Ölü Kasımlar.

Bana kalırsa dünyanın en kutsal görevi, en güzel duygusu. Peki bu annelik sadece çocuk doğurduğun zaman mı yapılabiliyor? Bence hayır.

Hatta bence bir başka çocuğa kendi doğurduğun gibi bakmak anneliğin başka bir boyutu. Daha güzel bir yönü.

Bu yüzden beni büyütüp buralara kadar getiren babaannemin anneler gününü kutlamak istedim.

Beni kendi evlatlarından ayırmadan el üstünde tutan, üzerime titreyen, ne istersem yapmaya çalışan, bana bir şey olacak diye telaşlanıp kırk kere dikkatli ol diye uyaran en önemlisi her daim bana inanan bu kalbi temiz, yüzü güzel kadının bugün anneler günüydü. Eğer imkanım olsaydı ona doya doya sarılır öpücüklere boğardım. Ama mezar taşına sarılmakla yetiniyorum artık. Buz gibi taş onun sıcacık kollarını vermiyor bana.

Bu yüzden, gidin sizi büyüten insanlara kocaman sarılın. Sadece bugün için bahsetmiyorum. Son gününüzmüş gibi sıkıca sarılın hergün. Sonradan keşke dememek için söyleyemediklerinizi söyleyin onlara. Bugün aranızda duvar varsa kaldırın o duvarları. Küsseniz barışın. Kırdıysanız özür dileyin. Affedin.

Emin olun pişman olmayacaksınız.

Umarım bu insanların değerini sadece özel günlerde hatırlamazsınız.

- Siyah olsun o zaman her şeyin üstünü örtsün.