Affederdim

Bazen vazgeçersin. Herkesten ve her şeyden. Çok uzaklara gitmek istersin, başka yerlere kaçmak. Kimseyle konuşmak, kimseyi görmek istemezsin. Kurduğun hayallerden, verdiğin onca sözlerden vazgeçersin. Ne başarmaya gücün kalır ne de oldurmaya. Hep kendini kandırır yeniden denersin, çok geçmeden anlarsın. Olmayacağını veya hiç olduramayacağını. sonra Yorulursun. Bir şeyleri çokça beklemekten, "acaba değişir mi" diye sorgulamaktan. Bir mucize olsun diye inanmaktan yorulursun. Kendini suçlamaya başlarsın, umut ettiğin için, emek verdiğin için. Gerçekleşmemesine rağmen olmayacak hayallerinin peşinden koştuğun için. Kocaman bir boşluk oluşur. Tam kalbinin üzerinde Doldurmak istedikçe, içini acıtan, yüreğini sızlatan. Sonra gider yatağına girip, yorganı üzerine çekersin. "Vazgeçtim" dersin, "bugün herkesten ve her şeyden vazgeçtim". Bazen vazgeçersin. Kurduğun bütün düşlerinden, verdiğin bütün sözlerden. Biriktirdiğin bütün hayallerden tek tek vazgeçersin.

“Düşünsene adamın biri seni ağlayacak kadar çok sevmiş.”

"çabam sevilmek istediğim için değildi,sevdiğim içindi" yazmıştı biri. kalbimin bir köşesinde hissettim bu sözü.

Bir gün beni mahveden her şeyin karşısına en güçlü halimle geçip beni tanıdın mı demek istiyorum..

Kendi içimde kaçıncı cenazemdeyim bilmiyorum.

Hayatında hiç var olamamışım. Hiç uykudan uyandığında aklına gelmemişim, kötü hissettiğin zaman telefona uzanıp beni aramak aklına gelmemiş, hiç merak etmemişsin beni, hiçbir müzikte kalbine saplanan o acı olmamışım, yürürken birden adımlarını yavaşlatan bir anımız olmamış, hiç gökyüzüne baktığında beni anımsamamışsın, bana benzeyen birini gördüğünde kalbin hiç çarpmamış, Peki ya ben, ben seninle karşılaşma ihtimalimiz olmayan sokaklarda bile her köşe başında seni görmenin umuduyla çıkmışım yola, her gökyüzüne baktığımda en azından aynı gökyüzüne bakıyoruz ne kadar uzak olabiliriz ki deyip kendimi kandırmışım, dinlediğim her müzikte seni aramışım, aldığım her nefeste, attığım her adımda, en eğlendiğim anlarda bile aklıma geldiğinde oturup ağlamışım, her yeni sabaha seni tekrar görebilmenin umuduyla uyanmışım, canım her yandığında aklıma hep ilk sen gelmişsin, sen benim yıllarımı almışsın da ben senin hayatından iki günde çıkmışım.

İnsanlar gerçekten çok garipler bazen yaptıkları hatalardan sonra özür diliyolar. Peki özür diledikten sonra yaptıkları acılar geçiyomu? Geçmiyo... Hani nasıl bazenleri durduk yere yutkunamazsınız ya işte onun gibi bir şey. Birden acı çektirirler sonrada özür dileyerek çektirdikleri acıların  geçiceğini sanarlar oysa ki geçmez, geçemez.

İnsanlar gerçekten çok garipler bazen yaptıkları hatalardan sonra özür diliyolar. Peki özür diledikten sonra yaptıkları acılar geçiyomu? Geçmiyo... Hani nasıl bazenleri durduk yere yutkunamazsınız ya işte onun gibi bir şey. Birden acı çektirirler sonrada özür dileyerek çektirdikleri acıların  geçiceğini sanarlar oysa ki geçmez, geçemez.

Çok yara aldım senden haberin olmadan. Çok kırıldım senin yüzünden sen bilmeden. Çok ağladım belki de ilk defa biri için sen duymadan. Ama çok da mutlu oldum seninle sen farkındayken. Çok huzur buldum sen sarıldığında isteyerek. Çok güldüm belki de en çok senin yanında sen güldürürken. Ve çok ayrı kaldım senden belki isteyerek belki istemeyerek. Bir gün bir kez daha ve son kez buluşacağız. Son kez sarılacağız, son kez üstü kapalı yaralarımızı sarmaya çalışacağız, son kez gülüp, son kez ağlayacağız. Her şey son bulduğunda yaşanan her şeyi belki birimiz sonsuza kadar kalbine gömecek ve belki birimiz hiç unutmayacak.