~Fildişi Kule~

“Bak, daha kazanmadın bile, ama kaybetmekten ödün patlıyor.”

"Niçin rüzgarlı sonbahar akşamlarında, sessizce yan yana yürüyerek ruhlarımızın konuştuğunu dinleyemiyoruz?"

“Bak, daha kazanmadın bile, ama kaybetmekten ödün patlıyor.”

soğuk bir istasyon gecesi,

gidince geçecekmiş gibi geldi.

dönünce de geçecekmiş gibi gelir hep.

gidince de geçmedi.

dönünce de.

sonra ortada kaldım.

geçmeyen şeyin ta kendisi; ortada kalmışlık.

ben görseydim beni on-iki yaşında falan;

büyüme derdim delikanlı.

gün gelecek kendinden nefret edeceksin.

ve o nefret ölene dek sürecek.

ve delikanlı sevme derdim;

senin kadar kimse sevmeyecek.

sonra körebe oynardım

on-iki yaşındaki benle, körebe.

zifiride.

bir ara konuşmaktan vazgeçersin,

bir karanlık çağ gelir senin yakın tarihinde,

susarsın.

kendine soykırım,

kendine iç savaş,

kendine ambargo,

kendine işgal,

kendini kana bularsın.

ama dışarıya susarsın

bakarsın ahaliye sikik bir tebessümle

sonra bir sigara yakarsın.

bir de bahse girersin, böbreğine.

yaşasın tam çalışan böbrekler!

yaşasın organ bütünlüğü!

tutunduğun bir dal vardır.

babadır o.

herkes bir dala tutunur.

babadır.

o dal kırılmasın diye dua edersin.

düşmekten değil, yalnız çakılmaktan korkarsın.

baba.

dal kırılır.

düşersin.

sonra dileklerinin tutmadığını anladığın o gün gelir.

işler böyle yürümüyormuş delikanlı;

dilek önce gerçekleşse, sonra bir yıldız kayar mı?

yazmaktan bile bıkarsın.

bu kadar kelime niye,

neyin çabası?

bir virgül daha...

bir cümle daha...

ne değişir?

gözde görmediklerini sözde mi görecekler?

sonra aynaya bakarsın;

Abdullah Bin Mübarek,

Bir yıl hacca gidip Hacdan fariğ oldu. Uykusu geldi. Rüyasında gökten iki melek indiğini gördü. Birbirleriyle; Bu yıl hacda üçyüz bin kişi vardı. Fakat hiçbirinin haccı kabul olmadı, diye konuşuyorlardı. Abdullah uyku halinde; “Bu kadar uzak yerlerden gelen bunca kimselerin emekleri zayi mi oldu?” Dediler; “Şam içinde bir eskici vardı ona Ali bin El-Muvaffak derler, bu yıl hacca gelecekti gelemedi. Fakat mücerret niyetiyle haccı kabul olundu. Ve cümle hacıları da ona bağışladılar.“ Abdullah anlatıyor. Uyandıktan sonra; “Bu zatı gidip göreyim” dedim. Şama gelip aradım, buldum. “Adın nedir?” dedim. “Ali bin El-Muvaffak'tır” dedi. İşini sordum. “Eskiciyim” dedi. Rüyamı söyleyince, Ali bin el Muvaffak nara vurdu. Düştü. Bayıldı. Aklı başından gitti. Kendine geldiği zaman: “Bu ne haldir?” diye sordum. Dedi ki; “Ya şeyh, üç yıldır hacca niyet ederim. Paramın kifayetsizliğinden gidemedim. Bu sene 500 akçeye iblağ ettim. Hareket edeceğim sırada komşudan bir et kokusunu duyan ve hamile olan refikam çocuğu düşürmesin diye, bana biraz olsun istemem için ısrar etti. Gittim. Eti pişiren evden biraz taleb ettim. Vermediler. Esbabını izah eden zat, üç gündür çocuklarının aç olduğundan bahsile, ölmüş bir eşek etinden kestiği ve alıp getirdiği, çömlekte kaynayan etin bu olduğunu anlattı.”

“Zaruret halinde biz yiyeceğiz, fakat size haramdır nasıl vereyim ki” dedi ve ağladı.. Çıkardım 500 akçeyi sadaka verdim. Bu yıl benim haccım bu olsun dedim.

| İmam Gazali

...🍂

Sonra dedim ki..

Bütün neyseleri kenara atarak;

"Züleyha'nın hâlinden Yusuf haberdar değilse bile,Yusuf'un sahibi haberdardır."

Hâlleri bilene teslimiyetimiz..

kuru yük dolu.

gemi kazaları..

açık deniz kuralları,

kabotaj,

kapitülasyon,

kamboçya!

bir gün başka bir yerde uyandığımda,

her şeyin bittiğini,

ya da her şeyin yeniden başladığını görmek isterim.

gün batımında sadece beyaz leblebi kemirmek,

ve sessiz kaldığımda haklılığımı yitirmemek.

siz de biliyorsunuz işte, yaptırmayın;

açıklamalar konudaki anlamı düşürür.

vicdan!

vic-dan!

dan!

dan!

dan!

kurşun atıyor...

kapısında kaldım geçmişimin,

anahtarım yok,

çilingir sarhoş,

o değil hırsızlar kapıyı da çalmış!

kapısı olmayan eşikten içeriye girememek...

umut dağından, en tepeden düştüm ben.

kemiklerim kırıldı.

canım acıyor diyememek...

konuştuk bunu; anlam düşer, söyleyemem.

dışarıdan bakılınca cilt kırışıklığı,

yakından devasa bir kafa karışıklığıyım.

aynı gün hem felsefeden hem de matematikten kaldım.

ben kimim?

kaç yaşındayım?

1789...

fransız ihtilali kadar yaşlıyım.

tarihim suikast dolu.

kendime pusular kurdum.

pusularımdan sağ kurtuldum.

anlayın işte; ben hiç kazanan olmadım.

beni tanı!

ya beni tanı, ya da bana hak tanı!

ben kimim?

yaşım kaç?

bunu bir daha sormayacağım.

ve kamboçya nerede?

bir gün başka bir yerde uyandığımda,

her şeyin bittiğini,

ya da her şeyin yeniden başladığını görmek isterim.

gün batımında sadece beyaz leblebi kemirmek,

ve sessiz kaldığımda haklılığımı yitirmemek.

siz de biliyorsunuz işte, yaptırmayın;

açıklamalar konudaki anlamı düşürür.

ben neden kara kuru bir yüktüm sizin için?

aynı gün hem felsefeden hem de matematikten kalmak,