Partizan!

sitem et

kırıl bana

beni geç vakit

tek başıma suya yolla

bağçede yüzünü öteye çevir

güle hayret ediyormuş gibi yap

gülümseyerek konuş da başkalarıyla

somurt, avluda sadece ikimiz kalınca

kızıp en evecen adımlarınla üst kata çık

en sevdiğim çiçeğin saksısı kaysın elinden

derinleşsin ben içerledikçe ruhumdaki sakarlık

yamru bastım iş değildi hâke çakılmak bayırdan

dağ sıradağdı hangi haşin belden yol veresi

gece hep süzüldü yukardan lâkayt kehkeşân

altımda hep beni yutmaya çağladı nehir

yetişir hecelemen sök beni bir kere

en zoruma gideni yap hengâme getir

çel beni tökezlet tuttur çitlere

ahla istida edecek ahvâl değil

kim bana kıymazsan bilebilir

dünya dedikleri samut küp

acılar tınladıkça bende

Ki ışķ âsan nemûd evvel veli uftâd müşkilhâ”

“Bebûy-i nâfeî kâhir sabâ zan turre bugşâyed

Zi tâb-i ca’d-i muşkîneş çi hûn uftâd der dilhâ”

“Merâ der menzil-i cânân çi emn-i eyş çun her dem

Ceres feryâd mîdâred ki berbendîd mahmilhâ”

“Bemey seccâde rengin kun geret pîr-i mugân gûyed

Ki sâlik bihaber nebved zi râh u resm-i menzilhâ”

“Şeb-i târik u bîm-i movc u girdâbî çonîn hâyil

Kocâ dânend hâl-i mâ sebukbârân-i sâhilhâ”

“Heme kârem zi hodkâmî bebednâmî keşîd âhir

Nihân key mâned an râzî kezû sâzend mahfilhâ”

“Huzûrî ger hemîhâhî ezû gâyib meşov Hâfiz