια στιγμή διακόψεις την συνδρομή, χάνεις τα πάντα. Ότι άκουσες, άκουσες μεγάλε τώρα αν θες πλέρωνε κι’ άλλα για να τα “αγοράσεις”, να τα κάνεις δικά σου πως-το-λένε. Θα μπορούσες να το πεις και sklaving streaming.

Με τα digital downloads από την άλλη, πλερώνεις για κάθε τραγούδι ξεχωριστά αλλά το κρατάς για πάντα δικέ μου, είτε το ακούσεις μία φορά είτε χίλιες. Η τιμή του είναι λίγο χαμηλότερη από όσο θα πλέρωνες για το σι-ντι, αλλά αν η όρεξή σου είναι ακόρεστη θα πλερώσεις πολλά περισσότερα απ’ όσο η παραπάνω συνδρομή.

Έτσι έχουν τα πράγματα που λέτε. Ή μάλλον είχαν, μέχρι προσφάτως. Διότι βγαίνει το spotify τώρα και σου λέει “αγαπητέ ακροατή, πλέον μπορείς στον υπολογιστή σου να ακούς όσες ώρες θέλεις και ότι τραγούδια θέλεις επ’ αορίστου ΤΖΑΜΠΑ, ΟυΡΕ, ΤΖΑΜΠΑ!. Και στην ταμπλέτα σου το ίδιο, ΤΖΑΜΠΑ ότι γουστάρεις αρκεί να είσαι συνδεδεμένος στο δίκτυο. Και στο κινητό σου αν θες, επίσης ΤΖΑΜΠΑ σου λέω, ΤΖΑΜΠΑ -μόνο που στο κινητό σου δεν μπορείς να επιλέξεις συγκεκριμένο τραγούδι να ακούσεις, μόνο καλλιτέχνη - μην τα ισοπεδώσουμε και όλα”.

Και όπως καταλάβατε, τρέχουν τώρα οι άλλοι και δεν φθάνουν. Και όταν λέω οι άλλοι, εννοώ ΟΛΟΙ **οι άλλοι. Καταρχήν τρέχει ο **Τζάμπας της Ηλεκτρονικής και βρίζει την μάνα του που θεωρούσε την καφετιέρα με 39.90 τζάμπα πράγμα. Τρέχει ο Τζάστιν (ο Τίμπερλέικ ντε) που αγόρασε το Napster (λέμε τώρα, δεν είμαι και σίγουρος) και λέει, είναι δυνατόν;; Τζάμπα αυτοί;;; ΤΖΑΜΠΑ και ΕΜΕΙΣ!! (δεν το είπε ακόμα, αλλά κοντός ψαλμός..) Τρέχει ο Tim Cook να ‘ούμε και κάνει τραπεζάκι με μέντιουμ για να μιλήσει με τον μακαρίτη τον Steve και κλαίει και οδύρεται ο Τιμ

"Βάϊ βάϊ βάϊ Στιιββββ, τι να κάνω ρε Στιββββ, αυτοί εδώ τα δίνουν όλα ΤΖΑΜΠΑ, γιατί να τα αγοράσουν από εμάς όταν έχουν ΤΖΑΜΠΑ ΠΡΑΓΜΑ”;;;

Και αρχίζει τις χριστοπαναγίες ο Στιβ, οι χριστοπαναγίες που είναι δίπλα του ανταποδίδουν και αρχίζουν τις γοζνιακτζομπίες, και να ‘τος σαν βρεγμένη γάτα ο Κοοκ να ζητάει συγχώρεση και ο μακαρίτης να ξύνει το βρόμικο πιγούνι του. “ Εύρηκα!” Μίλησε. “Θα τους δώσουμε μία μουσική υπηρεσία ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΛΑΧΤΗ με αυτή που έχουν, θα γράψουμε Made In California και θα την ονομάσουμε iFree”.

