cennet de sende, cehennem de.

geçip gidiyor o asude gençlik çağı, unutmak için dikiyorum kafama şarabı, acı mı geldi? böylesi gider hoşuma, ömrümün ağızda bıraktığı tat da acı.

ben istedim ölmeni şimdi ah desem arkamdan güler şeytanlar

insanlar bir arayış peşindedir bu aşk olur sevgi olur yuva kabul görme arayışı olur ve insanlar ilk vardığı yerde tökezler çünkü arayışları ilk durakta bulacaklarına inanırlar. aradıkça hep daha kötü sonuçlar alırız bir de çömezliğie verilir ikide öğrenecek denir üçte kaza kurşunu peki dört beşe. öyle öyle insan gider gider ve bir yerde durar işte o zaman hayat sana önüne hepsini sunar o zaman insan düşünür biz mi yanlış aradık yoksa hep gözümüzün önündeydi kim bilebilir. burada demek istediğim aramadan duralım bekleyelim peki insan bekleyerek kendini bulur mu yada son durağa vardıdığında mı kendini bulur yoksa o yollar mıdır insanı insan yapan. hiçbir zaman insanları, hayatı çözmeyi adamadım kendimi, kendini buna adamak kendime en büyük kötülüğüm olur diye düşünüyorum ama ara da aklıma geliyor hayat bizim evimizi alıp neden yeni bir ev vermeye çalışıyor.

özlemeye alışmak kimse bu yaşımda bu duyguya ağlayacağıma anlatmamıştı

konuşalım ama sevgili olmayalım

bi selam almayı bi seni seviyorum cümlesini duymayı çok özlemişim seni çok özlemişim

boyun eğerek özgürleşmek ile meydan okuyarak özgürleşmek arasındaki farklı görünüyoruz.

sadece iki kelime, aşığım sana.

bütün param mezar taşlarına çiçek almak için gidiyor

ona aşk nedir diye sorsalar, tek bir cevap veremeyecek kadar aşk içindeydi.

renk çiçekler açtı hep düştüğüm yerlerde çok özledim istemedim, başarmadan dönmek

her gecemiz kedi çay ve sigara

sahibinin ölümünü en son köpeği kabullenir