Świat Savin

Powyżej pokazane są największe anomalie fauny Krateru, klikając na nie ukażą się liche informacje, a poniżej znajdziecie lepsze charakterystyki gatunków;

➳ Albinosy są dość rzadkie i w gospodarstwie domowym uważane za przeklęte, chociaż nie w każdym domu. Zawsze są większe, silniejsze i potrafią więcej. Biała koza da więcej mleka, biały wilk przyniesie więcej mięsa, biała mysz odgryzie cały palec na raz. Tym co odróżnia je od zwykłych białych osobników są równie białe oczy. Nie czerwone, nie niebieskie, po prostu białe. Dodatkowo podczas pełni księżyca osobniki te wydzielają słabą poświatę, którą zobaczyć są w stanie jedynie osoby obdarzone ogromnym talentem do magii.

➳ Smoki spotkamy dosłownie wszędzie; w klatkach na targu, w cyrkach, urzędach. Fakt faktem są dość drogie, ale ogólnodostępne. Nie zioną ogniem, nie przelecą niewiadomojakiej odległości i nie lubią małych dzieci. Największy osobnik wyrósł na całe 46cm wzrostu i przeleciał bez zatrzymywania się cztery kilometry. Dobrze wytresowane zachowują się podobnie do psów, chociaż są o wiele bardziej agresywne i łase na mięso. Im nie wciśniesz chrupków, je karmi się małymi kurczątkami albo kawałami surowego mięcha. Kolor ciała oscyluje wokół ciemnych odcieni zieleni, brązu, czerwieni oraz czerni; niezwykle rzadkie są jasne osobniki jak i niebieskie lub fioletowe. 

➳ Miniaturki mogą być każdym zwierzęciem skompresowanym do około 19 centymetrów maksymalnie. Żółw? Sowa? Kucyk? Ależ oczywiście, to wszystko gdzieś tam podobno jest. Zwinne, szybkie, unikają ludzi jak ognia, bo wszystko co jest większe potencjalnie chce je zjeść. Na ich nieszczęście po lasach chodzą specjalnie wyszkoleni ludzie, którzy regularnie zaopatrują sklepy zoologiczne w malutkie, urocze stworzonka. Niektóre z nich są toksyczne i nawet otarcie się o ich skórę może być niebezpieczne, ale nie są znane przypadki, w których człowiek zginął od bezpośredniego kontaktu z takim zwierzęciem. No, chyba, że został stratowany przez stado słoniorożców.

➳ Jednorożce to magiczne, bajkowe stworzenia, które według wierzeń pokazują się osobom z czystym sercem i spełniają ich jedno życzenie... a guzik prawda, te płochliwe zwierzęta nie mają w sobie ani odrobiny magii, ich rogi są równie użyteczne co dodatkowa śledziona. Służą jedynie do walk między samcami lub chronienia małych i odganiania mięsożerców. Ludziom nie pokazują się wcale, chyba, że wybitnie chcą albo nie mają gdzie uciec. Nie dadzą się dosiadać, przestraszone mogą dziabnąć rogiem, więc należy się przy nich zachowywać jak przy śpiącym niemowlaku.

➳ Pegazy spotkamy znacznie częściej niż jednorożce, ponieważ są naiwne i śmiałe. Nikt jeszcze nie odkrył ich naturalnego środowiska, ale często widziane są w górach lub przelatujące nad miastami, wzbudzając oczywiście wielką sensację. Uwielbiają być adorowane, chociaż nie za bardzo uwielbiają ludzi; łapią je i przykuwają po kilkakroć łańcuchami, używając jako zarobek, chociaż nie wszyscy. Spłoszony pegaz to jedno z najniebezpieczniejszych zwierząt znanych ludziom, ponieważ nie dość, że zaczyna wierzgać, to jeszcze bić skrzydłami, nie zważając na nic naokoło. Są bardzo silne, przez co mogą długo stawiać opór, jednakże niektóre z tych zwierząt są potulne i z chęcią dają się łapać i oglądać.