Και να’τος ο νεανίας της Ελλάδας της κρίσης, η πρώην γενιά των “700 ευρώ” που μεταλλάχτηκε στην γενιά των "ότι-έχετε-ευχαρίστηση ευρώ", να ‘τος λοιπόν ο φοιτητούκλας τον βλέπω σε 5 χρονάκια max να παίρνει το 040 Σύνταγμα-Πειραιάς όπου θα έχει Free-Wi-Fi by Antonis με password “anaptixi" και να έχει στην τσέπη του όλη την μουσική του κόσμου “ΤΖΑΜΠΑ ΟυΡΕ, ΤΖΑΜΠΑ” και όχι σε offline media streaming και παπαριές, αλλά σε αγνό παρθένο κατεβασμένο mp3 των 320kbps παρακαλώ, για το οποίο θα καμαρώνει σαν τον επιδειξία μπροστά στους κακομοίρηδες που θα προσπαθούν ακόμα να πιάσουν σήμα wi-fi-by-antonis για να streamaρουν το λιγότερο τζάμπα του ανταγωνιστή.

Και για να αφήσουμε λοιπόν τις κακίες, τα πικρόχολα σχόλια, τους θεούς και τους δαίμονες στην ησυχία τους, ας πάμε στα δεδομένα. Και τα δεδομένα έχουν ως εξής: Στην περίπτωση της διάθεσης της μουσικής δεν επικρατεί κανένα σταθερό οικονομικό μοντέλο και προσπαθώντας να εξηγήσουν, να ερμηνεύσουν και να προβλέψουν τις τάσεις της αγοράς, ο Kaynes θα είχε παραιτηθεί αναλαμβάνοντας την Β’ Γυμνασίου σαν μαθηματικός, ο Κάρολος ο Μαρξ θα πήγαινε για κάστινγκ στο Χόμπιτ 3 σαν μίξη μεταξύ Γκάνταλφ και Νανου και ο Μίλτον Φρίντμαν (Χάιλ Friedman!) θα κατέληγε σε ψυχιατρική βλέποντας καθημερινούς εφιάλτες με την Naomi Klein να τον κατουράει, τον Τσίπρα να τον εκνευρίζει έως θανάτου με το βλέμμα της αγελάδος και τον Timberlake να χαζογελάει και να χορεύει σαν την γριά στο βιντεοκλίπ των Metallica. Και επειδή λοιπόν αγαπητέ μου, εγώ και εσύ σε λίγα χρονάκια θα ακούμε “ ΤΖΑΜΠΑ σου λέω ΤΖΑΜΠΑ" ότι τραγουδάκι τραβάει η όρεξή μας, μάντεψε για πόσο θα πληρώνονται για αυτό το τζάμπα οι μουσικοί. Τώρα παίρνουν την προμήθειά τους από spotify και τα ρέστα, κάπου στα 2 επί 10 εις την μείον 50 (που ισούται με… κάτι τοις πολύ λίγο τελοσπάντων) ανά streamαρισμένο τραγούδι τους που δεν φτάνει ούτε για τα ρέστα-παγωτό (και αυτό είναι το μοναδικό στοιχείο για το οποίο έχω κάνει έρευνα χο χο, χα χα και χι χι - όπως θα έλεγε και ο Tim Robbins).

Αυτό το υπερκέρδος λοιπόν, εννοείται ότι θα συμπιεστεί περισσότερο όσο η διάθεσή του θα είναι ΤΖΑΜΠΑ, αλλά μην μου φοβάσαι μικρέ μου χιτάκια: Κανείς δεν θα σου πειράξει τις υπερπαραγωγές της Lady GaGa, του Timberlake, της Βανδή ούτε καν του χΑτΖηγιΆννη για να φανταστείς, διότι τα μεγάλα ονόματα θα παραμείνουν μεγάλα και έχουν λαμβάνειν σου λέω από ένα τεράστιο merchandise, από συναυλιόνια, από μπλουζάκια, από μαξιλαροθήκες και σεντόνια με τον Ρουβά ξεβράκωτο, τον Ρουβά βρακωμένο, τον Ρουβά φαντάρο, τον Ρουβά με παγωτό, τον Ρουβά με Amita, τον Ρουβά με αντρικές σερβιέτες και πάει λέγοντας.

