İçine kapandıkça öğreniyorsun, kendi kendinle konuşmayı. Sessizliğe bürününce susmuş olmuyorsun. O kadar çok şey geçiyor ki kafanın içinden, anlatmaya gücün yetmiyor çoğu zaman, hepsi bu

yaşanıp bitenler değilde hiç yaşanmadan bitirmek zorunda kaldıklarımız çok daha fazla üzüyor.

Gözlerin bütün dengemi bozuyor.

Ölmek üzereyim ama ecelden değil, hasretinden.

1 evren, 9 gezegen, 5 okyanus, 203 ülke ve 8 milyar insan içinden sadece seni seviyorum.

Sonra belki çay içeriz. Şansımız varsa yağmur da yağar. Güzel şeyler olur belki. Sen gel bence..

Yabancıyız artık,kendimize bile.

Hiçbir zaman seninle sabaha kadar balkonda oturup dertleşemeyeceğiz.

kime ne kadar az şey anlatırsan her şey o kadar yoluna giriyor 

Yüreğime ektim seni*

En çok neyi istediysek ondan vazgeçmek zorunda kaldık.

“Balıklar uçar, kuşlar yüzer, gökyüzü yemyeşil. Ben de seni düşünmeyi bıraktım, bu yoldan dönen utansın.”