Zişan

Bir nevi darmadağınıktım. Parçalanmıştım. Kaybolmuştum. Kaybetmediğim tek şeylerdendi, çığlıklarım belki de biraz çaresiz hıçkırıklarım, haykırışlarım. Kaybolmuşken bir zamanlar sendin tek durağım. Ben yine kaybolmuşum sevgilim hem de tüm benliğimle bu sefer. Ben sana geldim sen yoksun.

Kaybolmuşum veya saklıyorlar herkesten

Senin için ölürüm dememiştim oysa kimseye ama hepsine göre ölmüşüm bile için de

O karanlık bir tarafının olmasını seçti sanki karanlıktan korktuğumu bilmiyormuş gibi

Bence bir denizdeyim gözümden akan damlalar benim yaşım değil belki de bir rüyadayım bu gözler benim değil

Gerçekten içimden geçenleri anlatacak biri bulduğum zaman içimden çıkmayacak diye korkuyorum kelimelerin

Hiç bir şey olmamış gibi sanki ama her şey içimde devam ediyor gibi

Kontrol edemediğin bir boşlukta yaşıyorsun sanki orası çok karanlık bir yerden de aydınlığı arıyorsun çıldırmak üzeresin belki de az kaldı delireceksin ama bunları bildiğin için belki de bir adım öndesin sevinmelisin gülmeli belki de eğlenmelisin umudun var ve her zaman da olacak tek yapman gereken ona sahip çıkmak onu düşünerek belki de aydınlığı bulmak o boşluktan kurtulmak belki de o boşlukta kontrol edebileceğin bir yaşam bulmak kendinde kötü noktan çok fazla belki ama senin yapacağın en ufak ta olsa iyi noktayı bulmak ona tutunmak ve belki de onunla yaşamak her şeyin kötü olduğunu değil en azından en ufak iyi noktam var demelisin onu bulduktan sonra sorun onu bulamamak olmayacak çünkü elinde hala umutların var sen belki delirdiğini düşünebilirsin ama aydınlığa belki de çok yakınsın bunu da bilmelisin

Eğer hala umutların varsa dilerim kaybetmeyeceğin şekilde onları sakla

Bir gece yine gerçekleri anlamaya çalıştım peki neden gerçeklere inanamıyorken o zaman sahtelerine sığındım.

Bazı hisler beni korkacağım bir karanlığa sürüklüyor ama bazı düşüncelerim duygularımı yok ediyor.