Μην φοβάστε σας λέω, τα μεγάλα ονόματα θα παραμείνουν μεγάλα, αν περίμενε να ΄κονομήσει η καταπιεσμένη πρώην Χανα Μοντάνα από πωλήσεις της μουσικής της, ζήτω που καήκαμε - εδώ φιγουράρει σε κάθε σχολικό σακίδιο, σε κάθε μολύβι, σε κάθε γωνία παιδικού και εφηβικού αμά λάχει δωματίου, cd θα περιμένει να πουλήσει τώρα; Η Γκαγκα θα πάει στο διάστημα, οι πρώην (Μεταλ)λικα έχουν πάρει ήδη τα μυαλά τους αέρα και οι υπόλοιποι γερόλυκοι έχουν πάθει κρίση ταυτότητας και φιγουράρουν σε στριφογυριστές καρέκλες και το παίζουν και κριτικοί, τρομάρα τους (και η δικιά μας μεγαλύτερη).

My point is, ότι το 90% των ονομάτων που ξέρεις (υπολογισμός παντελώς αυθαίρετος, αλλά το 9 μπροστά κάνει αίσθηση, δεν κάνει;) δεν είναι μουσικοί πλέον, ή τραγουδιστάδες ή καλλιτεχνάδες ή πες τους όπως θέλεις. Είναι αυτοδιαφημιζόμενα αντικείμενα πόθου που δεν έχουν και πολύ την ανάγκη σου να πας να δώσεις το ευρώ σου για την μουσική τους γιατί guess what, θα το δώσει κάποιος άλλος - και είναι πολλοί οι πρόθυμοι.

Μόνο που…. αυτό το 90% των ονομάτων που συζητάμε αντιστοιχεί μάλλον στο 0,00001% των μουσικο-καλλιτεχνών παγκοσμίως (άλλος ένας αυθαίρετος υπολογισμός brought to you by “Rambling in D minor”) που σημαίνει πως αυτοί οι μουσικοί ΕΧΟΥΝ την ανάγκη σου , αλλά… sorryyyy τους ακούμε ΤΖΑΜΠΑ. Παίζουν δηλαδή τζάμπα; Ηχογραφούν τζάμπα; Περιοδεύουν τζάμπα; Nop, τα βάζουν απ’ την τσέπη τους.

Πόσο να αντέξει όμως η τσέπη τους και πόσο ξίγκι να βγάλουν απ’το χόμπι τους ωρε; Θα τους φάνε τα κοράκια με τα μύρια views στο googletube, οι μάιλικαιρομπαλλες, οι αμιταμοσιορουβάδες, οι στιβταιλεροαμερικανοαινταλες και οι οζζιρεαλιτάδες και θα μείνουν οι κακομοίρηδες οι άσ(χ)ημοι να ψάχνουν για ψιλά στο πορτοφόλι για αεροπορικό εισιτήριο και συναυλίες. Οι συναυλίες φυσικά θα χρηματοδοτούνται με έρανο του ντράμερ κατά την διάρκεια των ακουστικών τραγουδιών, ενώ οι “δίσκοι” θα έχουν όλοι την ταμπέλα “home demos" ηχογραφημένοι μάντεψε-πού με εξοπλισμό που αγοράστηκε από κινέζικο e-shop και κατέφθασε 8-15 εργάσιμες αργότερα και λίγο πριν το mastering (το photoshop του ήχου σαν να λέμε). Όπου mastering = ας μετατρέψω αυτό τον σαματά από ήχους σε flac, να ανεβάσω την ένταση 15db ακομπρεσσάριστα και ας το πουλήσω σαν high quality μπας και ανταγωνιστώ την μαιλικάιρόμπαλλα. Που να ανταγωνιστεί όμως το φτωχαδάκι τα θηρία, θα αναγκαστεί και αυτό να παίξει μία απ’ τα ίδια, θα ονομάσει το νέο του συγκρότημα “Dolly, the Sheep”, θα βάλει στην κιμαδομηχανή τα charts, θα βάλει λι, μαλλί και παντελόνι λη (λι;, λοι;, λει; lee?) και θα μου γίνει και αυτό θηρίο που θα το ακούμε τΖαμΠΑ, ΤΖαμΠΑ και tzabba διότι θα έχει πουλήσει την ψυχή του στον διάβολο και θα διαφημίζει pradda.

