Loca

Bird, 1941, Jackson Pollock

ik schrijf dit niet met een vinger die wijst. deze vinger zit vast aan de hand en die ligt op mn hart. ik had zelf ooit meer dan 400 paar schoenen. voor zover ik me kan herinneren had ik echter nooit meer dan 2 voeten. ik was zoekende en de veilige afgelijndheid van willekeurig winkelpand bracht me de illusie dat vinden makkelijk was. laarsjes met plateauzolen van zelfvertrouwen. een jurk met diep uitgesneden minderwaardigheidscomplex. voor iedere imaginaire tekortkoming­ peervormig of of ander­ een bijpassend kledingstuk. de hand glijdt langs de banccontact en die maakt een ijl geluid ­piep­piep­ en niet alleen de betaling is bevestigd: mijn hele zijn krijgt bevestiging. ik ben want ik koop. zakken vol blijheid. hier ben ik dan, pak mij uit, zegt mn bol­dot­ com pakket en ik geloof bijna dat dit zelfgekochte geschenk me iets zal brengen dat groter is dan wat mn handen kunnen bevatten. ik kan de illusie bijna proeven. een meerwaarde­zoeker kan goed­ kopen. but i’m not buying it anymore. mijn ware ik heeft hoegenaamd niets nodig. valt de hele economie dan plat als we ineens allemaal gelukkig en dus voldaan zouden zijn? een mens zou bang worden zijn eigen duisternis te verlaten. steek aan die lamp en kijk! wat leek op een slang in ons huis, blijkt echt niets meer dan een ordinaire touw en de geplande uittocht kan worden gecancelled. het is goed in je ware zelf te vertoeven. je hep er niets nodig en het uitzicht valt best mee. maar als we niet langer kleren kopen om ons behoeftige zelfbeeld te bedekken, hoe zou die nieuwe markt er dan uitzien?

The models of “American Gothic” stand next to the painting - …painting by Grant Wood, 1930 -

Barnard 68 is a molecular cloud, dark absorption nebula or Bok globule, towards the southern constellation Ophiuchus and well within our own galaxy at a distance of about 400 light-years, so close that not a single star can be seen between it and the Sun.