Świat zamknięty, rany otwarte.

To sposób w jaki gładzisz ją po głowie, jakby jej włosy były jedwabiem, sposób w jaki przytulasz, gdy płacze, jakbyś w swoich ramionach mógł zamknąć cały jej ból, sposób w jaki śmieje się z Twoich żartów, sposób w jaki pragniesz wywoływać jej uśmiech, uśmiech, który dla Ciebie stworzony jest z gwiazd i pereł, sposób w jaki smakujesz jej usta, jak gdyby była Twoim ulubionym smakiem, sposób w jaki ocierasz jej łzy, sposób w jaki na nią patrzysz, jak gdyby była dziełem, chociaż wiesz, że tak nie jest, a jednak dla Ciebie jest najpiękniejsza. To “dzień dobry” po przebudzeniu i “dobranoc” przed snem, to dni, kiedy oczekujesz spotkania z nią, to wymierzony policzek, kiedy dociera do Ciebie, że tęsknisz, to najdłuższe pięć minut, kiedy wiesz, że się do Ciebie zbliża, to drobne gesty, które wypełniają ciepłem, to małe rzeczy, które rozumiecie tylko wy, to mały paluszek, na który składasz obietnice, chociaż uważasz, że to dziecinne, to duma, która Cię rozpiera, gdy coś jej się udaje, to smutek, który z tą osobą staje się lżejszy, to oddanie swojej części lodów, co z kimś innym byłoby absolutną zbrodnią i naruszeniem własności, to wspólne plany, które przedłużają się w czasie, to filmy, podczas których posyłasz mu ukradkowe spojrzenia, to chwile, gdy nie odrywasz go od tego, co robi, tylko z fascynacją przyglądasz się jego ciału, to małe niespodzianki, słowa, wyznania, szczerość, szepty do ucha, obietnice, bliskość, oswojenie, to czas, który płynie jednocześnie wolno i szybko, to momenty, które odciskają się w Twojej pamięci i które odtwarzasz przed snem i w ciągu dnia, to wspólne posiłki, docinki, przedrzeźnianie, bezkarne wykorzystywanie wiedzy o miejscach z łaskotkami. To zrozumienie i akceptacja. To jej ciało, jej dłonie, jej palce, jej stopy, jej oczy, jej uśmiech, jego usta, jego klatka, jej nogi, jej włosy, jego zarost, jego mięśnie, jej brzuch. To on. To ona. Nie wymieniłam jeszcze tego uczucia, bo czy jest to miłość? To coś więcej. To przyjaźń, to nieprzerwane połączenia nocą, tylko po to, by wiedzieć, że ktoś gdzieś jest i nie trzeba się bać potworów z ciemności, to prawda, to wszystko, co człowieka wypełnia, to brakujący puzzel, to muzyka, obraz, słowa, melodia, taniec, dusza, ciało, opieka, wsparcie, gest, dotyk, czucie, magia… I dwa proste słowa. Kocham. Cię. Odbiór?