𝔒𝔓İ𝔄

Senin dudakların şarap gibi... ve ben sarhoş olmak istiyorum.

İçimdeki bu boşluk ne zaman dolacak? Korkuyorum, en çok da kendimen... Hislerimi kontrol altına alamıyorum. Yüzme bilmiyorum ama her gördüğüm su birikintisine atlıyorum, boğuluyorum... Ne zaman döneceksin? Baksana acı çekiyorum, kıvranıyorum günlerdir. Sen sen diye çığlıklar atıyorum, yıldızlar bir bir kayıyor gökyüzünden... Kalbime saplanıyor acılarım. Sen de üzülüyor musun? Sen de beni düşünüyor musun? Korkuyorum, korkuyorum. Ya unutursak birbirimizi? Ya korkularım son bulur da sana veda edersem? Ya bu acımı dindirecek olan kişi bi başkası olursa? Yapma, bunu bize yapma. Şu kurduğum cümleleri anlamsız, bir başına bırakma. En çok da beni, seviyorum dediğin adamı yalnız başına bırakma. Bana bir işaret ver, artık dayanamıyorum. Korkuyorum, korkuyorum! Anlamıyorsun beni, sen beni unutuyorsun! Sahi sen beni hatırlıyor musun? ☯︎12:12

Alışmak ne zormuş oysa... Kolay sanırdım gidişinle acılarımın dinecegini, kolay sanırdım kalbimde ki o sevginin biteceğini.. Bu kadar kolay sanarken gidişini, bunları yazabilecek kadar ağır gelmiş oysa. Ben sen gidince o çok sevdiğimiz şarkıları unuturum sanmıştım, sen gidince en sevdiğim şiir, en sevdiğim renk dahi değişir sanmıştım. Oysa her bir sanışım beni sana daha da çok bağlamış, o çok sevdiğimiz şarkı çalınca farkında olmadan gözlerimden akmaya başlamış seni unutamayan her bir damla... Kalbim mi istemiş akmalarını da bu kadar içten bu kadar derinden akmışlar? Okadar alışamamışım ki sensizliğe, sanki kalbim senin gittiğini daha yeni farkına varmış gibi...Canım acıyor ama hâlâ kabul edemiyorum sensizliğe alışamadığımı... Gitmek için hem çok erken bi zamanı seçmişsin hem de çok geç... ☯︎ 12:12