Arya

Ehline denk gelmeyince nasıl da ziyan oluyor kalp...

Heveslerim kursakta kalmalarıyla meşhurdur

Göyküzünden inci tozları mı dökülüyordu? Yoksa onlar peş peşe kayıp yeryüzüne düşen meteor yağmurları mıydı?

Araya zaman da girse mesafe de girse elimi kalbime her götürdüğümde ordasın

" Bir paradoksun içine lanetlendim. "

Ruhunu kıymışlar. Ruhunun kıymıkları kalbine batmış.

Kadın adamı uzaktan izlemeye alışalı tam 7 yıl geçmişti. Elinde kahvesi ve kitabıyla balkonda duran adamı, karşı kaldırımda cılız bir şekilde ışığı hâla yanıp sönen sokak lambasının dibinden izliyordu. Kadın siyah deri paltosunun cebinden minik bir kek ve bir tane mum çıkardı. Elindeki deri eldivenleri çıkarmadan keki açıp, mumu yaktı. Adama baktı, hâla balkonda kitabını okuyordu. Kadının orada olduğunu bildiği halde bir kere bile kafasını kitabından kaldırmamıştı. Kadın dolu gözleriyle adamın yerine bir dilek diledi. Gözlerini kapatıp muma üfledi. Mumun ışığı, kadının gözyaşlarıyla birlikte karanlığa karışıp yok oldu. Kadın eğilip sokak lambasının dibine keki koydu. Dudaklarına aylardır ilk kez gerçek bir tebessüm yayıldı daha sonra. Tüm acısına rağmen tebessümü genişledi adama bakarken. Daralan ruhu huzur buldu genç adamın yüzünü izlerken. Bugün orada gözleri dolu kitap okuyan adamın doğum günüydü. Bugün kadının Dünyasına Güneş'in doğduğu ilk gündü. Bugün Dünya'nın Güneşsiz kalalı tam 7 yıl dolmuştu.