Czysta hipokryzja

Krzyczę, że czuję, że żyję, mimo iż już prawie jestem martwy

Nie jesteś krzesłem, by dawać wszystkim oparcie.

Są wspomnienia, które wracają nagle i psują cały dzień bez żadnego ostrzeżenia.

Byłam gotowa przejść z tobą przez najtrudniejsze dni. Szkoda tylko, że poległeś na tych zwyczajnych. Najwyraźniej codzienność okazała się groźniejsza niż wszystkie burze razem wzięte.

Są rozczarowania, po których przestajesz być smutny. Zaczynasz być ostrożny.

Najgorsze nie jest cierpienie. Najgorsze jest to, kiedy już nic się nie czujesz.

Nie mam żalu. Jest mi tylko przykro, że historia, w którą wierzyłam, musiała się tak zakończyć.

Nie żałuj, że ufałeś. Żałuj tylko tych, którzy nie potrafili tego uszanować.

Niektórzy mają talent do udawania dobrych ludzi wyłącznie publicznie. Prywatnie już nie wygląda to tak estetycznie.

Najbardziej boli moment, kiedy odkrywasz, że czyjaś troska była tylko dobrze odegraną rolą.

Człowiek naprawdę wiele zniesie. Problem zaczyna się wtedy, kiedy już nic go nie rusza.