Ronî Ay

Ve dürüst konuşan her şeyi seviyorum."

Helbestekî bêrîkirinê binivîsanda

Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret Ve asıl biz biliriz kederi."

ve sonra duyulmaz olur sesi, bir masaldır''

Belki bir gün, bir şiirin yada şarkının içinde yeniden rastlaşırız seninle.

Canım Benim, Bilir misin, “canım” dediğimde içimden canımın çıkıp sana doğru koştuğunu duyarım hep...

Xweziya dilê min tenê tû yî keybûna hemû xeyalên min

ve sonra duyulmaz olur sesi, bir masaldır''

Wer û bêdengiya min xira bike... Dilop dilop biniqut li ser dilê min... Maçek bide min ji têlên xwe. Û bila bi zîzîniya dengê dilê te ez birecifim. Şirîkê emrê min...

“evren sürekli ve itaatkâr bir şekilde bizim kavrayışlarımıza cevap veriyor, yavaş da gitsek, hızlı da gitsek sonuçta önümüzde bir yol açılıyor. bu yüzden hayatlarımızı anlayarak geçirelim. bu güne kadar ne bir şair, ne de bir sanatçı, kendinden sonra gelen nesillerin üretmeyeceği kadar yüce ve güzel eserler ortaya koymuştur.”

Evet artık burdayız, mümkün dünyaların en kötüsünde. Ölümün çoğaldığı, şiirin anlamını yitirdiği, ruhların satıldığı, atların vurulduğu sonsuz kötülüğe bulanmış zamanlarda.

Anlatamayacağın şeylerin ağırlığıyla gözlerinin dolduğu,başını öne eğip ellerinle oynadığın o derdi hiçbir yere koyamıyorsun...