silentnotes

annemler bir haftalığına bolu’ya gitmişti. aslında ablamla benim gitme gibi bir planımız yoktu ama hafta ortasında ani bir kararla yola çıkmaya karar verdik. İyi ki de gitmişiiz. bolu’nun yemyeşil doğası, temiz havası ve huzurlu atmosferi birkaç günlüğüne de olsa günlük hayatın temposundan uzaklaşmamı sağladı. sabahları doğanın içinde uyanmak, uzun yürüyüşler yapmak ve manzaranın tadını çıkarmak çok iyi geldi. bu kısa kaçamağın en güzel yanı ailemle vakit geçirmekti. bol sohbetli, bol kahkahalı ve dinlendirici birkaç gün geçirdik. kısa ama çok iyi gelen bir mola ile döndüm. İçimde huzurlu bir iz bıraktı🌱🤍

güzelliğiyle hiçbir şehir yarışamaz 🌊🪸🐚🐬

bugün tam yaz günü gibiydi. balkonda sakin bir kahvaltı, mis gibi kek kokusu, termos çaylar ve balyanoz koyu. çok sıcaktı ama manzara her şeye değdi. bir de yeni kitabıma başladım, deniz kenarında birkaç sayfa okumak günün en güzel kısmıydı 📖🌊

sevdiklerinin yanında birkaç saat geçirmek bile insanın bütün yorgunluğunu alabiliyor. yakınlarımı görüp döndüğüm zaman içimde tarif edemediğim bir huzur oluyor. enerjim yerine geliyor, içim hafifliyor. ananemin sesi, teyzemle edilen sohbetler, dayılarımın şakaları, kuzenlerimle geçirilen o samimi anlar… hepsi insana kendini ait hissettiriyor. sanki zaman biraz yavaşlıyor.

günlerin hızlı geçişi

bugün “kendin pişir kendin ye” tarzı bir yere geldik. hava o kadar güzel ki insanın kapalı yerde oturası gelmiyor. zaten hafta içi yeterince evdeyim, bugün biraz açık havanın tadını çıkarmak istedik. aynı huzur, aynı keyif. bazen sadece dışarı çıkıp ateşin başında bir şeyler pişirmek bile insanın ruhuna iyi geliyor. ˚˖𓍢ִִ໋🌼🧺˚˖𓍢ִ

sabah bir kabusla uyandım. gördüğüm şey o kadar gerçekti ki gözümü açtığımda da ağlıyordum. uzun zamandır bir şey bu kadar içime dokunmamıştı. namazımı kıldıktan sonra biraz daha uyudum, çünkü çok yorgundum. kendime güzel bir kahvaltı hazırladım modumu yavaş yavaş toplamak için. bir şeyler yerken dizi izlemeyi seviyorum. gilmore girls, modern family, the office.. ne iyi gelirse. küçük küçük şeylerle kendime iyi gelmeye çalıştığım bir gün. bazen toparlanmak, sadece kendine nazik olmaktan geçiyor.

ve kediler 🐈 gördüğüm her kediye dönüp bir bakıyorum, sevmeden geçemiyorum. bir köşede gördüğüm minik bir can bile günümü güzelleştirmeye yetiyor.

burada yazmayı özlemişim.belki daha sık yazmak biraz daha paylaşmak bana iyi gelecek. bazen insanın kendine dönmesi için böyle küçük başlangıçlara ihtiyacı oluyor. küçük şeyleri paylaşmak, biraz durup düşünmek…

sadece yol, biz ve an.

“ bir gerçek içindeyim, düşten güzel”

yeni keşifler, pırıl pırıl hisler, hatırda kalıcak günler🌱🌄📸

unbelievable,şoktayım 🫠🥹🤍🦢

günler