Με αυτά και μ’ αυτά λοιπόν, πολύ σύντομα θα αγοράζουμε τα μουσικά άλμπουμ σε προσφορά, στα 10 άλμπουμ - δώρο άλλα άπειρα. Και τα πρώτα 10 μόλις 0 ευρώ το κιλό. Η ποιότητα, ο πειραματισμός και η καινοτομία δε, θα εκτιναχτούν στο μέγιστο των ικανοτήτων της ανθρώπινης εφευρετικότητας, αφού όλοι θα παίζουν το ίδιο δεν μπορεί - κάτι θα ξέρουν.

Μα, θα μου πείτε "Θιγα ρε μεγάλε που το παίζειθ μάγκας! Έχεις κάτι να προτείνεις ή απλά κρίνειθ; Σιγά ρε μην μας πεις ότι αγοράζεις την μουθική σου κιόλαθ, ψευτο-ψαγμένε, κουλτουριάρη παλιό άτεχνε δικτάτορα και εσύ ότι θου πλασάρουν δεν ακούς; Τι θα μας πεις, ότι πας ενάντια στο κύμα, τόση ώρα λες, λες, λες, μας το παίζεις έξυπνος, ποιος νομίζεις ότι είσαι; Διαφορετικός; Εξυπνάκιας; Νομίζεις ότι έχεις επιλογή, παλιο ψευτοεπαναστάτη της κακιάς ώρας;"

Exactly my point.

http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/ergasia/protash_sok_gia_neoys_-_sklavoys_proteinoyn_katarghsh_katwtatoy_misthou_gia_1_xrono.2609286.html

"Πρόταση σοκ για νέους - ¨σκλάβους": Προτείνουν κατάργηση μισθού για 1 χρόνο"

Με αφορμή το παραπάνω άρθρο λοιπόν (νο αντβερταιζμεντ ιντεντιντ), το οποίο ήταν κρυμμένο ανάμεσα σε άλλα καίρια θέματα της εποχής όπως η κοινωνική μελέτη πάνω στο νέο τατού στον κώλο της ρΙΧΑΝΑ, οι νέες τάσεις της μόδας που διαμορφώνονται από το επαναστατικό (sic) κούρεμα του Ξηρού που έχει εκτινάξει τις πωλήσεις των playmobil, καθώς και την πρόταση - πρόβλεψη που έριξε στο έδρανο της βουλής ο Καμμένος ότι οι τωρινές 99 εκπομπές μαγειρικής μπορούν να σώσουν την ελληνική οικονομία χωρίς να χρειάζονται κι' άλλες διότι... ποιος θα τα φάει 100 σουβλάκια, εεεεε, με αφορμή αυτό το άρθρο λοιπόν περί κατάργησης του κατώτατου μισθού για νέους έως 25 και ίσως (δηλαδή σίγουρα) και έως 29, δεν μπορώ παρά να εκφράσω και εγώ όσες από τις σκέψεις μου έχουν απομείνει:

1) Τουλάχιστον οι εργαζόμενοι δεν θα έχουν αυταπάτες ότι κάποτε θα πληρωθούν. Να ξέρεις που βαδίζεις ρε παιδί μου.

2) Ωραίες εποχές που ακούγαμε μήνας-μπαίνει, μήνας-βγαίνει. Τώρα μόνο θα βγαίνει.

