Everyone becomes everything. The whole thing is changing and growing and evolving. You already know that right? But the funny thing is, with this changing and turning area, in only One moment you get to see yourself and say 'oh, here it is!' and you know what? After a blink of an eye its gone. Like its colors and shape is vanished and went into the other shapes and the colors. Well yet another moment comes, you empathise with something again and see something in -that is a part of you- and say 'here that is mine!' and poof. You get to have and lose and turn and taken away. Thats how it works in this turning world of ours. We try to find ourselves?...lol. That would be the finest joke in your life and it wouldnt even be funny at the end. We dont try anything. We just turn and merge and leave ourselves behind. That is the meaning of life. Your welcome.

nobody knows but im still thinking of you. the little time we spent and your leaving scene. Nobody left me that bold and crushing really. still every time i hear such songs i think about you. sometimes i cry saying just "sorry". sorry that i couldnt make it. sorry that you had to go. sorry that i couldnt. i wish i had such power, money, or whatever. i wish. im sorry. i've done things i shouldn't yes, but this one was so harsh even in my perspective. i hope that you dont feel pain anymore. im sorry. i couldnt. make it. im sorry

abi dur bi. çok abarttın.

fener maçı. survivor. aşk. macera. seks. ölüm. daha çok seks. daha çok ölüm. biraz daha meta, şuraya biraz daha meme, önüne biraz daha para ve politikacı. devlet. hep devlet. daha çok devlet. anne babadan bile otorite simgesi yaratmalı. pavlovun köpeğine varıncaya kadar.

Herşeyi, sizi terk ettiğim gün, kazandığım gündü.

yazabilen kadınlara acıyın.

Boğuldum, boğulduğunu bilerek biraz daha hissizleşmeyi diledim. Olmadı. Hissettikleri, tüm kelimeleri, düşünceleri içime işledi tam o anda. Her bir sinapsımdan geçti saniyenin bilmemkaçta birinde, her birinden geçerken çürüttü bir ötekini. Ağlayamadım bile. Sadece… Keşke böyle olmasaydı diyebilirdim. Yardım etmek bir yana, üzerinde söz söyleyemezdim bile. Bazı insanlar yalnız kalmaya mahkumdur. Öyle olmamasını diledim. Öyle olmaması için tüm gökkuşaklarımı verirdim.

Nereye kadar dedim. Bilmiyorum dedi. Benimki gibi sigaradan değil, içten geldiğinden bulanmış gibiydi, kaosuma bulanmış da öyle çıkmış gibi. Yalnızca o an için mutlu olmayı diledik. Hissedebiliyordum, kendi ellerinden kayıp gitmemek için çırpınıyordu. Kendini tutamamak kadar acısı yoktur. Yardım edememek, çaresizce izlemek mi daha kötüydü yoksa bu acının kendisi mi bilemiyorum şimdi.