sensin tek sığındığım

ve eğer ölüm sana gelseydi senin için hayatımı verirdim.

gözlerin o kadar güzel ki, nereye değse yeşillenir, güzelleşir, umutlaşır, bambaşka yer olur. saçların çok başka meselâ, dokunmak çok isterim ama incinir ben dokunursam saçların.

bir kere yüzüme dönüp baksa, geçerdi.

bugün eve, her zaman gittiğim yoldan gitmedim. sonra evin yolunu bulamadım, kayboldum yokuşlu sokaklarda. hani içini çaresizlik kaplar ya gözlerim dolu dolu geçtim tüm sokakları. sende kalbinin yollarını ya bana bir gün değiştirirsen, ya ben bir gün evimin yolunu bulamazsam.. o zaman çaresizlikten, sadece oturur ağlar mıyım?

seni istiyorum sadece

sana yangın var içimde

yüzün cennetin diğer yanı.

artık içime sinmiyor

anlatamıyorum

pencere kenarında otururken, seninde yanımda olup saçlarımı okşamanı ve hiç gitmeyeceğini söylemeni isterdim.

çokça öpüyorum gözlerini ve beni arada hatırlamayı unutma lütfen.

senmişsin gibi başkalarına sarılıyorum, kirleniyorum. dokunamadığım seni aldattığım için.

duygularım böyle içimden taşacak, sel olup. hiçbir şey söyleyemiyorum.

kalbim soğuk zaten yokluğun üşütmez

sen gittin ve tüm organlarım intihar dilekçesini tutuşturdu kalbime.

sebebini bilmediğim acının peşine düşmemem gerektiğini annem bin defa söyledi. ama acım sendin, sebebi belliydi. kalbimin orta yerinde koca bir boşluk oluştu ve ben bunu kapatamıyorum. zamanla unutursun palavralarını sürekli anlatıyorlar bana. ben kalbimin koca boşluğunu senden başkasıyla nasıl doldurayım?