3) Η ελπίδα ότι θα πληρωθείς είναι κακό πράγμα και αντιπαραγωγικό, πόσο ξέγνοιαστοι θα δουλεύουν πλέον οι νέοι μας - τους ζηλεύω.

4) Πάντως ειλικρινά, δεν θα μπορούσα να σκεφτώ καλύτερο μέτρο για την τόνωση της εξαγωγικής μας δραστηριότητας. Πλέον θα εξάγουμε επίσημα και μαζικά, νέους.

5) Για αυτούς που θα μείνουν πίσω όμως, έρχονται τα καλύτερα: Τέρμα στις αγγελίες "έως 25 ετών με μεταπτυχιακό και 10 χρόνια προϋπηρεσία minimum - Άριστες συνθήκες εργασίας, προοπτικές εξέλιξης, ανταγωνιστικός μισθός".

6) Το νέο trend θα έχει ως εξής: "Ζητείται πωλητής παπουτσιών με 20ετή προϋπηρεσία στα HQ της Nike, διδακτορικό στο δέσιμο κορδονιών και συστατική επιστολή από τον Michael Jordan. - 14ωρη εργασία στην γραμμή παραγωγής, καμία προοπτική εξέλιξης, μισθός 10 ευρώ τον μήνα με ένσημα 4ωρου - αδιαπραγμάτευτα".

6) "...Και άμα γουστάρετε."

7) Διότι, με την κατρακύλα που θα φάει το επίδομα ΟΑΕΔ (θα το φάειιι, θα το φάειιιι) μετά από αυτό το μέτρο, δεν θα έχεις άλλη επιλογή φίλτατε νέε. Ή 10ευρω, ή θάνατος.

8) Για πρώτη φορά όμως οι εργοδότες θα είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους. Τα σύκα-σύκα και η σκάφη-σκάφη.

9) Ακόμη και με μηδενικό μισθό όμως, κάτι μου λέει πως ο έλλην αφεντικός, αυτός ο απόγονος των αρχαίων που φιλοσόφησαν για την δημοκρατία και την διαφάνεια και για τους οποίους τόσο πολύ περηφανεύεται που είναι απόγονός τους, αυτός ο ΕΛΛΗΝΑΣ λοιπόν της συνομοταξίας Lamoyious The Great, θα καταφέρει και πάλι να πληρώνει "μαύρα". Άξιος.

10) Ανυπομονώ όμως να μάθω σε 50 χρόνια πόσο θα κοστίσει αυτός ο απλήρωτος χρόνος για εξαγορά ώστε να συμπληρωθούν τα ένσημα για την σύνταξη.

11) Χα! Τι νομίζατε; Θα τον πληρώσουμε κιόλας αυτόν τον χρόνο.

12) Σάλος προβλέπεται πάντως στο ληξιαρχείο γεννήσεων όπου θα μας οδηγήσουν τυχοδιωκτικά άρον-άρον εμάς τους άνω των 25 (ή 29) τα τζιμάνια-εργοδότες μας, για να κάνουμε μεταβολή στην ημερομηνία γεννήσεώς μας - με τα χαρτόσημα απ' την τσέπη μας βεβαίως βεβαίως.

13)  Και να δεις ότι -θα το φέρουν από εδώ, θα το φέρουν από εκεί - ξέρετε πως θα τους ονομάσουν τους αυριανούς απλήρωτους (και με τον νόμο) πτυχιούχους;

14) "Δικαιούχους".

15) ...και θα τους φορολογήσουν κιόλας.

16) ...και θα προκηρύξουν και εξετάσεις για τις 800 νέες θέσεις "δικαιούχων".

17) ...και θα περάσουν τα βύσματα και οι άγαμες μητέρες.

18) ...και θα χαρούν κιόλας που πέρασαν.

19) Δεν φτάνει που θα σας παρέχουν δωρεάν κατάρτιση και προϋπηρεσία, γκρινιάζετε κιόλας παλιονέοι.

