Çerçi

Ardımda bir ana bırakıyorum, bir eş bırakıyorum, bir çocuk bırakıyorum.

Tatlı ,pembe, şirin iri siyah gözlü ve uzun kestane rengi saçlı üç yaşında küçük bir kız. Onu son gördüğümde , iki yaşından bir ay almıştı.

Ve öldükten sonra, oğulsuz ,kocasız ve babasız kalacak üç kadın; değişik türden yetim, yasaların yarattığı üç dul olacak.

Hayat niçin bu kadar acımasız, bu kadar kör? Çocuk dünyaya geliyor, Aliman dünyayı terk ediyordu.

Biri doğuyor, biri ölüyordu. Zavallı Küçük yavrum, bu ne büyük talihsizlik, buna büyük acıdır ki ilk çığlığın annene bir veda oldu.

Fedakarlığın ne kadar büyük olursa olsun, günün sonunda küçük bir cümleye yenilirsin.

Devler de diz üstü çökecek bir gün,

Putlar da gözyaşı dökecek bir gün.

Kurtuluş yok, amma geç, amma erken;

Buraya gelir gelmez demir eller bileklerini sardılar.