➳ Leśne gady opanowały kamuflaż do perfekcji, dosłownie wrastając w otoczenie. Pomimo tego że naprawdę dużo się ruszają, polując to na wędrowców to na inne zwierzęta, ich skóra pokryta jest substancją która wspomaga porost mchu, trawy i innych takich. Niebezpieczne, chociaż 70% osobników ludzi ma w głębokim poważaniu, woląc spokojnie dusić mysz w krzakach. Do złudzenia przypominają korzenie lub liany, ale złapanie ich nie kończy się najlepiej... Zwierzęta które pokryte są mchami to najczęściej jaszczurki i węże, chociaż można spotkać też żółwie i, w bardziej ekstremalnych przypadkach, krokodyla.

➳ Stadne owady są o tyle niebezpieczne, że nie boją się atakować ludzi. Sposób ich działania jest niezwykle prosty; najpierw widzimy jednego, kilka minut później kolejnego aż zjawi się ich cała horda i zanim rzucą się na cel latają chwilę naokoło, oszałamiając swoim pięknem. Bardzo często ich skrzydła odbijają światło lub pod jego wpływem zmieniają kolor, mieniąc się jak tęcza, co dodatkowo otumania ofiary. Odstraszyć je można ogniem, którego z racji na swoje delikatne trzepotałki unikają. Wliczają się w to ważki, motyle, czarne pasikoniki i świerszcze oraz ćmy, także nigdzie nie jesteśmy bezpieczni.

➳ Migotki to rodzaj stworzeń, które znikają. Dosłownie. Żaden naukowiec nie odkrył jak to robią, powstały więc dwie teorie; odbijają światło lub po prostu taka magia. Do tych zwierząt zaliczają się małe ryby, małe gryzonie, wodne żyjątka i niektóre owady. Żaden gatunek nie został zanotowany jako toksyczny czy agresywny, zakłada się, że to po prostu taki system obronny przed zostaniem zjedzonym. Gryzonie łaszą się na podkradanie rzeczy, dzięki czemu nie możemy czegoś znaleźć, ale to tyle.

Jak w każdym państwie, w Savin ludność dzielą rangi społeczne, dzielone ze względów na pochodzenie, zamieszkanie, wykształcenie oraz stan portfela. ‘

POSPÓLSTWO

zamieszkuje głównie wsie i niezależne osady, a z racji na dobrobyt jaki im towarzyszy, możemy podzielić ich na dwie inne podgrupy; pospólstwo biedniejsze i pospólstwo bogatsze. Czym się różnią? Stylem życia.  ➳ W grupie biedniejszych dominują zawody jak rolnik i robotnik (czy to fabryczny czy budowlany). Mało kto z tej grupy posiada wykształcenie podstawowe, nie umieją pisać i czytać, a średnia zarobku ledwie starczy na normalne życie, jeśli ktoś jest rozrzutny. Poziom higieny nie jest zbyt wysoki, więc często można spotkać zakatarzonego, chrychającego robotnika. Mimo wszystko żyje im się dobrze, oprócz chłodnych zim i okresowego braku jedzenia nie mają na co narzekać!  ➳ Pospólstwo bogatsze para się takimi cechami jak pomoc domowa (kamerdyner, pokojówka), rolnictwo, robotnictwo, fach naprawczy (ślusarz, hydraulik) i muzyka (wędrowny śpiewak, artysta przydrożnych barów). Spora część posiada wykształcenie podstawowe, jednak na wyższe nie mają co liczyć; umieją biernie czytać i pisać, co wystarcza im do dobrego zarobku. Dobrego, znaczy wystarczającego na normalne życie, czasem nawet opłacą z tego lekarza. Osoba z tej grupy już może ubiegać się o miejsce w szkole zawodowej, chociaż większość nie jest w stanie opłacić pełnej nauki i szkoli się w domu lub u o wiele tańszych wędrownych nauczycieli.

MIESZCZAŃSTWO

zalega we wszystkich miasteczkach oraz miastach, a tak jak pospólstwo z racji na dobrobyt w jakim żyją można podzielić ich na dwie podgrupy; pospolite i bogatsze. 

➳ Pospolici mieszczanie to większa część mieszczaństwa, wykonują zawody takie jak rzemieślnik, robotnik, mechanik, kucharz czy pomniejsi aktorzy i artyści, dodatkowo wszelkiego rodzaju kupcy, handlarze i służby porządkowe. Wszyscy posiadają wykształcenie podstawowe i średnie, każdy umie czytać, pisać i zna się na matematyce. Zarabiają przyzwoitą ilość pieniędzy, starcza im na wszystkie podstawowe potrzeby a nawet trochę zostaje. 

