Sisilya.

"Bu nedir?"

"Size bir çiçek, genç hanım."

"Ama siz kimsiniz? Sizi tanıyor olabilir miyim?"

"Ben... Ben sadece bir palyaçoyum. Bunu alın lütfen."

Fotoğraf, Lord of the Mysteries fantastik romanından bir sahne. Ancak benim için anlamı çok daha farklı.

Fotoğraftaki sarı çiçek, hikayenin geçtiği evrende mutluluğu ve neşeyi temsil eden Seviya Kasımpatı. Fotoğraf; hikayenin gidişatıyla, bir veda sahnesini kapsıyor.

Bak, konunun ne olduğunu bilmeden kesin yorum yapmamı bekleyemezsin benden ama anladığım kadarıyla yorumlayayım.

Bir masaya oturmana bir kez izin verilir. İkinci izin "Affettim ama güvenimi kırdın." iznidir. Eğer ki çok şanslıysan üçüncü izin, "Gerçekten kırgınım, sana güvenemiyorum." iznidir. Kendini kanıtlamak için verilen son şans.

Ki zaten ilk ikisini batırdıysan üçüncüyü normalde haketmezsin ama orası farklı bir konu.

Kısaca, senin bir masaya oturmana izin verildiyse, o kadehe bir kez şarap konulduysa bir zahmet bunun değerini bilin.

Aşkın masasında şarap içmek değil mesele, aşkın masasına otururken karşında gözlerine bakacağın kişidir önemli olan.

Yoksa ne anlamı kalırdı sonu gelmez gibi geçip giden gecelerin?

Ne anlamı kalırdı ki kalbine izinsiz yerleşen özlem hissinin?

Daha öncede söylemiştim. Aşk Kumarı tek oynanmaz, kartlarını gösterirsen kazanırsın. Gurur yaparsan masadan hiçlikle kalkarsın. Kusursuz kartlar ararsanda sonuç aynı olur.

Şarabı içmek istiyorsan önce o masaya oturmaya layık ol.

İkinizden biri, o "biri" değilse zaten masaya oturmaya şansınız bile olmaz. Galata Kulesi efsanesi misali :)

Ben bile biterken."

hani olurda gözün çarparsa mezarlıkta bir taşta yazan adıma,

Senin sesinden dinlemiştim, senin kalbinden kopup gelen bir hikayeydi. Yazılma sebebi ise bendim.

Ana karakteri bendim, senin yarattığın bir hikayenin içindeydim. Gözlerimi kapatıp senden o hikayeyi dinlediğim iki dakika, hayatımda geçirebileceğim en huzurlu iki dakikaydı.

O hikaye battı,

üstü mürekkeple kaplandı.

Hikayenin yazıldığı kalp yalan çıktı,