Yoksa kim dayanır zamanın kırbacına !

Karl Marx (via yalnizlik-senfonisi)

Shark Tale.

Hacettepe-Sıhhıye Kampüsü

Orhan Veli Kanık

Eugene

Ulrike Meinhof, (via sestenhizli)

Alexandra kern  -  http://portfolios.collegeforcreativestudies.edu/kernalexandra  -  https://www.behance.net/kernalexandra  -  https://society6.com/zandraart  -  http://zandraart.tumblr.com  -  https://www.facebook.com/pages/ZandraArt/603985163053480  -  http://www.redbubble.com/people/zandraart/shop  -  https://twitter.com/zandraartt  -  https://www.instagram.com/zandraart  -  http://zandraart.deviantart.com  -  https://www.facebook.com/pages/ZandraArt/603985163053480

Marina abramoviç ve Ulay, sevgiliymiş. İkisi de sanatçı. 70’lerde, birlikte yaşadıkları minibüsle dolaşıp birlikte sanatlarını icra ederlermiş. Sonra, birgün, artık bu aşkın sonunun geldiğine inanmışler, şöyle bir karar almışlar. Çin seddinin üzerine çıkacaklar, biri bir uçtan, diğeri bir uçtan yürümeye başlayacaklar, günler sonra buluştukları noktada birbirlerine sımsıkı sarılacaklar ve… Ayrılacaklar. Yapmışlar da! Yıllar sonra, bugünlerde, Marina, MOMA adlı sanat kurumunda bir performans, bir gözteri yapmak üzere davet almış, bir masada karşılıklı oturduğu kişlerle, gözlerini birbirinden ayırmadan bakışacaklar, bir dakika boyunca sessizce aralarındaki yabancılık engelini atarak birbirlerinin yüzlerini seyredeceklermiş. Yapmış da. Ama bu haberi duyan, artık yaşlı ama hala karizmatik Ulay, habersizce salona girmiş, sıranın kendisine gelmesini beklemiş ve Marina’nın karşısına oturuvermiş. Buraya kadar “sanatçı çılgınlığı” diyeceğimiz şey. ama esas hikaye bundan sonra başlıyor. bir seyredin de “yüz” ne manaya geliyor, üstüne düşünelim… Ezel Akay’dan

Onların bugün büyük görünen güçleri ve imkanları bizlere vız gelir. Onlar bir avuç, biz ise milyonlarız. Kaybedeceğimiz hiçbir şey yoktur ama kazanacağımız koca bir dünya vardır.

Antonio Arissa