➳ Ci bogatsi mieszkają w ważniejszych częściach miast; wystrojone dzielnice lub blisko centrum. Wykształcenie podstawowe i średnie mają w jednym palcu a spora część nawet wykształcenie wyższe. Wśród bogatszych mieszczan znajdziemy (oprócz powyższych) uczonych, projektantów, kupców, cenionych artystów, aktorów i mechaników. W tej klasie znajdziemy najwięcej osób wykwalifikowanych w fachu. Zarobki są na tyle wysokie, że każdy żyje godnie i bez strachu o głód. 

ARYSTOKRACJA

osiedli w głównych częściach większych miast ważniacy, wyselekcjonowana śmietanka towarzyska. Tych dzielimy na dwie grupy ze względu na stanowisko, jakie okupują.

➳ Arystokracja pospolita to ludzie, którzy są znani, zarabiają sporo pieniędzy na byciu kim są oraz są ogólnodostępni. Składają się na nich skarbnicy, pomniejsi politycy, wielcy artyści, aktorzy, ważni kupcy i tym podobne, wysokie stanowiska. Wykształcenie wyższe obowiązkowe.

W świecie Savin ludzie albo wierzą w kilku bogów, albo nie wierzą w nic, ale obie grupy tolerują się wzajemnie bez zgrzytów. 

Siedmiu Niepokonanych

Siedem bóstw które sprawują piecze nad światem, od zawsze i na zawsze. Najwięksi, najpotężniejsi, najlepsi.  

Nemanris - inaczej zwany Świetlistym, pierwsze istnienie na ziemi, a raczej bezcielesna dusza błąkająca się po górach i równinach. Niezwykle stary i szanowany, na jego cześć cztery razy do roku wydawane jest Święto Światła, podczs którego całą noc wszystko co świeci jest zapalane, po czym gaszone na dwie godziny by dać pokaz fajerwerków. Obrazowany jako kolorowa smuga na niebie, według wierzeń zastać można go pod postacią zorzy, tęczy lub białych świetlików. On pozwolił ludziom korzystać z jego darów, a oni zaczęli ich używać jako jednych z pierwszych czarów (mowa tu o rozświetlaniu / przywoływaniu kuli światła itp.). Łagodny bóg, który chętnie słucha modłów i pomaga ludziom znaleźć nadzieję lub drogę; tęcza jest symbolem lepszego jutra, natomiast świetliki wskazują dobro. Ludzka postać: długowłosy, promieniujący jaskrawą poświatą starzec

Narcisio - lub popularniej Narcyz. Zdradliwy i zarazem najmniej czczony bóg, którego faworytami są osoby nie patrzące na innych, samolubne. Ściąga podróżników na złą drogę, podszeptuje złe wybory, mimo, że jest patronem piękności. Obrazowany jako zwiędły, piękny kwiat lub dłoń bez małego palca (co symbolizuje kłamcę, osobę niegodną zaufania) Spotkać go można w przeróżnych wcieleniach; nieraz jest fałszywym światłem z okna, gęstą mgłą lub głosem znajomej osoby w środku nocy. Winowajca deja vu, jednak jego najbardziej widowiskowym i najczęstszym popisem są świetliste żółte kulki, które do złudzenia przypominają świetliki Nemanrisa; pojawiają się gdy człowiek jest w tarapatach lub gdy zaraz w nie wpadnie, czasem również wydzielana przez nie poświata zwodzi wędrowców wprost w nieszczęścia. Od niego ludzie pozyskali umiejętność zamiany wody w kwas. Ludzka postać: dumny młodzieniec bez małego palca, z uśmiechniętą maską

Iliar - kapryśna bogini urodzaju, której czujne oko monitoruje świat nocą. Tak, ludzie wierzą, że księżyc jest jej okiem. Ukazywana jako sierp księżyca przepleciony kłosem zboża, lub sierp księżyca otoczony płatkami słonecznika. Nieczuła na modły, pazerna na wychwalanie oraz wszelkiego rodzaju podarunki czy ofiary; działa swoimi własnymi zachciankami. Od czasu do czasu zsyła Jałowy Rok, podczas którego nic, dosłownie nic nie rośnie farmerom, za to wszystko co wyrośnie naturalnie jest dwa razy większe, piękniejsze i... zupełnie nie jadalne dla ludzi. Wierzy się, że w ten sposób bogini reguluje naturalny dobrobyt świata; zwierzęta mają dzięki temu lepsze warunki do życia (chociaż z pewnego powodu więcej ich wtedy ginie), rosną większe i silniejsze.  Mimo swoich humorków podarowała ludziom możliwość manipulowania ziemią oraz jej plonami, żeby nie było im aż tak źle. Ludzka postać: bogato ubrana kobieta z koroną z księżyca i złotymi włosami zakończonymi kłosami zbóż.

