Nie patrzysz już na mnie tak jak kiedyś.

I jak mam się czuć z tym, że ktoś kogo kocham, zastępuje mnie kimś innym. Być może lepszym.

Dam ci szczęście. Będę cię namiętnie całować, będziemy narzekać na wszystko i wszystkich, razem będziemy imprezować, spacerować, trzymać się za ręce. Będziemy się ciągle spotykać i rozmawiać o wszystkim. Nauczę się dla ciebie gotować. Będziesz kupował mi kwiatki, a ja odwdzięczę ci się, śladem szminki na twoich ustach.

Znajdź mi powód żeby wstać, gdy nie ma cię obok.

Chciałabym być bez serca. Chciałabym wydrzeć je sobie, żeby nie czuć nic, żeby nie chodzić po świecie zraniona i żeby się nie przejmować.

Wiele razy chciałam się do ciebie odezwać, mimo, ze wiedziałam, że to bez sensu.

Obiecałeś mi, że nie pozwolisz, abym przez ciebie płakała.

Obudziłam się o trzeciej w nocy w ciemnym pokoju. Było mi cholernie zimno.

Najpierw pokazywałeś mi swoje same zalety. Potem poznałam twoje wady. Pokochałam cię jeszcze bardziej. Każda twoja niedoskonałość, była dla mnie doskonała. Wszystko to, czego w sobie nienawidziłeś, ja pokochałam. Pokochałam cię z każdą wadą i zaletą. Pokochałam twoje serce, twoje wnętrze, twój uśmiech, oczy, sposób w jaki mówiłeś, że mnie kochasz. Pokochałam cię całego.

Zepsułeś mnie, a ja nie wiem, czy będę w stanie, dać się komuś naprawić.

I nawet jeśli chciałabym o tobie zapomnieć,

Jak byliśmy razem, życie było łatwiejsze.

Wiedz tylko, że nie żałuje niczego. Każda chwila spędzona z tobą, to szczęście. Wybacz- ty byłeś moim szczęściem.

Komu teraz parzysz poranną kawę? Komu teraz mówisz, ze go kochasz? Komu teraz oddajesz swe pocałunki?

Kochanie, co mam zrobić z tym, że bez ciebie jest mi coraz gorzej? Kochanie, powiedz mi znasz receptę na złamane serce?

Odkąd nie ma cię przy mnie wydaje mi się, ze nie mam dla kogo żyć. Za każdym razem kiedy próbuję zasnąć pustka w moim sercu przypomina mi o tobie. I czekam cierpliwie na tą chwilę, kiedy już twoje odejście nie będzie mnie bolało.