(:

- Ι Origins (2014) -

«Κύριε Γιάννη θα μας βάλετε ασκήσεις για το καλοκαίρι;» με ρωτάει. «Όχι δε θα σας βάλω.» του λέω προσεκτικά. «Γιατί;» «Γιατί του χρόνου δε θα κάνουμε μάθημα μαζί.» «Γιατί; Δεν μας πας πια; Χαλάστηκες που κάνουμε φασαρία μερικές φορές;» Δεν μπόρεσα να συγκρατήσω το χαμόγελο μου. Υπάρχει κάτι απίστευτα χαριτωμένο και ταυτόχρονα αστείο μ’ έναν γλυκό τρόπο στο να ακούς παιδιά να μιμούνται τον τρόπο που μιλάς εσύ. «Όχι, δεν είναι αυτό. Είστε κι οι δύο πολύ εντάξει..» «Τότε γιατί;» με διέκοψε ανυπόμονα. «Γιατί….» Γιατί οι γονείς σου με απέλυσαν. Δεν με θεωρούν καλό πρότυπο για σας. Βλέπεις οι άνθρωποι σαν τους γονείς σου, δε θέλουν τα παιδιά τους να μοιάζουν σε ανθρώπους σαν εμένα. Είσαι καλο παιδί Γιάννη απλά δε νομιζουμε ότι καποιες ιδέες σου είναι σωστό να βρισκονται σε επαφή με τα παιδιά μας. Τι εννοείτε; Να.. Μάθαμε ότι προχθες τα ενθάρρυνες να κάνουν παρέα με όλα τα παιδιά απ’ την τάξη τους. Παιδιά κι από άλλες…γειτονιές.. Άμα είναι καλά παιδιά γιατί όχι; Γειτονιές που δεν ταιριάζουν με τις δικιές μας Γιάννη. Που δεν ταιριάζουν με τις δικές σας; Ναι.. Δεν γίνεται τα δικά μας τα παιδιά να κάνουν παρέα με…εκείνα τα παιδιά. Και ο Παναγιώτης χθες μας είπε ότι κάθεται με ένα απ’ αυτά. Και; Εννοείται πως κάτι τέτοιο είναι εκτός ορίων! Μιλήσαμε στη δασκάλα του! Γιατί; Μην μας ειρωνεύεσαι! Δεν μπορούμε εμείς να ερχόμαστε στην δύσκολη θέση να φαινόμαστε κακοί στα παιδιά μας επειδή εσύ τα ενθαρρύνεις να κάνουνε παρέα με.. Με; Με… Ναι; Με τέτοια παιδιά τέλος πάντων! Δεν μπορούμε να ρισκάρουμε τα παιδιά μας να γίνουν σαν.. Σαν ποιον να γίνουν κυρία Β…; Κοίτα ευχαριστούμε αλλά δεν μπορεί να συνεχιστεί η συνεργασία μας. Θα σου δώσουμε πενήντα ευρώ αποζημείωση.. «Γιατί;» «Γιατί θα έχω πολύ διάβασμα για το μεταπτυχιακό και δεν προλαβαίνω…» «Α κρίμα…» «Ναι… Δεν πειράζει όμως. Ούτε που θα καταλάβεις πως έφυγα. Πώς πήγε το σχολείο σήμερα;» «Η κυρία Ελένη είπε ότι δεν μπορώ να κάθομαι με τον Μάριο πια και κάθομαι πάλι με τον Δημήτρη. Κι ο μπαμπάς λέει ότι δεν μπορώ να παίζω μπάλα με τον Μάριο και τον Χάρη στο διάλειμμα γιατί δεν πρέπει να κάνουμε παρέα» Τα λόγια του μικρού με χτύπησαν άσχημα. Ξεροκατάπια. Δεν το κατάλαβε και συνέχισε.. «Τουλάχιστον στη ζωγραφική μπορώ να κάθομαι με τον Μάριο και τον Χάρη…» «Πώς κι έτσι;» «Ο κύριος Αντρέας είπε πως μπορώ να κάθομαι μ’ όποιον θέλω κι αφού είμαστε φίλοι με τον Μάριο και τον Χάρη μπορούμε να ζωγραφίζουμε όλοι μαζί γιατί πρέπει να διαλέγουμε μόνοι μας τους φίλους μας. Σαν αυτό που είχες πει κι εσύ» Φαντάστηκα τον εαυτό μου να κάνω high five με τον δάσκαλό του κι έφυγα λίγο πιο χαρούμενος μέσα από κείνο το σπίτι των “πλούσιων ανθρώπων με το φτωχό μυαλό”.

(via youareapieceofart04)

Jolly Roger (via fieraam)

Ν. Καζαντζάκης (via help-change-theworld)

Άλλο ένα βράδυ και οι σκέψεις με κρατάνε ξύπνια. Μα μια είναι εκείνη που επαναλαμβάνεται. Θυμάσαι; Θυμάσαι πως γνωριστήκαμε; Θυμάσαι το πρώτο μας φιλί;  Θυμάσαι τον ηλεκτρισμό μόλις με άγγιζες; Θυμάσαι τα βλέμματα που ανταλλάζαμε; Θυμάσαι πως με κρατούσες σφιχτά; Θυμάσαι που σου θύμωνα για χαζομάρες κ εσύ με φιλούσες για να το ξεχάσω; Θυμάσαι που όλα άλλαξαν; Θυμάσαι που απομακρυνθήκαμε; Θυμάσαι την τελευταία φορά που βρεθήκαμε; Θυμάσαι πως με κοίταξες; Θυμάσαι τι μου ζήτησες; Απάντησε μου μάτια μου. Θυμάσαι; Ή μόνο εγώ υποφέρω;          

Για να είμαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου, γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο , με έναν ψιθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λεει: ΜΙΛΑ!….

(via reality-doesnt-impress-me)

heyyyouknowme (via heyyyouknowme)

Σκέψεις της νύχτας (via ghetto-poetic)

(via roufikon)

(via okiegoh)

αυτο τα λεει ολα.. (via pipinokoutsoumpilo)

Εμένα μου λες;