20) Αχάριστοι! Ε, ΑΧΑΡΙΣΤΟΙ!

Ζωή σε εμάς.

Όλα τα άρθρα μου, εδώ: http://stefanosk27.tumblr.com/

Ο λόγος σήμερα για την εφημερίδα. Ξέρετε, για αυτή την άκομψη μάζα από τυχαία τοποθετημένες σελίδες ακατέργαστου ξύλου που συμπυκνώνουν σε 40-60 σελίδες, 2 σελίδες ουσιαστικών ειδήσεων και 58 σελίδες πολιτικών εξελίξεων που καμία, μα καμία αξία δεν θα έχουν σε ένα μήνα αφού τα ανθρωποειδή της συνομοταξίας Homo Goldfishius the Grekius θα έχουν αποβάλει εντελώς την ουσία από τους αυτοκαταστραφόμενους νευρώνες του Rest-In-Peace εγκεφάλου τους.

Μιλάμε για αυτό το κακοτυπωμένο μίασμα ανάλυσης 20χ20 pixels με φωτορεαλιστική απεικόνιση των στραβών κακομούτσουνων χαμόγελων γνωστών βουλο-star οι οποίοι συνοδεύονται με κυρίως πιάτο ένα αραιογραμμένο κείμενο 15.000 λέξεων ανά σελίδα σε γραμματοσειρά TooUglyToDie Νο.8, και επιδόρπιο πολεμική ανταπόκριση του αρθρογράφου από κάθε πρασινο-κοκκινο-κιτρινο-μπλε-ροζ γραφείο για να πάρει απάντηση κάθε-μα-κάθε βουλευτή-my-ass για την τελευταία δήλωση τύπου κλανιάς του βουλευτή του έτερου στρατοπέδου, τουτέστην του άλλου κόμματος ντε.

Ο λόγος γίνεται, για να μην ξεχνιόμαστε, για αυτές τις σελίδες που μένουν τακτοποιημένες για ένα μόλις μικροδευτερόλεπτο από την στιγμή που θα ξεκρεμαστούν από το μανταλάκι του τα-εχω-ολα-και-συμφέρω περιπτέρου, και θα περάσουν στην κατοχή του διψασμένου για γνώση (και πάνω απ' όλα για άποψη) ιδιοκτήτη του, ο οποίος αν έχει έστω και μία υποψία ψυχαναγκασμού, κινδυνεύει από επιληπτικό σοκ στην προσπάθεια οργάνωσης των εκατοντάδων υπό-εκδόσεων-ένθετων (οδηγός γεύσης, οδηγός θεάματος, οδηγός μουσικής, οδηγός επιβίωσης τούρκικων σήριαλ, οδηγός με Νι, εργοδηγός, γυναίκα-οδηγός,  τι-βι οδηγός, γιουτιουμπ οδηγός, οδηγός αγορών στην ελλάδα της κρίσης, σι-ντι και ντι-βι-ντι με τις τελευταίες επιτυχίες αποτυχημένων καλλιτεχνάδων, χάρτης επιβίωσης στον λαβύρινθο του ικεα, τουριστικός οδηγός για εξωτικά μέρη που ο μέσος έλληνας-είμαι-30-και-οι-γονεις-μου-μενουν-ακομα-μαζι-μου δεν θα δει ποτέ στην ζωή του γιατί του λείπουν €9.40 για το μετρό προς αεροδρόμιο ελ. βενιζέλος - καμία σχέση με τις 45 οδούς βενιζέλου στο κέντρο της αθήνας - ούτε το ίδρυμα βενιζέλου - ούτε και με τον σημερινό Βενιζέλο που του αρέσει να βασανίζει και να ελέγχει τις ελαστικές ιδιότητες της κλωστής του (μοναδικού) κουμπιού του σακακιού του ούτε.... τι έλεγα;;; Α ναι! Συρραπτικό στις σελίδες λέγεται η λύση αγαπητέ κύριε ΕφημεριδοCreator, ακόμα και το Ciao έχει (το οποίο μεταξύ μας αντέγραψε από το Hello - πως λέμε "hello???" και κουνάμε το κεφάλι σαν παραπλήγες).

