;

Tanggap ko na hindi talaga tayo para sa isa't isa. Pero alam mo yung mahirap? Yung patawarin ang sarili ko. Masyado akong naging kampante na tayo na talaga hanggang dulo. Hindi ko nakikita na sa pag-angat ko ay naiiwan kitang mag-isa. Hindi ko napahalagahan kung anong meron tayo. Gustong gusto ko itama lahat ng pagkakamali ko, pero alam kong hindi na yun pwede. Nangyari na ang mga nangyari. Alam ko naman na okay na okay ka na. Kailangan ko na lang ituloy din ang buhay.

Hindi madali, hindi ko alam saan magsisimula, pero pinagpapatuloy ko kahit wala ka na. Naaala mo yung pangarap natin noon? Maging Doctor ako. Ito na yun, nangyari na, pero wala ka na. Malaking parte ka kung bakit naabot ko lahat 'to. Akala ko pag nasa harap ko na 'tong pangarap na 'to ay sasaya na ko, pero hindi, parang may kulang.

Dito ko na lang isusulat lahat ng gusto kong sabihin sayo. Hindi na kasi pwede, hindi na kasi tayo pwede.

Mahigit isang taon na mula nung naghiwalay tayo, pero ito pa rin ako, sumusulat sayo. Nakita ko namang masaya ka na, at totoong masaya rin ako para sayo. Pinagdarasal ko pa rin na matupad mo lahat ng pangarap mo kahit hindi na ako yung kasama mo sa pagtupad na yun.