güçlüyüm naraları attığın sokaktan tırnakların avucunda, sendeleyerek geçiyorsun. oturup soluklanmayı dilediğin kaldırımda kan izin duruyor hâlâ. acı dolu kadınların ahını yankıladığı dört duvardan ev olmaz. ilk bunu öğretmiştim sana ve ilk bunu unuttun. ayaklarının her seferinde bu yolu tutması kendine küfür, yaranı durdurmak için yaraya sığınmanı ifade edebilecek lisanım yok. tesellini buraya gömdüğün çocuktan mı bekliyorsun yılmadan, inatla? güldürme ne olur.

bana doğrulttuğun namluyu sana çevireceğim. boğazıma düğümlenen her cümleyi nefretimle bağıracağım yüzüne. aksi takdirde bir mezar taşında hesaplaşacağız, zaten artık eşitlenmiş sayılırız.

eskisi kadar güçlü değilim, gözüm kara değil yaşanacak felaketlere. rüyalardan hatırlıyorum birkaç hesaplaşmayı. ne canlı kanlı karşımdasın ne bir mezar taşındayım. düşlerde mi bağıracağım o cümleleri? şu uykuların sanrısı mı hafifletecek sanki öfkemi.

sırtının her bir milimini ezberletirken sen, ellerim bir şekilde kalbine uzansın istedim. kirli ellerin, yakanı bırakmayan geçmişin ve boğazını saran hataların umrumda olsaydı eğer kanayan hiçbir yarana korkusuzca uzatmazdım dudaklarımı. kendimden eksiltip, seni tamamlamayı dilemezdim inan. sana, seni kendime karşı savunacak kadar inanmışken göğsün bir kez olsun bana dönük olsaydı, atılan bir adım yüzlerce geri dönüş getirmeseydi bana düşen hiçbir yaraya sesim çıkmazdı. savaşın böylesi adaletsiz oldu, yerdeyim. ama seni ayağa kaldırdım.

öylesine bir günde unutulmak istemiyorum. gördüğüm tüm çocuklara gülümsüyor, kaçıp gideceğini bile bile kedilere yaklaşıyorum. küçük bir kızın karşısına geçip sevginin güzelliğine kanmaması gerektiğini söylemek istiyorum gözlerim dolu dolu. kaldırımda oturup hiç tanımadığım birine her şeyi anlatmak, o gün herkesten gitmek istiyorum. gülümsediğim çocuğun, saçını öptüğüm küçük bir kızın, karşısında savunmasızca kanadığım herhangi birinin hafızasında yer edinmek istiyorum. sende bırakamadığım küçük bir izin inadına, dünyama kök salmak istiyorum.

açtığım her eski defterde sayfalar dolu yırtık verdim. isimlerin üstünü çizdim, acıyla haykırılmış tüm cümleleri sildim. ben kendi derdimi kendimden gizledim, dünün yarasına ben tahammül edemedim. şimdi bu masaya tüm kartları koymamı bekleme benden, bu oyunu böyle oynayamam.

"aynı banktayım. başlangıç mı bitiş mi belli olmayan bir çizginin üzerindeyim. dizlerim titriyor. şimdi bir kedi gibi kıvrılsam bu bankın üzerine, biraz da ağlasam, ayıp mı olur. sesin soluğun çıkmıyor, kesin dumanın tütüyordur."

dizlerim göğsümde kıvrandığım o gecenin üstünden çok sabahlar geçti, ben gözlerimi yeni açabildim. evimin tüm acılara gebe odasına güneş yeni doğdu. üzerinden geçmişin tozlarını at, ayakların yere sağlam bassın. ne zihninde uğultu ne kaburganda acı kaldı geriye. o sancılı geceye gün şimdi aydı, günaydın.

yüzünüze karşı gülümsemeler takınır, kendimle baş başa kaldığım bir gecenin sabahı odamdan soğuk bedenimi çıkartırım. beni gözünüzde büyütmeyin. öyle güçlü değilim.

saçlarım hep özensizce toplanmış, tırnaklarım hep şekilsiz, adımlarım şuursuz. yürüyüp geçtiğim yol çocukluğumu kanatmış, her bir kaldırımında saatlerce ağlamışım. ellerime kimsenin eli uzanmamış tersiyle gözlerimi kurutmuşum. tüm gücümle ayağa kalkmışım. dimdik durmayı annemden değil, küçücük benliğimden öğrenmişim. kime çektin sen derlerse parmaklarım hep geçmişe yönelmiş. yedi yaşında korkularını, telaşlarını benimseyip bunlarla var olduğunu kabullenen kız hâlâ geçmişin küllerinden doğuruyor tüm gücünü. yaralarımı hep sevdim. sizin aksinize ellerimle sardım onları. çok geceler kıvrandım uyumamak için. gözüm kapalı bile gördüm tüm darbelerinizi. kötü bir rüyadan uyandım, gözümü açınca geçmedi. yaslanmam gereken dağ sırtıma yük oldu, yemin ederim çok ağır. bedenimi kollarınıza sığdıramadım. saçlarım parmaklarınızla taçlanmadı, ayaklarım kendi evime giderken bile tereddütteydi. ben bu enkazda çocukluğumu kanattım. saat üç olmuş, gece yarısı geçmiş. ben yine açık yaramdan bıçaklanmışım.

elleri titrek, güçsüz bir şairim. bu kalem yalnız senin adına kafiyeler ararken kusursuzu buldu.

siyasi şarkı gibi dudaklarımda adın. gençlik günlerimin en güzel yasağısın.

yanıma kıvrılmadığın her an hüzün sarar belimi