olmadı, kısmet başka bahara, gemiler geçmeyen o ummana.

ruhum almış başını gidiyor.

genişleten de daraltan da Allah'tır.

kimsenin yağmuru seyretmediği bir dünyada, yıldızları sevmenin yalnızlığı ile her gün biraz daha geri çekildim. üstüme örttüğüm yorgan, yüreğimdeki serçenin küçücük ürkek kanatlarıydı.

islamı, öyle diri yaşa ki, seni öldürmeye gelen sende dirilsin.

ne zaman öğreneceksiniz bilmiyorum ki evlerin yalnızca eşyalardan yapılmadığını.

bilesiniz ki, kalbler ancak Allah’ın zikri ile mutmain olur.

sabah kahvaltıda, çay kaşıklarının sesi birbirine karışıyorsa, bu mutluluğun sesidir. ve anneniz karşınızda oturuyorsa, oturduğunuz yer tam olarak cennettir. gülerek karşılayın, gülle karşılayın eşlerinizi. çocukları sevin. dünya ölümlü dünyadır.

ne haldeyim bende bilmiyorum.

Rabbim çok yorgunum. bana bütün haberlerin yerini tutacak bir haber gönder. üzerime bir iyilik ve güzellik kondur. avunmalığım olsun, hiç ummadığım sevinç nasip et. lâtifsin, lütfedensin.

güzel ahlâkın en güzeli sana gelmeyene senin gitmendir, seni mahrum edene senin iyilik etmendir.

nasılsa anlamıyor kimse kimseyi, uzun uzun susalım artık.

insanın, içinden kurduğu cümlelerin ağırlığını omuzlarında hissettiği vakitleri iyi yaşaması gerekiyor. içimiz, büyük şansımızdır çünkü.

değmezsin dünya.

yeryüzüne soruyorum, sen de sık sık iç çeker misin.

dünya’da bir kişi cennete gidecek deseler o ben miyim diye ümitlenirim. dünya’da bir kişi cehenneme gidecek deseler o kişi ben miyim diye korkarım.