“zawsze będziesz chaosem w mojej głowie zawsze będziesz niedokończonym końcem”

“Nie mieściło mi się w głowie, że dla kogoś mogę być ważniejsza niż dla siebie samej, a przecież dla samej siebie znaczyłam tak niewiele.”

“Chciałabym móc mu wierzyć. Chciałabym wyrzucić z głowy całe to szaleństwo. Wszystkie zmartwienia, obawy i zwariowane teorie. Chciałabym się tego wszystkiego pozbyć. Choćby na jedną noc.”

"Wszystko legło w gruzach. Ktoś przygasił światło, które we mnie płonęło, i jest źle. Okropnie. Jestem jak opuszczony budynek, po którym snują się duchy i odżywają wspomnienia."

“Minęło pięć lat. I chociaż nie liczę już co do dnia i godziny czasu od kiedy go nie ma, to dalej gdzieś w mojej głowie jest ta myśl, że kiedyś, o tej porze byliśmy gdzieś razem. Myślę, że już za nim nie tęsknię, nawet nie chcę, żeby wrócił, jednak teraz, po takim czasie mogę powiedzieć, że jestem mu wdzięczna. Jestem wdzięczna za te wszystkie przepłakane noce, zajęcia, które znajdowałam tylko po to, aby nie myśleć i ludzi, których poznałam, szukając jego namiastki. Nigdy przedtem, ani później nie miałam w swoim życiu tak rozwijającego okresu. Ale najbardziej mogłabym mu podziękować za to, że sprawił, że ciężko było mi uwierzyć w to, że ktoś może mnie pokochać. Że ja mogę kogoś po kochać. Bo teraz wiem, że mogę. I wiem, że ktoś również może pokochać mnie. Z tymi wszystkimi wadami, pretensjami do świata i humorem, który co godzinę potrafi być inny.”

“Odkrycia z nim nie miały końca, wszystkie były dla mnie czymś nowym.”

“W każdym razie mamy do siebie jakąś słabość, to jest ważne.”

“Minęło pięć lat. I chociaż nie liczę już co do dnia i godziny czasu od kiedy go nie ma, to dalej gdzieś w mojej głowie jest ta myśl, że kiedyś, o tej porze byliśmy gdzieś razem. Myślę, że już za nim nie tęsknię, nawet nie chcę, żeby wrócił, jednak teraz, po takim czasie mogę powiedzieć, że jestem mu wdzięczna. Jestem wdzięczna za te wszystkie przepłakane noce, zajęcia, które znajdowałam tylko po to, aby nie myśleć i ludzi, których poznałam, szukając jego namiastki. Nigdy przedtem, ani później nie miałam w swoim życiu tak rozwijającego okresu. Ale najbardziej mogłabym mu podziękować za to, że sprawił, że ciężko było mi uwierzyć w to, że ktoś może mnie pokochać. Że ja mogę kogoś po kochać. Bo teraz wiem, że mogę. I wiem, że ktoś również może pokochać mnie. Z tymi wszystkimi wadami, pretensjami do świata i humorem, który co godzinę potrafi być inny.”

“Powiem ci o czymś, co mnie samą bardzo dziwi. (…) wydaje mi się, że on w jakiś osobliwy sposób wie o mnie coś, czego nikt inny nie wie.”

“Zapomnienie, jakie dawało pijaństwo, było małą, przejściową śmiercią.”

“Przytula mnie, a ja się rozpadam. Wszystkie emocje uchodzą ze mnie z siłą tsunami, fala za falą. Łapię oddech, a wtedy przygniata mnie kolejna. Staram się pozostać na powierzchni, ale tonę w bólu po jego stracie.”

“Ja się nie przyzwyczajam. Nigdy i do niczego. Kiedy się przyzwyczajasz, to jakbyś umierał.”

“Nie lubiłam tych dni, kiedy traciłam całą siłę przebicia. Choć już obecnie byłam całkiem pewna swojej siły, tak co jakiś czas zdarzał się dzień, który zupełnie niespodziewanie wytrącał mi z ręki wszystkie moje pewności, niezbijalne argumenty i udowodnione teorie.”

“Ona nie chciała dać się kolejny raz podpuścić i kolejny raz daremnie inwestować swoich uczuć. Kto choć raz sparzył się, niewłaściwie lokując uczucia, ten powinien to zrozumieć.”

“Nie było między nami nienawiści, czy otwartej niezgody, ale to, co powstało, było jeszcze gorsze - ściana milczenia.”