half deity, half hell

Today, I woke up early. Nagdecide ako nakaraan pa na mag-lolong run ako for my birthday. Kaso natapat ng duty ko, kaya inadvance ko na. I'm soooo happy 🥹🥰 I conquered. 😭 Sobrang nakakapagod pero damn! Natapos ko. 😭 The first kilometers eh chill lang talaga hahah tama si chatgpt, easy lang yung mga mauunang kilometro. At naramdaman ko yung pagod nung pabalik na ko, pauwi na. 😄😆 May init na din. Dapat pala sinimulan ko yung takbo 3am palang or mas early pa, kase grabe makahigop ng lakas yung init. Yung last 5 kilometers ang tagaaaaal matapos hahahah parang endless 😆 parang unlimited. Hindi maubos ubos. Sinasabi ko lang sa sarili ko, "konti nalang. Hakbang pa. Malapit ka na matapos." Kada kilometro, binabawas ko sa 35. Sinasabi ko, 34 nalang.. 33 nalang.. and so on . Hanggang sa 5km nalang natitira, parang gusto ko ng sumakay 😭😆😂 Pero hindi ko ginawa. Sabi ko, para sa sarili ko to, para sa anak ko. Lahat na ng inspirasyon na pwede kong maisip, para di sumuko, inisip ko na. 🥹 Mindset is really everything.

Grabe sobrang pagod!! Pero fulfilling! hahah Nung marating ko yung gusto kong destination, which is Iwahig Bridge, ok pa ko. Nakakangiti pa. Pero nung pabalik na ko, nagstart na din yung araw sumibol, yun na. Doon na nagkaubusan ng energy. Naquestion ko na mga desisyon ko sa buhay 😆😂 Ano ba tong pinasok ko.. bakit ko ba to ginawa. 😂 Pero nakayanan pa din. Nairaos 😭❤️ Ang galing ni chatgpt mag advise hahah pinabaon ako ng candy or anything na matamis. Maghydrate daw, gatorade. Kumain ng saging. Lahat ginawa ko, and I think it help me a lot. Nasurvive ko yun, nakayanan ko alone. Mag isa. Tumatakbo, naglalakad mag-isa. That gave me confidence na I can conquer anything, with God, alone. ❤️ God's grace kaya ako nakauwi ng maayos, humihinga pa. 😄☺️ Thank you Lord!! All glory belongs to you. Kahit mag-isa ko lang sa tinahak kong journey na yun, nakayanan ko, kasi Ikaw Lord ang kasama ko. Salamat po!! 😭❤️

Every step is a lot closer to my dreams. 🫶🏻 Ano ba yung dream? charet. 😆 No medal and fancy prizes in a finishing line, but a built confidence and pride. I can do anything. 😎☺️

The day I found out how he fuckin' betrayed me.

grabe hahah wala na talaga akong gana sa amin. tinatry ko naman. binabalik ko yung pakiramdam ng day 1. kaso habang tumatagal na magkasama kami, mas parang nasusuya ako na makasama pa siya. sobrang nakakasama lang ng loob. hahah Dito ko nalang ikwento kasi wala naman akong ibang pagsasabihan. wala na kong best friend.

Nung november 2023. nagbirthday anak namin. 3 y/o. To be honest, nagloan siya sa work niya para may maigastos kami para dun. Binyag kasi at birthday. Masaya naman. Sana naappreciate ng little girl namin, kasi first time namin ginawa. ok naman e. Kaso, after that.. ang naging usapan, pagdating ng bonus ko, ibabayad namin doon sa niloan niya. Grabe, ang sama ng loob ko. sobra. 💔😭 halos wala akong napakinabangan sa bonus ko kasi ang daming binayaran, and 3/4 nun, doon sa niloan niya sa work. Sabi niya bibigyan niya daw ako pag nagbonus siya ng December. kasi that month ibibigay yung kanila. pota. Walang ganung nangyari. Asa pa ko mabalik yung half ng bonus ko diba? walang ganung nangyari bi. deadma na nung dumating na bonus nya. 🥲

Ang ginawa niya binilhan niya ko ng 2nd hand na phone. android. ok lang naman sakin 😭 pero pota, need ko ibenta yung xs ko para daw yung pagbebentahan nun, hati kami. pucha?! ano? ano yung gift?? paano naging gift, may kapalit?? I wasn't ready to let go that phone. ang sakit tuloy nung nabenta na. kahit 64gb lang yun 😭💔 grabe, another pile of sama ng loob. 😭😭😭 bago nabenta si xs, nawala pa yun. naiwan namin sa grab. grateful na mabait yung driver, sobra. sana ibless pa siya ni Lord thousand folds. habang wala yung phone, hindi pa nababalik, nagkasagutan pa kami sa chat. Kung ano anong sinabi niyang masasakit, nakweschun pa pagiging ina ko. 🥲 na wala daw takot sakin anak namin. at kung ano ano pa. piled up again ang sama ng loob. 💔😭

and lastly, dito na talaga ako napuno. I'm certain na, na wala ng patutunguhan relasyon namin. Pagod na pagod na ko. Sana matapos nalang.

Grabe madalas ko maramdaman na wala akong kwentang ina. Napaka-igsi ng pasensya ko. Gusto ko magsorry palagi sa anak ko kasi hindi niya deserve yung treatment ko. Lalo na pag sinasabi niyang “iloveyou mimi” . Grabe nadudurog puso ko. Yung irita ko hindi ko maitago. Nakakaiyak yung pakiramdam. 😭💔 nakakapanlumo. Umiiyak siya habang nag-a-iloveyou sa akin tapos ako naiinis sa mga ginawa niya. Grabe ang hirap maging nanay. 😭😔 Hindi pwedeng idahilan na may pinagdadaanan din. Hahah ijudge na ko lahat ng makakarinig at makakakita sa amin, hindi naman nila maiintindihan yung pakiramdam eh. Yakapin mo nalang talaga sarili mo tapos tulog nalang. Para makalimot saglit tapos maiisip mo pagkagising na putang ina, malungkot ka nga pala. Everyday, ang sakit. Hahah punyeta 💔 (07.21.23)