Lavinia’nın Günlüğü

Sen beni dostsuz bıraktın

zor günlerin akşamlarında, herkes ne kadar güçlü olduğunuzdan bahsederken, siz eve dönerken yolda ağladıysanız, bunları birine anlatamadıysanız, daha bir yalnız geliyorsunuz kendinize. bak bunlar benim yüklerim, ağır geldiler bana, birazını alsan olmaz mı diyemiyorsunuz kimseye.

Birkaç ay önce bir mekanda karşılaşıp konuşmadık, o gece uykumda bile ağlamışımdır.

sen beni imkanlar dahilinde bile seçmezken ben seni imkansızlıklar dahilinde seçtim

Ben kaybettiklerime dönüp bakmam. Onlar benim için kayıp değil kazanılmış tecrübelerdir

Yaş aldıkça dramadan uzaklaşıyorsunuz. “Bu bana neden böyle yaptı, neden saygısız davrandı” değil, “demek kaliteli iletişim zemininden yoksun biriymiş, öyleyse benim seviyemde değil ve odağımı hak etmiyor” deyip mesafe koyuyorsunuz. Böylece başa daima kendi huzurunuz geliyor.

göğsümde merhametten fazla hiçbir şey yok yine de bu dünyada bazı şeyler affedilmez

Saygı duymadığım insanların baş harflerini kucuk yazıyorum

Ruh eşimi bulacağıma olan inancım sonsuz

ben birine kızınca ona kötülük yapmam, iyilik yapmaktan vazgeçerim.

dinlediğim podcastte diyor ki: 'tabiatta hiçbir şey acele etmiyor; ay acele etmiyor, güneş acele etmiyor, ama insan aceleci bir varlık, biz acele ettiğimizde ruhlarımız geride kalıyor.' çünkü bir yere vaktinden önce varmak, bir parçanı yolda bırakmak demek aynı zamanda

En yakın arkadaşın dediğin insanın kendi düğün döneminde nasıl seni üzdüğünü ezdiğini seni sıradanlaştırdığını gaddarlaştığını yok saydığını düşüncelerine önem vermediğini seni savunmadığını korumadığını dostu değil amelesi olarak görmeye başladığını (düğün günü salon çekiminde aralarında konuşurken gelin çiçeğini gerekli olduğunu ve benim duymayıp vermediğim için ‘gözün üstümüzde olsun’ diye çıkışmasını hatırla ve unutma. Bu gece 2 saat aralıksız ağladığını çok fazla uykun olmasına rağmen üzüntüden gözüne uyku girmediğini sakın unutma. Sabah sinir stresin yüzünden annene kızdığını unutma kızdığın için yaşadığın pişmanlığı unutma. Fotoğraf çekiminde nasıl gururunu kırdıklarını sakın unutma. Lütfen unutma

Hayvan gibi uykunun olması ama düşünceden ve üzüntüden uyuyamıyor olman..

Sabahattin Ali'nin "deniz kenarına bir yere gidip dolaşalım. bugün canım insan yüzü görmek istemiyor; geniş, uçsuz bucaksız bir şeye... ve sana bakmak istiyorum" satırlarını neden yazdığını anlıyoruz.