Sinemaskop

Sevip de söyleyemediğim şarkılar var Bir dizesini asla hatırlayamadığım şiirler Keşke, keşke o ben olsaydım dediğim hikaye kadınları Düşlerim var... Uyandığımda yalnızca başını hatırladığım, Ve asla sonuna kadar görmeyi beceremediğim

Bir adam var düşümde Tam dokunacakken uyandırıldığım Bir adam... Sonumuzun ne olacağını hiç öğrenemediğim

Sen olduktan sonra bir daha asla yolumu kaybetmem. Sen benim ışığımsın, deniz fenerimsin.

Bu yazıyı yazmamda bitirmiş olduğum final sezonunun etkisi büyüktür. Dizinin finali (5.sezon) ve son birkaç bölümü öyle güzel gidiyor ki bitmesini hiç istemiyordum. Klonlarımdan ayrılmaya hazır değilim...

Benim gibi bilim kurgu türündeki dizileri seviyor ve klonlara merakınız varsa, Orphan Black’e bir göz atın derim. Konusu zaten başlı başına alıp götürüyor (ana konu klonlar) ama her şeyden öte, Tatiana Maslany’nin oyunculuğu harika. Filmde birbirinden farklı 5(beş) ana karakteri (Sarah, Alison, Cosima, Helena, Rachel) canlandırıyor. Bunun yanı sıra dizide ara sıra gördüğümüz tahminen 10(on) klonu daha canlandırıyor. Ve tüm bunları izlerken onları canlandıran kişinin tek bir oyuncu olduğuna inanmak güç. Tatiana, her karakter için büründüğü kişiliklerin altından başarıyla kalkıyor. Kadın adeta tek kişilik dev kadro.

Dizi finalini geçtiğimiz aylarda yaptı. Şöyle yeni bölüm bekleme derdi olmadan peş peşe bölümleri devirebileceğim; aksiyonu, gerilimi bol, oyunculuları iyi bir dizi arıyorum diyen herkese tavsiyemdir.

İyi seyirler sestralar...