Versus

Pogadajmy o nowym teledysku Mesa i Dawida Podsiadło do piosenki „Codzienność”. Po pierwsze, fajnie, że Alkopoligamia przykłada dużą uwagę nie tylko do warstwy dźwiękowej, ale też i wizualnej, bo naprawdę miło czasem słuchając jakiegoś kawałka, popatrzeć na przyjemny klip.

Ogólnie sam fakt, że teledysk jest to już duży plus, ale w tym przypadku to dopiero początek zalet. Nie wiem, jak Ty, ale ja jestem zaskoczona bardzo pozytywnie, bo z uwagi na to, że piosenka jest w dużej mierze metaforyczna, mogło być ciężko nagrać do tego coś, co przesłania nie spłyci, ale, jak widać, udało się. Teledysk nagrała Makata, a dokładniej - reżyserował go Daniel Jaroszek. Wszystko jest dobrze utrzymane w klimacie „szarej codzienności” – tu duży plus za światło, a może raczej światłocień, bo ciężko nagrać coś w taki sposób, w tak ciemnej scenerii. Idealnie z tym kontrastują lampy, które noszą na głowach bohaterowie teledysku i nagrania, na których widoczny jest Mes i Dawid, wyświetlane właściwie wszędzie. Bardzo spodobał mi się pomysł połączenia tych dwóch płaszczyzn – szarości świata i jasnych nagrań stylizowanych na VHSy. Udało im się idealnie zachować balans między tymi nagraniami – ostrość codzienności i niska jakość nagrań z Mesem i Dawidem – przez co żaden obraz nie jest męczący na dłuższą metę i idealnie się uzupełnia. Najlepsza scena według mnie to „wspólny” posiłek małżeństwa, zwłaszcza, że, nie bez kozery, z tyłu leci głos Mesa „i co, że wytrzeźwiejesz, dalej będziesz Andrzejem, żona ci nie zmądrzeje”. Trochę mi to przypomina scenę ze „Zjednoczonych stanów miłości” Wasilewskiego, kiedy Simlat i Kijowska przeprowadzają „rodzinną” dyskusję przy obiedzie. Świetne są też sceny z wodą – czy to pod prysznicem, czy na myjni. Ogólnie teledysk ma dość prostą formę i praktycznie zerową fabułę, ale ogląda się go naprawdę z zainteresowaniem. Na plus też są ostatnie sekundy, gdy widać Mesa i Dawida jakby zza kulis – takie rzeczy zawsze wywołują uśmiech, chociaż samo przesłanie piosenki i klipu działa wręcz odwrotnie.