Sentis - znana głównie jako Śmierć, bo po co się wysilać. Leniwa aczkolwiek brutalna gdy trzeba, zabiera życie bez mrugnięcia okiem. Odrzucona przez resztę bogów, na granicy wylecenia z Siódemki Niepokonanych. Ukazywana jako czarnobiałe oko w połowie wypełnione krwistą czerwienią.  Mało osób wie, że jest ona neutralnie dobra. Potrafi przewidzieć przyszłość i zabija tylko tych, którzy na to zasługują lub zasłużą. Jako jedna z dwójki bogów ukazuje się ludziom, a przynajmniej tak donoszą; chodzi po ulicach miast w przebraniach, wyszukując plugawców. Pomaga niewinnym uniknąć kary i kara oszustów wysługujących się innymi. Ludzka postać: chuda kobieta o zgniłoróżowych włosach czarno-białych oczach oraz z nieodłączną kosą obusieczną i w sukience z kości i czarnej tkaniny.

Zirde - czyli Zwiastunka, ta której boją się bardziej niż Śmierci. Uosobienie zła, nieczystości i chorób, które sama zsyła na ludzkość. Oznaczana wisielczą liną z plamą krwi w pętli.  Objawia się ludziom jako druga bogini, chociaż w bardzo nieprzyjemny sposób; przyjmuje bowiem postać nagiej, nędznej kobiety z kilkoma rzędami ostrych jak brzytwa zębów i chodzi po wsiach, strasząc ludzi i zsyłając im zarazy. Jest często spotykana w jeziorach, gdzie łapie nieostrożnych pływaków i dusi ich, wyrzucając na brzegi ich bebechy. Czasem w nocy gdy Zirde postanowi zesłać plagę lub inne nieszczęście da się słyszeć przeraźliwy krzyk. Zostawia po sobie plamy czarnej posoki. Dała namiastkę siebie ludziom, którzy teraz mogą rzucać uroki na innych i czynić nieszczęście. Ludzka postać: naga, nędzna kobieta z długimi, splątanymi czarnymi włosami, czarnymi oczami i kilkoma rzędami zębów.

Galaar - inaczej Zmiennik, czyli bóg o trzech aspektach. Odpowiada on osobno za zmienność losu, gwałtowne zmiany pogody oraz spokój. Ma trzy różne świątynie, połączone z jedną główną; przez to wszystko czasem zdarza mu się mieszać wszystkie aspekty na raz, co powoduje tornada lub inne kataklizmy. Ukazywany jako położona klepsydra, która w której kłębią sie chmury. Jest również bogiem nieba, ale na to nie zwraca się szczególnej uwagi. Patron filozofów, mędrców i miłości.  Ludzka postać: mężczyzna z kędzieżawą brodą przetykaną siwizną i zamkniętymi oczyma.

Quarath - zwierzęcy bóg natury, kosztowności i zimy, którego ukazują jako potężnego jelenia lub splecione poroże. Jest niezwykle drażliwy, łatwo go zdenerwować; przysyła mroźne zimy, z których najdłuższe trwały dwa lata. Na jego cześć dwa razy do roku urządza się Soplinki, raz po pierwszym Wielkim Śniegu i drugi gdy śnieg już topnieje. On pokazał ludziom jak zamrażać przedmioty oraz je rozgrzewać. Za ofiarę przyjmuje orzechy i złoto, które wrzuca się do specjalnej studni.  Jako że jest ukazywany jako jeleń, jakiekolwiek polowania na te stworzenia są surowo wzbronione; każdy jeleniowaty zabity z ręki człowieka odznacza się gniewem boga w sezonie jesienno-zimowym, co mrozi ziemię do tego stopnia, że na wiosnę jest ona niezdatna do zasiewu.  Ludzka postać: brak, przedstawia się go jako brązowego nakrapianego śniegiem jelenia z potężnym porożem i masą ozdób.