sevda şahin

Ne zaman söylenmemiş sözler kitaplara basılırsa

Ben de o zaman yaşamaya başlayacağım

Şimdilik birkaç satır yaşamla bekliyorum bir köşede.

olsun

.

.

Nazımızla hiç oyalanmaz

Ne neşene bakar ne kederine

Öyle güzeldirki zamanın akıp gitmesi

Hep yenilikler sunar

Ne acıyı tutar

Ne mutluluğu

Bazen ızdırap gibidir zamanın geçmiyor gibi hissedilmesi

Bazen hüzünlüdür güzel anların gitmesi

dedimya dinlemez bizi o

herşey gelip geçer

*

*

Cem Adrian ne diyordu bir şarkısında:

"Kalplerinizden kaçtım hep

yokluk yurduna kayıtlı bir kimlikten ibaret tüm kişiliği

varlığı sebepsiz

kalmamış mecali

sustukca büyütmüş hüzünlerini

göremez olmuş artık kimseyi

sevememiş bir daha

çünkü sevmek istememiş

takılıp kalmış bir yerlerde

ve kaybolmuş

kaybolduğu için de hiç bulamamış kendini

silinmiş gerçek dünyadan

bilinmeyen bir dünyaya aitmiş o artık

kimsenin bilmediği

kimsenin duymadığı

karanlık bir dünyası varmış

ama kendi içinde kendi beyninde

bakalım zamanla neleri aşacakmış

Şefkatle kabulleniyorum bütün kırışıklıklarımı. Her birinde ögrenmişliklerim var, öğrenememelerim de var... Eksilmişliklerim-çogalmışlıklarım var düşüşlerim-kalkışlarım var vazgeçişlerim-yeniden baslayışlarım var.

Aklar da çoğaldı saçlarımda bir hayli; belki biraz erken ama herkes aynı yolu yürümüyordu ki hepimizin saçlarına aynı anda düşsün yıldızlar, bana çok erken uğradılar belki.

Her yaşantı kendine hastı.

Büyürken hem neşe doldum hem hüzün hepsini de aynı şekilde kabullendim. Yeri geldiğinde öfkelendim yeri geldiğinde de gülmeyi bildim. Takılıp kalmaya oturup ağlamaya gelmiyordu yaşamak, hakkını vermek için bu naçiz yaşamlarımızın çabalamak lazım gelirdi son nefese kadar, en azından ben böyle biliyordum.

Yaşamım boyunca hatırlayacaklarım var her bir uzvumda, aldığım dersler var her bir adımımda, defalarca tekrarladığım dersler var anlayana kadar tecrübe ettiğim, nihayetinde sahip olduğum deneyimlerim var, vakti gelince tozlu bir kitabı karıştırır gibi okuyacaklarım var heybemde.

Acısı olmadan tatlısı olamıyordu insanın bir kitapta okumuştum buna benzer bir cümleyi, bu yüzden tebessüm edebilmeyi de bildim herşeye.

Yaşamak herşey iyiyken değil zorluyken de güzeldi; insana biraz sıkılmış da iyi geliyordu. Değişmesi gerekenleri öyle değistirebiliyordu insan, artık daha net görebildiğinden olsa gerek. İnsan bu biraz sevgi biraz keder yüklüydü. her ikisinden de ihtiyacı olanı almaliydu, ben de alıyorum payımı ve öyle yürüyorum bütün yolları.

1-Yaralar eskisinden çok daha derin

Açıldıkça yara kendini tedavi etmeyi öğrenir.

2- Hangi ölçüye sığdırabilirki insan ölçüsüz olanları

Hesaba gelmez her adım

Papuçlarına soramazsın ne olacak diye

Anca yürürsün, yürür gidersin

Cevaplarını kendin bulabildiğin kadar güzeldir hayat

3- Hiç bir deftere sıģmayacakları yazmaya başlamak hata;

Kelimelere sığmaz, cümlen tutmaz

Yazsan da bir kitap etmez

Anlattığın kadar değil hissettiğin kadardır hayat

4-Kırıldık mı iyiden iyiye; dökülüp saçıldık mı yok yere de..

