sarıl bana

Bir keresinde sınıf çöpünü yakmıştım, 3 gün uzaklaştırma ve rehberlik seansı almıştım. Rehberlik hocası önüme bi kağıt koydu, sorular falan var cevap vermemi istedi. Baktım sorulara, birinde yalan söylemek nasıl bir duygu? Yazıyor. Ben de az edebiyat yapayım dedim, cevaba şöyle yazdım; Yalan söylemek çoğu zaman doğru bir şey, yetişkinler bize bunu öğretti. Neyse bi kaç tanesine de böyle yazdım. Rehberlikçi babamı çağırdı, oğlunuz bir dahi falan diyor ahshkalaja, babam da; bizim ömer olduğuna eminmsiniz diye sormuş bi yanlışlık olmasın. Bu rehberlikçiler ruh hastası bence.

Bazıları; "Of ya lanet olsun, kaybetmekten bıktım. Ben tam bir loserım, eziklerin şahı olmalıyım." Demek yerine; "Hayırlısı olsun." Demeyi nasıl başarıyor anlamıyorum.

“Bir müddet sonra, gitmez dediğin herkesle vedalaşmış biri oluyorsun.”

Sənin dərdin sənə böyükdüsə digərlərininkini küçümsəmə.

Tumblrda tek başıma takılıyorum gibi geliyo