Sarp Palaur

Sevmiş seni yağmur, sevmiş seni tanrı Bütün yaşadıklarımız geçmişte mi kaldı?

Kulaklarım sağır, dudaklarım ağır Uzaktasın kadın, uzakta kalma Burda ben varım, uzakta kan var Ben söylerim beni susanlar anlar.

Sabah vakti konan güvercin kadar güzel, geceme gündüzüme güzellik katan güzel.

Doğum günümdendir, sevmem kasımları, benim takvimimde başka bir ay yoktur ama.

Mutluyum demeye varmaz dilim, hayat hala yarrak gibi.

Umarım duyduklarım doğru değildir. Ben Sarp Palaur, Bugün, Bugün her zamankinden daha erken uyandım.

Söz yazarken kimi düşündün derseniz bi piç var. Kalanı bekler her bebek ve bizden olmaz hiç yar.

Sessiz kaldım, düştüğüm o derin çukurun dibinde. Kayboldum, kimsenin bilmediği bir gökyüzünde.

Gök yağdı bu gece ben kuru kaldım. Ateş gibi buz. Ne bu güz, ne bu tavrın?

Bilirim, ağlamak zor Kalmamak zor Gidenleri anlamak zor Yeniden uyanıp, güne başlamak zor .

Merhem olmaktı hayalim yaralara, olmadı. Savaş oldum, mermi oldum, namluya sürüldüm.

Yalnız başına gitmek istemek cesaret isterdi. Korktum, bile bile yanlışlarıma tutundum (yeniden)

Al götür her şeyi bir rapi ver bana.

Selcesine aktı yıllar ben bi damla dolmadım.

Üzsen de üzülsem de fark etmez, iyi ki varsın.

Her şey yolunda ama hâlâ yaram kanar, İnanmadım kapında döndük ah be yalan bahar.