somber soul

Trzeba wszystko uporządkować. Musisz się zdecydować, czego chcesz się trzymać. Musisz wiedzieć, co trwa, a co przeminęło. I czasami ustalić, czego nigdy nie było. I musisz sobie pewne rzeczy odpuścić.

Oczy są zadziwiające. Po nich poznasz ile człowiek spał, czy płakał, jaki ma nastrój, jak bardzo jest niekochany, poznasz po nich charakter. Oczy są zwierciadłem tego co mamy w środku.

Zrebloguj, jeśli nie odzywasz się z kimś, na kim Ci zależy.

Nie wiem jak wygląda ciepło, nie umiem go sobie dać, a boję się o nie prosić, boję się dostać nawet bez proszenia, bo boję się, boję być chciana. Boję być kimś, na kim komuś zależy. Bo na mnie się nie zależy. Bo mnie się nie należy. Bo mnie się nie obiecuje, nie zapewnia, nie mówi nic, na wszelki wypadek, na wszelką katastrofę nie daje się nawet dobrego słowa. Bo ja nie ufam. Nie wierzę. Węszę spisek.

Jeśli chcesz uniknąć krytyki, nic nie mów, nic nie rób, bądź nikim.

Najpierw rezygnujesz z drobiazgów, potem z większych rzeczy, a w końcu z wszystkiego. Śmiejesz się coraz ciszej, aż wreszcie zupełnie przestajesz się śmiać. Twój uśmiech przygasa, aż staje się tylko imitacją radości, czymś nakładanym jak makijaż.

Poza tym jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami. Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada cicho na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy

Jeśli nie kochasz mnie tak samo jak ja ciebie, zrozumiem. W końcu kto wybiera stokrotkę na polu pełnym róż?

…Od tego czasu swe problemy chronię żartem.

Nie sprzedawaj swojego serca za kilka miłych spojrzeń czułych pocałunków szeptów do ucha czy nawet upojnej nocy Sprzedaj je za  czyjąś miłość  przy której będziesz mieć sen spokojny i dobry.