sessiz ol.

Şule Gürbüz - Öyle miymiş?

I can't, I can't get the fuck out my head

Montaigne - Denemeler: Ölüm

Fazla detaya girmeden, herhangi bir konu hakkında genel bilgi vereceğim "özet geç" serisiyle başladım, daha detaylı yazılar da gelecek zamanla. BURDAN ALALIM SİZİ

Neyse, İncil’in dili demiştim en başta... Ne yazık ki İncil’in-ki ilk İncil’den bahsediyorum, orjinalinden esinlenilerek yazılan dört versiyonundan değil- ne zaman ve hangi dilde yazıldığı net olarak bilinmiyor, lakin pek çok araştırmacı dilinin Aramice olduğunu iddia ediyor.  Ama Kur’an’da, her peygamberin kendi kavminin diliyle gönderildiğinden bahsediliyor(İbrahim 14/4); bu durumda da Aramice değil, İbranice oluyor İncil’in dili. Çünkü İsa, Yahudi ırkındandı? Haaa.. İsa’yı Museviler neden tanımıyor da madem adam Yahudi, Hristiyanlar niye İsa peki hııı? Onlar sonra... Karışık işler.

sadece hatırlayamayacak kadar değiştim ve bu muazzam duyguyu her gün biraz daha hissediyorum.

Yunan filozoflarının tanrıları inceden inceye bir sıraya korken ilintilerini görev ve yetkilerini büyük bir özenle ayırtederken ciddi olduklarına bir türlü inanamıyorum. Bana öyle geliyor ki Platon Pluton'un bahçesini (cehennemini) gövdelerimizin çürüyüp toprak olduktan sonra göreceğimiz işkence veya rahatlıkları sayıp dökerken ve bunları hayattaki duygularımıza benzetirken '' Secreti celant calles et myrtea circum Sylva tegit curae non ipsa in morte relinquunt (Virgilius) Gizli yerler defne ormanları onları saklar Ve dertleri ölümde bile peşlerini bırakmaz.'' ve Muhammet Müslümanlara halılar döşeli altınlar zümrütlerle süslü en güzel kadınlarla şaraplarla acayip yemeklerle dolu bir cennet vadederken içlerinden gülüyorlardı ikisi de ve ağzımıza bir parça bal sürüp bizi dünyadaki isteklerimize uygun hayal ve umutlara düşürmek için mahsus bizim insani ve maddi tarafımıza sesleniyorlardı. Nitekim birçoklarımız bu gaflete düşerek mahşer gününden sonra tıpkı dünyadaki çeşitten zevkler ve rahatlıklarla dolu bir dünya hayatı süreceğimizi sanıp dururuz. İnanabilir miyiz ki Platon bu kadar yüksek düşüncelere ulaşmış «tanrısal» lakabını alacak kadar tanrılara yaklaşmış olan bir adam insan gibi zavallı bir varlıkta aklın ulaşamadığı o esrarlı tanrı gücüne benzer bir taraf görsün bu zayıf varlığımızın cılız duygularımızın sonsuz bir hazza dayanacak kadar sağlam ve dayanıklı olduğunu sansın? Eğer Platon bu kanıda ise biz de ona insan aklı adına şunu söyleriz: Bize öteki dünyada vereceğin zevkler burada duyduğumuz zevklerse bunların sonsuzluğa benzer hiçbir yanları yok. Duyularımızın beşi de ağızlarına kadar hazla dolacak olsa ruhumuzun arzulayacağı umacağı bütün zevklere erse bu da hiçtir. Bir şey ki benimdir bendedir onda tanrısal bir taraf yoktur. Dünyadaki durumumuza hayatımıza bağlı şeylerin ötede bulunmaması gerekir. Ölümlü varlıklara özgü bütün zevkler ölümlüdür. Öteki dünyada akrabalarımızı çocuklarımızı dostlarımızı bulmak bizi sevindiriyorsa hala böyle bir mutluluğa bağlı kalıyorsak dünyadaki ölümlü hayatımız orada da devam ediyor demektir. Biz o yüksek ve tanrısal değerleri ne biçimde hayal edersek edelim layık oldukları biçimde hayal edemeyiz: Onları gereğince düşünebilmek için düşünülmez anlatılmaz anlaşılmaz ve bizim bayağı hayatımızın nimetlerine hiç benzemez kabul etmek gerekir. Aziz Paulus der ki: «Allahın kullarına hazırladığı mutluluğu ne insan gözü görebilir ne de insan yüreği duyabilir.» Eğer bu mutluluğu duyabilmemiz için (Platon senin söylediğin gibi) bizi arıtmalardan geçirip yeni bir biçime sokacaklarsa bu değişiklik o kadar büyük o kadar kökten olacaktır ki artık ortada bizden eser kalmayacaktır.

buraya pek uğramıyorum da, şurayı güncelliyorum ara sıra: https://play.spotify.com/user/aorgun/playlist/4O9uo7VoGe6HwMcBmWaxOC

Cemal Süreya