26yo

Hejka. Przepraszam że dopiero teraz ale nie zauważyłam tego bo nie wchodzę ostatnio tu często.

Jak panujecie nad ciągłą chęcią jedzenia?

Ciągle chce mi się jeść, nie potrafię przestać myśleć o jedzeniu. Muszę schudnąć. Jestem w największej wadze swojego życia. Nie mogę patrzeć na siebie. Wszystko co ubiorę wygląda na mnie źle. Nie podoba mi się strasznie to jak wyglądam i ile ważę, ale nie potrafię przestać jeść. Jest to silniejsze od mnie. Pls pomóżcie!

„nie jedz chleba bo przytyjesz bardziej” (tak, babcia wierzy ze tyje się od chleba xd),

„ ale ty okrągła na twarzy, taki pączuszek”

„ przytyło ci się chyba trochę co”

„ co ty taka spuchnięta na twarzy”

„ musisz trochę się poruszać, bo nie dobrze jak ważysz tak dużo”

„ nie jedz tyle bo bardziej przytyjesz „

Jakby, ja wiem jak wyglądam, do chudych to ja napewno nie należę, ale to nie znaczy że na każdym kroku trzeba mi to wypominać. Jak ważyłam 50 kg też było źle bo za chuda byłam, bo sama skóra i kości. Teraz też jest źle. Nie dogodzisz. Ale i tak jest to nie na miejscu, nie jest łatwo mi słuchać tego wszystkiego non stop. Tak samo nie jest mi łatwo zrzucić tą wagę, choć naprawdę bardzo bym chciała. Ale problem siedzi tak głęboko w mojej głowie że nie wiem jak to zrobić.

Chce wrócić do czasów gdy nie potrzebowałam tyle jedzenia. Gdy robiłam kilku dniowe głodówki. Gdy nie przekraczałam 1000 kcal. Gdy ważyłam 50 kg.

Budzisz się rano, czujesz się lekka, pełna energii. Wchodzisz na wagę – 49 kg. Uśmiechasz się, bo dokładnie tego chciałaś. Twój brzuch jest płaski, nogi smukłe, masz przerwę między udami. W każdym ubraniu wyglądasz świetnie. Zakładasz coś obcisłego – może krótkie spodenki i top – i patrzysz w lustro z satysfakcją. Nie ma już niepewności, nie ma niezadowolenia – tylko duma.

Śniadanie jest lekkie, ale sycące. Wiesz, jak dbać o swoje ciało, więc wybierasz coś zdrowego, co daje Ci energię, ale nie obciąża. Może smoothie z owocami i białkiem? Może jogurt z migdałami? Wszystko smakuje lepiej, bo jesz to z miłości do siebie, a nie z poczucia winy czy przymusu.

Wychodzisz na spacer lub lekki trening – nie z obowiązku, ale dlatego, że masz ochotę. Twoje ciało jest silne, ale delikatne, każdy ruch sprawia Ci przyjemność. Ludzie zwracają na Ciebie uwagę – nie tylko dlatego, że wyglądasz świetnie, ale też dlatego, że promieniejesz pewnością siebie.

Potem spotykasz się z kimś – może z chłopakiem, może z przyjaciółmi. Wybierasz ubrania, które podkreślają Twoją sylwetkę, i czujesz się jak milion dolarów. Bez żadnych kompleksów, bez ukrywania się. Wszystko na Tobie leży idealnie, każda sukienka, każdy strój, w którym zawsze chciałaś wyglądać perfekcyjnie.

Dzień mija spokojnie, bez stresu. Nie myślisz obsesyjnie o jedzeniu, bo masz nad nim pełną kontrolę. Nie ma już napadów objadania się, nie ma wyrzutów sumienia. Po prostu cieszysz się chwilą.

Wieczorem patrzysz w lustro przed snem i myślisz: „Zrobiłam to. Jestem piękna, ważę 49 kg, wyglądam tak, jak zawsze chciałam. To moje ciało, moje życie – i uwielbiam je.”

Tylko picie wody pozwoli ci dojść do perfekcji.

Nie zależnie od tego jaki masz problem - jego. rozwiazanie napewno nie jest w lodówce!

Jedzenie-to tylko chwila.

Wyrzuty sumienia-trwają cały dzień.

Grubasem-zostajesz na całe życie.