A sneak peek of what I am writing.
“Ano bang ginagawa natin dito?”
Umupo kami sa isang gilid.
“Musta na? Tagal nating hindi nakapagbonding. ” Hindi ko sinagot ang tanong niya.
“Ha? Ah...Oo nga eh,” matipid niyang sagot.
Isang nakakailang na katahimikan ang namagitan sa amin. Nagpapakiramdaman. Bakit ganito?
“Oo nga pala,” kinuha ko ang isang box sa loob ng bag ko at binigay ito sa kanya.
Puro pictures na galing sa camera ko ang laman ng box na ‘yun na naka-ring bind. Pictures niya, mapastolen man o hindi. ‘Yun yung mga panahong magkasama pa kami. Mga Multimedia Arts students kami at kasama ang Photography sa mga subjects namin kaya ‘yun yung naisip kong iregalo.
“Salamat ah. Dapat sinabi mong magreregalo ka para nakapagbigay din ako.”
“Okay lang. Hindi naman ako nag-eexpect ng kapalit.”
Natatawa ako sa isip ko nang sinabi ko ‘yun. Hindi nga ba talaga ako nag-eexpect ng kapalit galing sa kanya? Eh bakit feeling ko nasaktan ako nung lumayo siya? Gusto kong itanong kung bakit pero paano?
“’Yun lang ba kung bakit mo ‘ko dinala dito? Sige Denny, una na ‘ko. Hinihintay pa ko ng-“
“Teka!” Pinutol ko ang sinabi niya. Wag ka muna sanang umalis. “Yung tungkol sa ano... y-yung... kung b-bakit...”Bakit hindi ko masabi ng deretso? Nakakainis.
“Yung sa ano... kung bakit... m-may...” Yumuko ako dahil nahihiya akong itanong. Ano ba Denny? Umayos ka nga.
“May? Sabihin mo ng deretso Denny. Hindi kita maintindihan.”
“Ikaw! Ikaw Niko ang hindi ko maintindihan.” Tinignan ko siya ng mariin.
“Hindi ko rin alam kung anong problema mo e. Bigla bigla ka na lang hindi magpaparamdam!
Isang araw gumising na lang ako na hindi na kita kasama. Wala ka na sa tabi ko. Lumayo ka na lang nang walang sinasabi!
Sabihin mo nga sa akin, may ginawa ba akong masama sa’yo? May masama ba akong nasabi sa’yo at hindi man lang ako aware na nasaktan kita? Sana sinabi mo man lang agad kung nagkamali ako diba? Para hindi na humantong sa ganito. Sa tuwing magkikita tayo sa hallway, magtitiginan lang tayo. Ni “Hi”, “Hello” wala! Para bang hindi mo ako naging kaibigan. Pakiramdam ko, wala tayong pinagsamahan after all those times! Ano bang problema mo ha?!” Hindi ko namalayang umiiyak na pala ako sa pagitan ng mga sinabi ko.
Nahanap ko ang sarili ko sa pagitan ng mga bisig niya. Niyakap niya ako habang hinahaplos ang buhok ko. “Sshhh... Tahan na Denny. Wala kang ginawang masama. Wag kang mag-alala. Sorry sa lahat ng nagawa ko.”
Umalis ako sa piling ng mga bisig niya. “Hindi kasi Niko eh. Nahihirapan na ako. Hirap na hirap na akong maging bestfriend mo!”
“Nahihirapan? A-anong ibig mong sabihin?”
“Ganyan ka ba talaga ka manhid? Tinanggihan ko lahat ng manliligaw ko dahil sa’yo. Dahil ikaw...
titsay
izzy806
2087
