Watchin' reality

,,Cieszę się, że wróciłeś, że znowu jesteś. Twoja nieobecności łamała mi serce.“

“Jest we mnie pragnienie, którego nie da się ugasić, niezależnie od tego jak wiele czerpie z fontanny okazywanych mi uczuć. Jakbym była pusta. Tak jakby we mnie była czarna dziura, która pochłania całe ciepło, bezpieczeństwo, wsparcie i miłość, pozostawiając tęsknotę. Tęsknotę za uściskiem, który trwałby wiecznie…”

“Usunęłam Twój numer telefonu, więc nie mogę zadzwonić wtedy, kiedy będę tego potrzebowała. Wtedy, kiedy oddychanie bez Ciebie obok będzie tak trudne. Wtedy, kiedy myślenie o tym, że jesteś prawdopodobnie jedyną osobą, która sprawi, że będzie dobrze, tak bardzo boli. Nie mogę przestać płakać i tak bardzo się boję. Dlatego, że mogłeś być jedyną osobą, która kiedykolwiek mnie pokocha, albo dlatego, że mogłeś być jedyną osobą, którą ja będę zdolna pokochać. To dość naiwny rodzaj miłości. Nie mogę uwierzyć w to, że ta miłość się kończy, a tym bardziej, że ona się zaczęła. Uwierz, że życie z Tobą było jedną z najtrudniejszych rzeczy, które zrobiłam. Płaczę w pociągu, jadącym do domu, a łzy oczyszczają moje usta. Kiedy moje serce bije tak mocno, czuję, jakby eksplodowało na tory, a krew zalała wszystko, co znajdzie się na mojej drodze. Tylko Ty byłbyś w stanie to uratować. Ale odszedłeś. Odszedłeś. Wiem, że odszedłeś…”

“Nie ma nic złego w tym, że po nim płaczesz. Kochałaś go. To naturalne.”

“Płakałem tylko w telefon i błagałem, żeby do mnie wróciła. Tak cholernie jej potrzebowałem. Wszystko mnie bolało. Cierpiałem.”

najgorszy ból

Nigdy nie chciałam Cię zranić, po prostu miałam wiele spraw, przez które musiałam przejść. Wiele rzeczy, które prawdopodobnie powinnam była Ci powiedzieć.