Peyami Safa

Seni gördüğüm vakit evvelce kaybettiğim bir şeyi bulmuş gibi oldum.

Nihad Bey! Sana bu memlekette zabıta nedir, anlatayım. Bu memlekette zabıtanın vazife bildiği şey, hükümete casusluk etmek, hükümeti düşürmek isteyenleri enselemektir. Şu müdüriyette en muteber yer: Kısm-ı siyasidir, üst tarafı hava. Ahmed Mehmed'i vurmuş, Hasan Hüseyin'in malını çalmış, polis müdürüne vız gelir. Fakat Ahmed Mehmed'in kulağına tutup da kazara hükümet aleyhine ters bir şey söyler, yahutta Hasan, Hüseyin'i İttihatçıdır diye döverse polis müdürü yatağından kalkar, altı merkeze telefon eder, "Hasan'ın derhal behemehal tevkif olunması" için emir verir.

Öyle bir yaştaydım ve öyle bir mizaçtaydım ve çocukluğumda o kadar az oyun oynamıştım ve aldatmasını o kadar az öğrenmiştim ki, yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu; ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum.

Nihad, birçok şeyler söylemek isteğiyle Muazzez'in yüzüne baktı, sustu. Ona anlatmak istiyordu ki: "Evet.. Muazzez.. ben sana hak veririm.. doğru söylüyorsun, onlar ne kadar olsa senin akrabandır, ne kadar olsa onlara alışmışsın. Sen de nihayet bir kadınsın, tabii sevklerine mahkûmsun. Bütün monden kadınları aldatan şey, seni de cezbediyor; yeşil gözlerinin elektrikte kamaşmağa ihtiyacı var, dilinde hâlâ içtiğin şampanyaların ta'mı kalmış, derinin her zerresi ipek yastıkların verdiği yumuşaklığı arıyor; güzel koku, güzel ses, güzel ışık, güzel tad ve güzel temas... Bunlara âşıksın, bana değil. Senin aşkın şiddetli bir "sansüalite"den başka nedir? Madem ki ilk gençlik terbiyeni onlardan aldın, onları arayacaksın, onları göreceğin gelecek. Bu işte yine ben yandım.

Bütün ıztıraplar, baştadır; saçların arasında gezinen ince bir kadın eli, esir gibi içeriye geçer ve bütün kederleri afyon gibi uyutur

Ferit bir kaç adımdan fazla yürüyemedi, durdu. Uzaktan ona baktı. İhtiyar, önünden geçen bir yaşlı kadına "ölüyorum" der gibi üç hece işittirmeye çalıştı: "Kurabiye." Sesi ancak Ferit'in çevik dikkatiyle yakalanabilecek kadar ince ve ezikti. Kadın duyamadı bile, yürüdü. Tahir Bey içini çekti. Yüzünde gülme ve ağlama hazırlığına aynı zamanda benzeyen komplike bir çizgi savruluşu belirip kayboldu.