yoksun

gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında yanlış adresteydik, kimsesizdik belki sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı üşür müydük nar çiçekleri ürperirken

gidersen kim sular fesleğenleri kuşlar nereye sığınır akşam olunca

sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor bir de seni ekliyorum susuşlarıma

selamsız saygısız yürüyelim sokakları belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar geriye mapusaneler kalır, paslı soğuklar adını bilmediğimiz dostlar kalır yalnız yüreğimize alırız onları, ısıtırız gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam

gidersen kar yağar avuçlarıma, üşürsün bir ceylan sessizliği olur burada aşklar

fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak yangınları anımsatıyor genç ölülere artık

bulvar kahvelerinde arabesk bir duman sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun isyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın devriyeler basıyor karartılmış evleri yine

gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür bir tufan olurum sustuğun her yerde