Altın,gümüş,sahte ne varsa içimizde

Yoğrulduk başka ellerde

Gördük iyiyi de kötüyü de.

5-Ya kendimizi göklerde sandık ya yerlerde

Yine de devam ettik bozuntuya vermeden

Bozuntuya gelmezdi yaşamak

Ağladık güldük, çabuk toparladık ya da öyle sandık

Sandığın kadar değil daldığın kadardır hayat

6- Tuttuk bazı umutları ve kayıpları rehberde,lazım olurdu ne de olsa

Boşa gidilmedi yollar hesap etmeye çalıştık hayatı ya da anlamaya

Kendini sorgu sual etmeyen bir düşünsün

Yol mu ağır kendin mi?

Kurduğun kadar değil cesaret gösterdigin kadardır hayat.

7- Büsbütün ve iyice biçimsiz geliyor yaşamak gözüme

Sadece sevmeye çalışıyorum

Kimine göre hoş olan benim için önem arz etmiyor

İstediğin kadar degil bulduğun kadardır hayat

8- Herkes kendi rolünü oynamalı

Oynamazsa kavga çıkar, çıkarsa pazar karışır

Kimse kimseyi affetmez

Buna ben de karışmam

Bildiğin kadar değil göremediğin kadardır hayat.

9- Yarın hayra mı çıkar bilinmez

Acıyla da meşk olunur

Hissederek yaşayanlar bilir

Yokuş çıkmak en çok hantalları yorar.

Sandığın kadar değil yaşadığın kadardır hayat.

10- Kendine samimi olduğun kadar gerçeksin.

Samimiyetsizlik insani yorar.

11- yalan bir hayatı kimse umursamaz.

Kendin olursan yaşarsın yoksa yaşadım sanırsın.

Sonu yok mu bu yolun

Önümü görmüyorum

Bu bir sis bu hava bulanık

Hep kargaşa yaşamak, bu bir karmaşa

Gittikçe karışıyorum

İçinden çıkılmaz düğümler atıyorum bu hayata

Bu bendeki ben bu yorgunluğuyla

Kuş olup uçmak istiyorum

Yoruldukça konmak

Sıkıldıkça uçmak

Olabildiğince kaçmak istiyorum

Gerçekler ilgimi çekmiyor

Bu acı bu zor

Rüyalara dalmak

Uçmak istiyorum

Kanatlarımı var gücümle çırparak

Dalmak istiyorum kendi Cennet'ime

İhlaslar okuyorum

Bilmediğim dualar ediyorum

Olmayacaklara amin diyorum

Ve daha bilmediklerinize

El açıyorum her köşede

Kaçmak istiyorum

Kulaklarımı tıkayarak

Kaçıp uçmak istiyorum

Bu yol çok uzun

Bu acı bu zor

Kelebek olmak mümkün mü

Ya da kuş

Kalmak istemiyorum bu yerlerde

Bu yol yorucu bir maraton bu yol

Lisansım yok koşamıyorum

Uçmak istiyorum

Uçmak

Uçup kaçmak

Kaçıp uçmak

Uç

Mak

.

.

.

Gidip gördüm ben

Kaç Cennet bahçesinden geçtim, biletsiz

Kuşlar uçuyor

Agaçlar kesilmiyor

Çocuklar ağlamıyor

Gözlerinden öptüm bir bebeğin

Bana gülümsüyordu

Ellerinden tutuyordu herkes herkesin

Sevgi kelebekleri rengarenkti

Üstelik gökkuşağından çalınmamış renkleri

Gökkuşağı muazzam güzeldi

Renkler hiç bir yerde yoktu

Bir düş bile olamayacak kadar gerçekti hersey

Sevdim orda yaşayanları

Üstelik sevmek hiç sorun olmadi

Aldim sevgiler,kimse azalmadıverdiğinden

Sevilmek böylesine güzel olmadi

"Ütopyalar güzeldir"

Gidip gördüm ben

Ninniler duydum bir sesten

Dinlesem dinlesem uykulara dalsam en güzel rüyalara çıkardı

Öylesine büyüledi beni

Cümle varlık mutluydu

Bir tebessüm koydum cebime hatira olsun

Cennet bahçeleri nasipse nasip olsun