Pijnloos.

Tijd om hier weer wat te posten

Eindelijk 2017, misschien tijd voor een heel nieuw leven.

Soms kan ik niet meer. En soms moet je dat accepteren. Soms kijk ik urenlang serie en zul je daar mee moeten leven. Soms ben ik urenlang verdiept in een boek, ook daar zul je mee moeten leven. Soms reageer ik niet op mijn telefoon omdat de lucht en de maan al mijn aandacht al hebben. Laat me gewoon heel even mezelf zijn. Dit zijn de dingen waarvan ik hou, dit zijn de dingen die ik graag doe. Laat me dat doen.

Is het ooit genoeg?

Ik zou niet zeggen dat het overwelmend verdriet is, maar geluk is het ook niet.

Laten we 2016 verwijderen uit het geschiedenis boek.

En zo opeens huilde ik, om zoveel dingen tegelijk. Om het feit dat ik me zo ongelukkig voel en zo zwaar maar ook om de meest sullige dingen. Ik huilde om het feit dat de Titanic zonk en Rose de rest van haar leven van Jack zou blijven houden. Ik huilde ook omdat Jack echt mijn favoriete character was en hij zo ongelofelijk leuk was. Ik huilde ook omdat in the pirates of the caribbean Will altijd op de flying dutchman zal moeten blijven en Elizabeth door zal gaan met haar leven. Ik huilde ook om alle mensen die ooit dood zijn gegaan en ik huilde om alle dingen die mij zijn overkomen. Ik huilde het meest om dit.