Μιλάμε φυσικά για αυτό το σύγχρονο ταχύτατο μέσο μεταβίβασης γνώσης, ειδήσεων, εξελίξεων και πάνω απ' όλα απόψεων οι οποίες πάντα μα πάντα έρχονται σε αντίθεση με τις απόψεις του αναγνώστη του είδους Homo Xerolas ο οποίος βέβαια μην ξέροντας άλλο τρόπο επικοινωνίας και για να αντικρούσει την άποψη του αρθρογράφου, θα γράψει ένα γράμμα με στυλό (μπορεί και μολύβι), θα γλύψει με νεύρο τον φάκελο και θα τον ταχυδρομήσει μέσω ενός απορημένου ΕΛΤΑ που δεν θα πιστεύει στα μάτια του και θα του αντιπροτείνει να στείλει μήνυμα στην εφημερίδα με ταχυδρομικό περιστέρι. Φυσικά ο επίδοξος Xerolas-Xerolas μπορεί κάλλιστα να εκφέρει την άποψή του μέσω του link που προσφέρει το άρθρο για επικοινωνία στην διεύθυνση http:\www.newmagazine\contact\tri1000\1@@334djhyw\ffjakfjj αλλά παθαίνει ρίξη χιαστού του καρπού κατά την πληκτρολόγηση στον Internet Explorer του IBM PC του που τρέχει Windows 3.1 και παρατάει τις προσπάθειες.

Τι θέση έχει αλήθεια αυτό το απαρχαιωμένο μέσο στην σύγχρονη εποχή όπου έχει σταματήσει η διακίνηση φρέσκων αυγών από τους γονείς στα χωριά προς τους φοιτητές οι οποίοι ούτως ή άλλως προτιμούν τις 50λιτρες τυποποιημένες πρωτεΐνες από τον φαρμακοποιό-σβαζεινέικερ της γειτονιάς τους;

Τι θέση έχει η εφημερίδα στα χέρια μας σήμερα, που η μόνη εξέλιξή της τα τελευταία τριανταπέντε χιλιάδες χρόνια ήταν να περάσει από την διχρωμία στην μία έγχρωμη φωτογραφία σελίδα-παρά-σελίδα και στην προσφορά από VCD στις αρχές των 2000's σε (one-sided πάντα) DVD τα τελευταία χρόνια;

Τι θέση έχει στην ζωή μας σήμερα ένα τεράστιο, άτσαλο, κακοτυπωμένο έντυπο με ειδήσεις 24 ωρών πίσω (ακούς εκεί 24 ΩΡΩΝ!) που μέχρι να τις διαβάσεις με την απαραίτητη σάλτσα, σου παίρνει άλλες 24 ημέρες και εν το μεταξύ το χρηματιστήριο έχει ήδη ξαναπέσει πριν προλάβεις να κάνεις κίνηση, ο κύριος σιλβερ αλερτ που έψαχνε η Νικολούλη βρέθηκε σε απομακρυσμένο ίντερνετ καφέ να γκουγκλάρει για gilfs και το αυγολέμονο της ανορεξικής μαγείρισας του alpha έχει ήδη κόψει ενώ οι κουραμπιέδες του Παρλιάρου με ξύσμα νοτιοαφρικάνικου μάνγκου και γέμιση χειροποίητης μαρμελάδας από ιρακινές παρθένες, είναι ήδη old-news διότι... ήρθε ο Μάρτης!

