dancing in september

“mensen die hand in hand lopen en daarmee in stilte roepen dat zij bij elkaar horen. oude vrienden die geen woorden hoeven te gebruiken om met elkaar te praten. moeders die voor hun kinderen koken en kinderen die achter hun moeders benen wegkruipen omdat dat de veiligste plek op de wereld is. in de stiltecoupé zitten terwijl de zon onder gaat. iemand zien die je gemist hebt. bloemen. het eerste ijsje van het jaar. nog een keer bloemen - want bloemen zijn zo prachtig. de wekker negeren en je nog een keer omdraaien. eindelijk iets uitspreken wat te veel pijn deed om langer binnen te houden. dat er zoveel dingen zijn die mooi zijn. iets overwinnen en voelen dat je daarvan beter wordt. weten dat het soms pijn doet maar dat het oké is. dat er mensen zijn die van je houden. dat je kan lachen en huilen en dat je nog jong bent. dat de enige zekerheid die je hebt is dat je nu leeft. en dat dat ook alles is wat je nodig hebt.”

I can be changed by what happens to me, but I refuse to be reduced by it.