〽

Şimdi mi?

... Salla gitsin :))

Gün batarken bilse alıp götürdüklerini, Geceye gizlediklerini bir bilse karanlığın sildiklerini batar mıydı yinede?

Asırlık çınarlar kim bilir kaç milyon yaprak döktü, kaç kere emekçi amca gelip süpürdü sayamadım…

Gün bitti hafta geçti, aylar sıralandı. Çocuk bağrışmaları, kahkahaları araba kornalarına karıştı ve ben hep aynı noktadaydım…

Doğum kutlamaları, ölüm selalarını anda yaşadım kahkahayı da göz yaşını da aynı yerden seyrettim...

 Günlük koşuşturmalar, mecburiyetler ...

İnsanlarin yüzlerindeki telaş, kafalarındaki hesaplar...

Gece, gündüz...

 Güneş, yağmur, rüzgar...

Bahar, yaz ve kış ... döngüler sürüp giderken ben hep aynı noktadaydım.

Camın arkasında hayatı seyrediyorum... Ve hiç bitmeyecek gibi....

.

.

.

Eşiğinde duruyoruz hayatın..

Bir adım atsak uzak, beri dursak eksik kalıyoruz...

.

.

Bilal...

Hırçın, mağrur sevgi dolu bir küçük adam..

Önceleri seni yok sayıyor istemiyor net tavırlarıyla kararlı gözüküyor; ama gelin görün ki hepsi yakın olma isteğinden...

Vedalaşma vakti yaklaşınca özgür ruhlu küçük adamın ağzından dökülenler aslında mesafelerin ne kadar önemsiz olduğunu söylesekte öyle olmadığını hatırlatıyor insana;

-- Gitme seni seviyorum. Sen gidersen, seni görmezsem unuturum ki...

Dünya içi dolu koca bir boşluk...

Varlığımız sevilmeye endeksli değil...