Η κλασική μορφή της εφημερίδας δεν έχει καμία θέση στα σημερινά νοικοκυριά διότι η παλαιά-πότε νοικοκυρά που έκοβε με ευλάβεια τα κουπόνια μέχρι να συγκεντρώσει τρεις χιλιάδες από δαύτα και να πάρει "δώρο" (με έξοδα αποστολής 300€+ΦΠΑ) δύο τόμους της εγκυκλοπαίδειας Britannica την οποία θα...  "Αχ, κοίτα πόσο ωραία ταιριάζει με το συμεδάκι της βιβλιοθήκης" ... ε, αυτή η νοικοκυρά είναι ολντ-νιουζ σας λέω, πλέον πατάει "λάικ" και μπαίνει σε κλήρωση για το νέο αϊπάντι -το έαρ να 'ούμε- που μπορεί να μην έχει ιδέα τι κάνει και φυσικά δεν ταιριάζει τόσο καλά με την βιβλιοθήκη και τους καναπέδες, αλλά δεν βαριέσαι...

"Κρίση στις εφημερίδες, κρίση στους δημοσιογράφους, κρίση στα έντυπα, πτώση στις κυριακάτικες πωλήσεις, έκλεισε η τάδε, έκλεισε η δείνα.. "

Δεν λέγεται κρίση ηλίθιε, λέγεται εξέλιξη. Πόσο ακόμα να κρατήσει ένα μέσο το οποίο πλέον είναι πραγματικά χρήσιμο μόνο στον ελαιοχρωματιστή και στον λουδίτη;

Όλα τα άρθρα μου, εδώ: http://stefanosk27.tumblr.com/

tumblr. Το νέο hot στέκι του brave new world μας που άδειασε τα ταμεία της yahoo για να γεμίσει το ταμείο ενός ακόμα 23 χρονου παιδιού θαύματος που κάνει εμάς τους υπόλοιπους 23+ να καταριόμαστε τα χαζά γονίδιά μας που δεν καταφέραμε να κοροιδέψουμε την yahoo να αδειάσει το ταμείο της για την αφεντιά μας.

tumblr. Κάτι σαν το χωνευτήρι του facebook, αλλά χωρίς να χρειάζεσαι διδακτορικό στα σόζιαλ μίντια για να καταλάβεις πως λειτουργεί. Κάτι σαν το τουίτ-τουίτ αλλά χωρίς να χρειάζεται να αγχώνεσαι για το πως θα χωρέσεις την εξυπνάδα σου σε 160 χαρακτήρες. Εδώ έχεις όλην την ελ-σι-ντι για την πάρτυ σου.

Κάτι σαν το ινσταγραμμάριο, χωρίς τα φίλτρα που μετατρέπουν τις κουνημένες φωτογραφίες σου σε τέχνη. Κάτι σαν το pinterest, χωρίς το pinterest-sucks part.

Κάτι σαν το γόογλε το πλας να 'ούμε - το καινούριο όπλο της εν-εσ-ει, χωρίς να παίρνεις τον big brother δώρο να σ' ακολουθεί σε κάθε σου βήμα στο δίκτυο με ένα +1 στην ουρά σαν τον κομήτη τον Χάλεϊ τον τρισμέγιστο. Κάτι σαν το linked-in χωρίς τους επίδοξους εργοδότες οι οποίοι δεν δίνουν δεκάρα για εσένα. Το linked in δεν είναι για εσένα βλάκα, είναι ένα τεράστιο διαφημιστικό spot.

Πες ότι είναι κάτι σαν το blogspot ρε αδερφέ χωρίς το... emm wait... Διάολε, είναι ακριβώς σαν το blogspot, only simpler and with a social-media topping all over it.

Κάτσε όμως, κάτι θα ξέρει η γιαΧΟΥ, δεν μπορεί. Καλώς ήρθες tumblr στην ζωή μας, μόλις μας κάλυψες ένα κενό που ξεκάθαρα υπήρχε. Κι' όμως να 'μαι εδώ συνειδητοποιώντας πως το μέσο μπορεί να αλλάζει, οι λέξεις όμως παραμένουν οι ίδιες· στο μέσο θα κολλάμε τώρα;

Όλα τα άρθρα μου, εδώ: http://stefanosk27.tumblr.com/